* * *

Բորբոքված էի ու լի` հաշվեհարդարով,
հանկարծ քեզ հիշեցի, Որդի' Աստծո.
երբ գլուխս շրջեցի հետ,
չարության նշույլ անգամ չգտա իմ մեջ...

* * *

Ես մաքրեցի աչքերիս փոշին,
որ գիշերից հետո էր նստել,
ասացի Լույսին, որ բարի է նա
ու մտա իմ ծաղկաթերթերի մեջ...
Հրեշտակը համբուրել էր միտքս...

* * *
Ես մաքրեցի աչքերիս փոշին, որ գիշերից հետո էր նստել, ասացի Լույսին, որ բարի է նա ու մտա իմ ծաղկաթերթերի մեջ...
Հրեշտակը համբուրել էր միտքս...

* * *
Քեզ նվիրած իմ սիրո դիմաց ստացա ես՝ ցավ:
Չեմ կարող ժխտել՝ շռայլ ես անշուշտ. քո տված ցավն ավելի շատ էր, քան իմ սերը...

* * *
Իմ կորցրած հեքիաթի հետքերն ինձ տարան այնտեղ, ուր չկար հեքիաթ. "Կյանքը հեքիաթ չէ,-ասացին,-սխալվել ես դու"... Շրջվեցի ինձ խղճացող հայացքներից, բայց ո՛չ հեռանալու, այլ` փնտրելու մեկ ուրիշ կողմում...
Սիրտս ճմլվեց նրանց համար, որ չունեն հեքիաթ...

* * *
Երբ աչքերիս ցոլքով ուղեկցեցի ընթացքդ, երկի'նք, ջերմացան քո տարածքները. ես չգիտեի, որ այսքան կարոտ ուներ երկինքն ինձ համար պահված...

* * *
Հրաշքը եկավ ու խոնարհվեց պարզության առջև.
- Որքան հրաշալի՜ ես դու, պարզությո՛ւն...

* * *
Քնքշանքը եթերում սավառնում է իմ ետևից. "Դու սազում ես ինձ",- ասում է,- արի թևանցուկ քայլենք": Ու նրան ձուլված' քայլում եմ երկրում' եթերի միջով... Չգիտեմ անցնելու ուրիշ ճանապարհ...

* * *
Երբ նվիրեցի քեզ սրտիս թրթիռը, այն դադարեց տրոփել...
Պարզվեց, որ դու դրել էիր այն մյուս ծանրակշիռ նվերներիդ տակ...

* * *
Երջանկությունը գրկաբաց եկավ դեպի ինձ, իսկ ես չնկատեցի ու սառնորեն անցա նրա կողքով...
Ու առ այսօր չեմ կարողանում հանդիպել նրան, որ բացատրեմ. նրան չտեսնելուս պատճառը լոկ իմ կարճատեսությունն է...