Հոգի՞ս,
Հոգի'ս,
Հոգի՜ս բացեմ: Ա'յդ ես ուզում:

Բայց չե'ս հարցնում.
Հոգի կոչված ԲԱ՜ՆԸ, Ի՜ՐԸ
Մնացե՞լ է ունեցածիս իմ ցուցակում...

Առանց զգացմունք, Հոգի՝ առանց,
Դատա'րկ,
Դատարկ եմ մնացել
Ու թալանված...

Բազում,
Դաժան
Հարվածներից հետո՝
Քեզնից ստացած...

Հոգիս,
Հոգի'ս,
Հոգի՜ս չեղած
Այցի կգա քեզ՝ երազում,

Ինձնից՝ խլված...

Ռ.Խաստյան

Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Ոտաբոբի՞կ: Շաղի միջի՞ն:
Ծակ կոշիկո՞վ: Ջրափոսու՞մ:
Երիցուկո՞վ՝ իմ հյուսերին:
Թե՞ ՝միշտ մրսած,(ցրտին, տաքին:)
Թռչո՞ղ՝ թևին ծով ալիքի:
Այն աղջնակի՞ն խենթ ու խելառ,
Միշտ ժպտացող՝ դեմքին բախտի...

Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Կամ, թե՝ հիշու՞մ ես երբևէ...

Իսկ, ե՜ս...
Փորձում եմ ես
Դատատարկությունն այն, ուր՝ չկաս...
Ք Ե Զ Ն Ո Վ լցնել...
Ռ.Խաստյան

Ով, հայ ռամի'կ,
Սա' է կինդ, ա՜յս գեղճկուհի՜ն:
Հարևանիդ սիրուն հարսը՝ մտքիցդ հանի'ր:

Որ վաղը ՔՈ թոթովախոս հայ բալիկը գինիդ բերի,
Ու չմնաս օտարների ողորմաթաս գինու հույսին...

Ռ.Խաստյան