Լուռ ենք լուռ ենք ու կարկաամ
քարացած նայում ենք մենք իրար
միթե դու ես չեմ ուզում աչքերիս հավատալ
մեղմիկ ձայնդ չեմ լսել ես երկար ժամանակ
դու եկել ու բորբոքել ես մեր սիրո կրկը անթեղված
կրկներգ
ինչու չես խոսում հերիք է լռես
ասա որ գոնե հիշում ես
արցունքը աչքիդ իզուր ես պահում
չես խաբի գիտեմ սիրում ես

մութ էր մութ ու խավար
առանց քեզ իմ կյանքը անիմաստ
ցավ էր վիշտ էր
բաժանման վարկյանը ինձ համար
մորմոքում էր կարոտից իմ սիրտը անդադար
և ուզում էր մոռռանալ քեզ ընդմիշտ մոռանալ