ԻՆՆԵՐՈՐԴ ՀՐԵՇՏԱԿԸ
Կամաց – գիշերը - ամեն երեկո,
Երբ իր ծոպավոր թիկնոցը հագած
Արփու շողերն էր խեղդում երկնքում,
Սևացնում հանկարծ
Հորիզոնն հանգած,-
Շարում էր երկնում գիշերը այնժամ
Աստղիկներ բոցե,
Հուրեր ու կայծեր:
Գալիս էր այդժամ իմ տունը մռայլ,
Իմ տունը մենակ,
Տխուր ու անկյանք,
Իմ տուն էր գալիս, ինչպես լուսնափայլ`
Փախած երկնի մթնիցը դատարկ,
Մի կույս վարդագեղ
Եվ այնքան բարի...
Թափում էր կրծքին մազերը շքեղ.
Հանգչում էր մոմը.գրկում խավարի
Նա տալիս էր ինձ լույսը իր հոգու.
Իր սրտից պոկում
Եվ խավարին էր տալիս, որ պահի
Յուր վիշտն ամեհի
Մինչև առավոտ.
Գգվում ինձ սրտի սիրովն իր վիրոտ:
Երբ շաղն աննկատ իջնում էր խոտին,
Աստղերը հոգնած – ողջունում արփուն,
Նա լուռ կապում էր կաշվե սև գոտին
Եվ սիրուցը թունդ դեռ մի քիչ արբուն`
Ժպտում էր թախծոտ,
Համբուրում էր լուռ,
Դառնում անծանոթ
Սևազգեստ ուրու...
Կորչում էր հանկարծ,
Իբրև մի երազ,-
Իր հետ տանելով
Դարձյալ կյանքը ողջ, որ բերում էր ինձ:
Նա հեռանում էր կյանքեր կտրելու,
Գնում, որ սպանի,
Եվ իր դաշույնի խոլ կանչին հլու -
Հատել էր քանի
Կյանքեր մարդկային.
Նա արդարության ...
[Продолжается]
Популярные блоги
Մռավի ոգի դու պիտի զարթնես,
Հայոց քաջ որդի դու պիտի զարկես,
Դու պիտի հաղթես թշնամուն դաժան,
Որ դառնանք Մասիս ու Մարութա սար...
Արծիվ ես հզոր ու քաջակորով,
Հայոց քաջ զինվոր, դու մեր ապավեն։
Ճախրում ես նորից լեռներում հայոց
Ոգին դարերի տանելով քեզ հետ։
Վան Կարնո
Արցախյան պատերազմի ռազմաճակատին
***
Չոր շուրթերիս վրա
Եվ վերքերիս վրա ձյուն է իջնում։
Տառապանքիս վրա, ձյուն է իջնում...
Աչքերս սառում են՝
Գարունը շուտ կգա, խենթ ծիծաղով կգա։
Թաց աչքերիս վրա ձյուն է իջնում...
***
Գիշերը՝ հոգեթով,
Քաղաքում նստած երազում է...
Աչքեր ունի աստղե,
Եվ երկար մազեր...
Նա անրջային երգեհոն ունի
Սերն է գովերգում
Նա ամեն գիշեր։
Վան Կարնո
02.02.2022 Երևան
Շուտով գիշերը կիջնի,
Կիջնի ինչպես տեսիլ,
Կգա խաղաղությամբ,
Եվ կբուրի աստղոտ,
Սև կլինի և մութ
Եվ կպատմի լույսից...
***
Սիրտս ցավում է հայրենիք
Քո պատառոտված վերքերից,
Որ սպիանում են լուռ ու անտարբեր,
Բայց չեն բուժվում...
Եվ այդ ցավ չէ միայն այլ դժբախտություն։
Եվ ես այլևս անկարող եմ
Ճչացող հոգուս դռները փակել...
Վան Կարնո
Հայոց քաջ որդի դու պիտի զարկես,
Դու պիտի հաղթես թշնամուն դաժան,
Որ դառնանք Մասիս ու Մարութա սար...
Արծիվ ես հզոր ու քաջակորով,
Հայոց քաջ զինվոր, դու մեր ապավեն։
Ճախրում ես նորից լեռներում հայոց
Ոգին դարերի տանելով քեզ հետ։
Վան Կարնո
Արցախյան պատերազմի ռազմաճակատին
***
Չոր շուրթերիս վրա
Եվ վերքերիս վրա ձյուն է իջնում։
Տառապանքիս վրա, ձյուն է իջնում...
Աչքերս սառում են՝
Գարունը շուտ կգա, խենթ ծիծաղով կգա։
Թաց աչքերիս վրա ձյուն է իջնում...
***
Գիշերը՝ հոգեթով,
Քաղաքում նստած երազում է...
Աչքեր ունի աստղե,
Եվ երկար մազեր...
Նա անրջային երգեհոն ունի
Սերն է գովերգում
Նա ամեն գիշեր։
Վան Կարնո
02.02.2022 Երևան
Շուտով գիշերը կիջնի,
Կիջնի ինչպես տեսիլ,
Կգա խաղաղությամբ,
Եվ կբուրի աստղոտ,
Սև կլինի և մութ
Եվ կպատմի լույսից...
***
Սիրտս ցավում է հայրենիք
Քո պատառոտված վերքերից,
Որ սպիանում են լուռ ու անտարբեր,
Բայց չեն բուժվում...
Եվ այդ ցավ չէ միայն այլ դժբախտություն։
Եվ ես այլևս անկարող եմ
Ճչացող հոգուս դռները փակել...
Վան Կարնո

2101 записей блогов • Страница 324 из 421
