Սպարտակը փորձում է մորը համոզել միասին տուն վերադառնալ: Կարպիչը Ֆրիկին ասում է, որ Տանոն է Բալայան, ոչ թե ինքը: Բարկությունից Ֆրիկը սկում է խեղդել Կարպիչին: Յուրին կասկածում է Արթուրի հավատարմության վրա և որոշում է հետևել նրան: Գեներալն արգելում է: Վարդն ու Էմիլին, պատահաբար, սրճարանում հանդիպում են Ռենային ու Սպարտակին. վերջիններս, առանց նրանց ողջունելու, հեռանում են սրճարանից: Գեներալը Արթուրին զգուշացնում է, որ Յուրին որոշել է հետևել նրան: Ֆրիկը Կարպիչին զգուշացնում է, որ Տանոյի Բալայան լինելու փաստը երկար չեն կարող թաքցնել, քանի որ ինքը արդեն արյան անլիզ է հանձնել: Յուրին Արթուրից իմանում է, որ իր որդին ոչ թե Ֆրիկն է այլ Տանոն: Յուրին չի հավատում, որ իր որդին Տանոն է: Վարդը Տանոյին խաբում է, թե Էմիլիի ծնունդն է և կանչում է սրճարան: Տանոն ծաղիկներով գալիս է սրճարան: Спартак уговаривает мать вместе вернуться домой. Карпич говорит Фрику, что Тано Балаян, а не он. В ярости Фрик набрасывается на Карпича и начинает душить его. Юрий сомневается в верности Артура и решает следить за ним. Генерал запрещает. Вард и Эмили, случайно встречают Рену и Спартака, последние не здороваясь, уходят из кафе. Генерал предупреждает Артура, что Юрий решил следить за ним. Фрик говорит Карпичу, что факт о том, что Тано-Балаян, долго не смогут скрыть, так как он уже сдал анализ на ДНК. Юрий узнаёт от Артура, что его сын не Фрик, а Тано. Юрий не верит, что его сын-Тано. Вард врёт Тано о том, что день рождении Эмили и зовёт его в кафе. Тано с цветами приходит в кафе.