***
Արևածաղիկների կանաչ ծիլերը
Վեր են բարձրանում,
Շուտով նրանք կվառեն
Իրենց լույսերը
Եվ արևները կժպտան ինձ,
Երբ պառկած կլինեմ հողին:

***

Աստվածների մոտ գնալուց առաջ
Համբուրում եմ արևածաղիկներին
Նրանք արևի
Առաքյալներն են:

***

Սևաթույր ագռավ
Ի՜նչ գունազարդ ես
Տերևաթափ աշնանային այս այգում
Չորացած ճյուղեը այրվել են
Մենության խավար գիշերներում

***
Ինչքա՜ն մեծ ես կռունկ
Եվ ինչ խաղաղ է քո ճախրանքը
Գարնանային երկնքում
Ո՞վ է տուն վերադառնում
Հազարամյա պանդխտությունից...

***
Գիշերը
Ծաղկած ծիրանենիների վրա
Իջել էր փափուկ մաքուր ձյունը
Առավոտյան
Այգու միջից լսվում էր դուդուկի ձայնը

***
Լուսինը թեքված գլխով
Նայում է սառած փողոցներին
Ծառերը տագնապի մեջ են
Կտավից դուրս վեր է բարձրանում
Տանիքներից բարձրացող ծուխը

***
Արդեն որ երրորդ աշուն
Ոչ ոք չի ուզում թաղել
Այգու խորքում
Ընկուզենու ճյուղից կախված
Ճոճանակի քայքայված մարմինը

***
Դու իմնես.
Իմնես
Դու իմնես ընդմիշտ
Ասում է մարդը
Փարվելով հողին

***
Ընկերոջս` Հայկոյին

Հիմա մենք լսում ենք
Բոլոր այն երգերը
Որ դու սիրում էիր
Աշնան քամին այս գիշեր
Ո՞ր ծառին է հյուրընկալվելու

***
Աշնանային այգիներում
Լռել են ձայները խնջույքի
Դատարկ են շշերը գինու
Ճերմակ թուղթը
Ինձ ուղեկցում է դեպի Գողգոթա