Անքւն գիշեր

Գիշերը կես է եղել, քւն չի գալիս աչքերիս,
Դւ հանգի՜ստ, հանգիստ քնիր՝քեզ չեմ հիշւմ, սիրելիս։
Օղւ շիշը կես եղավ, ծւխը սենյակն է պատել,
Դւ հանգի՜ստ, հանգիստ ապրիր, քեզ չեմ հիշի, սիրելիս։
Ես մենակ չե՜մ, իմացի՜ր, այս գիշեր ես հյւր ւնեմ,
Միայնւթյւնըս կիսող՝ հիշողւթյւս է եկել։
Գիշերվա կեսն անցել է, հիշողւթյւնըս՝ հարբել,
Ինչ կար–չկար հիշել է, սւտ ւ շիտակը՝ խառնել։
Պատմել է նա քո մասին, չեմ խանգարւմ՝ թող խոսի՜,
Ահա, կարծես լռւմ է , դե՜, թո՜ղ հիմա ինձ լսի։
Բայց, ես ի՞նչ եմ ասելւ, նա ամեն ինչ լա՜վ գիտի,
Ես միայն լւռ ծխւմ եմ՝ ինչ լինւմ է՝ թո՜ղ լինի։
Դւրսն արշալւյսն է բացվել,քւն չի գալիս աչքերիս,
Էլ չեմ կարող քեզ սըտել՝ քե՜զ եմ հիշւմ, սիրելիս…

Անվերնագիր

Մեր հանդիպւմը պատահական էր, ճատագրի խաղ,
Եվ ո՞վ է ասել, թե մենք ենք տերը մեր ճատագրի։
Ա՜խ, իրականւմ այդպես չի՛ լինւմ, ափսո՜ս և ավա՜ղ,
Թե այդպես լիներ՝ ես երբևիցե քեզ չէի սիրի…

Չէի հմայվի գերող հայացքից քո խոր աչքերի,
Քո թովիչ ձայնին՝ գանձեր խոստացող, չէի ւնկնդրի,
Ւ չէի ների արդեն որերորրդ հանցանքից հետո,
Ա՜խ, սիրտս թեկւզ թե պատառոտվեր՝ քեզ չ՝ի սիրի…

Քո անւնն այդպես իմ գլխի վրա թաք չէի դարձնի,
Ւ կոչնակի պես չէի տարածի մտքերդ հւռի,
Թե ճակատագրի ղեկը գեթ մի պահ իմ ձեռքին լիներ՝
Կրկին ւ կրկին իմ ամբողջ հոգով քեզ կսիրեի…

Կինը

Երբ կինը լռւմ է՝ ավելի ւշադիր լսիր դւ նրան,
Զգացմւնքներն են նրա այդժամ կռվւմ անզիջւմ …
Երբ կինը լռւմ է՝ խոսւմ են գեղեցիկ աչքերը նրա,
Թե կարող ես՝ կարդա՛ գաղտնիքը նրանց խորքերւմ։

Երբ կինը լռւմ է, ո՜վ մարդ, նրանից զգւշացի՜ր,
Չփորձե՛ս, հանկարծ, հայացքդ փախցնել նրանից,
Երբ կինը լռւմ Է, սիրելիս,՝ եղիր եռակի՛ ւշադիր,
Աստծւն է հայտնի, թե՝ ի՜նչ կժայթքի կնոջ բերանից։

...
Մեղավոր եմ զգւմ ւրիշի տեղակ,
Որ ապրւմ եմ ես կարծես հաջողակ,
Որ ւնեմ այսօր ընտանիք, տանիք,
Ւ չար բալիկներ կւշտ ւ գեղեցիկ։

Այնինչ՝ ինչ–որ տեղ սովն է մոլեգնւմ,
Մի ւրիշ տեղ էլ՝ արյւն է թափվւմ,
Ամենակարող եմ ւզւմ ես լինել՝
Ակնթարթորեն ցավերին հասնել։

Եվ բաժակ եմ ես բարձրացնում
Սիրտս լցված կենաց ասում.
-Թող մայրերը՝ ողջ աշխարհում
Լինեն քեզ պես հավատարիմ
Որդիներն էլ՝ իրենց հերթին
Մոր անունով թե որ երդվեն
Մորը թող ցավ չպատճառեն
Մոր պատիվը բարձր պահեն
Մորը պաշտեն ոնց որ աստծուն
Մորը տան լույս ու ջերմություն
Մոր սուրբ կաթը հարամ չանեն
Մա՜յր իմ, ես քո ցա՛վը տանեմ...