Последние блоги
Пару дней назад одна женщина, увидев меня, пожелала, чтобы у меня родился мальчик, но когда я ей сообщила, что у меня будет девочка, она и тогда не приуныла и заявила, что пол ребенка может измениться в любой момент. Женщина была очень взрослой, годилась мне в бабушки, и, если честно, я сильно позавидовала ее вере в сверхмощность программирования хромосом. Хотя меня никогда не перестанут возмущать эти пожелания, чтобы обязательно был мальчик, как будто женский пол обязательно должен вымереть. Скажем нет ошибкам демографии армянской действительности! Вот, собственно, и все...
Ու ամրոցի խարխուլ պատի քարերի պես
Մեկը՝ մեկից առաջ ընկած,
Մեկը՝ մեկին հրմշտելով,
Կամ ետևից մեկը՝ մեկի, գլորվելով,
Հանձնվում են իմ օրերը... պատմությանը...
Նույնիսկ մի հուշ չի մնալու ժամանակից,
Իմ ապրածից
Որն անվանվի. « Սա այսինչի անձնականն է»:
Գիտես, ինչու՞:
Այս տառերն էլ,
Որոնցով գրում եմ հիմա,
Նյութական, ֆիզիկական են...
Մինչդեռ,
Անձնականն իմ
Միշտ եղել է... հոգեկանը...
Այն պատմությանն ինչպես հանձնե՞ս:
Միթե՞ բառեր ես կգտնեմ
Բացատրելու կամ գրելու,
(Ու այդպիսով՝ պատմությանը
Զգացմունքներն իմ ի պահ տալու):
Ո'չ:
Նյութեղեն այս աշխարհում
Իմաստ չունի հոգեկանը՝ ցուցանելու...
Ռ.Խաստյան
Մեկը՝ մեկից առաջ ընկած,
Մեկը՝ մեկին հրմշտելով,
Կամ ետևից մեկը՝ մեկի, գլորվելով,
Հանձնվում են իմ օրերը... պատմությանը...
Նույնիսկ մի հուշ չի մնալու ժամանակից,
Իմ ապրածից
Որն անվանվի. « Սա այսինչի անձնականն է»:
Գիտես, ինչու՞:
Այս տառերն էլ,
Որոնցով գրում եմ հիմա,
Նյութական, ֆիզիկական են...
Մինչդեռ,
Անձնականն իմ
Միշտ եղել է... հոգեկանը...
Այն պատմությանն ինչպես հանձնե՞ս:
Միթե՞ բառեր ես կգտնեմ
Բացատրելու կամ գրելու,
(Ու այդպիսով՝ պատմությանը
Զգացմունքներն իմ ի պահ տալու):
Ո'չ:
Նյութեղեն այս աշխարհում
Իմաստ չունի հոգեկանը՝ ցուցանելու...
Ռ.Խաստյան
Մինչ դու քնած ես՝
Գիտակցությունս խաղեր է խաղում,-
Մանկանում եմ ես
Ու... երջանկանում...
Տեսնել եմ ուզում
Հենց հիմա,
Կողքի'ս.
Ժպտացող դեմքեր,
Անկեղծ հայացքներ,
Ծաղկուն հոգիներ
Ու երջանիկնե՜ր...
Ու մեկ էլ ինձ պես՝
Անհոգ ու զվարթ
Չարաճճիներ,,,
Հա': Ի՞նչ կլինի՞,-
Բոբիկ, անլվա մի քիչ վազվզեմ,
Շանը՝ քար գցեմ,
Կատվին՝ «փիշտ» ասեմ,
Դեմի հորթուկի ականջից քաշեմ,
Մորս ասածին ականջ չդնեմ,
Հետո էլ տուն գամ՝ լուտանքներ ուտեմ,
ՈՒ... հորս, հո՜րս,
Արքայից Արքա Պապա-Հայրիկիս
Խրախուսական ժպիտը տեսնեմ...
Ախ, թե իմանա՜ս,-
Աղաղակելու պատրաստ վիճակում
Հոգիս անցյալի կարոտն է մաշում...
Իմ անշուք,
Բայց տաք,
Անպաճույճ,
Համեստ,
Անգույն,
Աննկատ
Մանկությանն եմ իմ
Այնպե՜ս կարոտում...
Ու... խենթանալով՝
Հիշողությունից
Ուզում եմ նորից մի թայլուկ* զգալ ինձ...
Իսկ դու... քնել ես...
Ադա՜մ, մարդ Աստծո,
Օրը ցերեկո՞վ...
Քեզ ի՜նչ է եղել...
Հիվանդացած չե՞ս...
Մարդ էլ՝
Արթմնի հրաշքը թողած՝
Պառկի ու... քնի...
Դե, ե'լ, ե'լ, ե'լ, ե'լ...
Մի-մի քար առնենք,
Գնանք՝ անիծենք
Հերն
Հարևանի
Ապակիների... ...
[Продолжается]
Գիտակցությունս խաղեր է խաղում,-
Մանկանում եմ ես
Ու... երջանկանում...
Տեսնել եմ ուզում
Հենց հիմա,
Կողքի'ս.
Ժպտացող դեմքեր,
Անկեղծ հայացքներ,
Ծաղկուն հոգիներ
Ու երջանիկնե՜ր...
Ու մեկ էլ ինձ պես՝
Անհոգ ու զվարթ
Չարաճճիներ,,,
Հա': Ի՞նչ կլինի՞,-
Բոբիկ, անլվա մի քիչ վազվզեմ,
Շանը՝ քար գցեմ,
Կատվին՝ «փիշտ» ասեմ,
Դեմի հորթուկի ականջից քաշեմ,
Մորս ասածին ականջ չդնեմ,
Հետո էլ տուն գամ՝ լուտանքներ ուտեմ,
ՈՒ... հորս, հո՜րս,
Արքայից Արքա Պապա-Հայրիկիս
Խրախուսական ժպիտը տեսնեմ...
Ախ, թե իմանա՜ս,-
Աղաղակելու պատրաստ վիճակում
Հոգիս անցյալի կարոտն է մաշում...
Իմ անշուք,
Բայց տաք,
Անպաճույճ,
Համեստ,
Անգույն,
Աննկատ
Մանկությանն եմ իմ
Այնպե՜ս կարոտում...
Ու... խենթանալով՝
Հիշողությունից
Ուզում եմ նորից մի թայլուկ* զգալ ինձ...
Իսկ դու... քնել ես...
Ադա՜մ, մարդ Աստծո,
Օրը ցերեկո՞վ...
Քեզ ի՜նչ է եղել...
Հիվանդացած չե՞ս...
Մարդ էլ՝
Արթմնի հրաշքը թողած՝
Պառկի ու... քնի...
Դե, ե'լ, ե'լ, ե'լ, ե'լ...
Մի-մի քար առնենք,
Գնանք՝ անիծենք
Հերն
Հարևանի
Ապակիների... ...
[Продолжается]
2101 записей блогов • Страница 65 из 421
