"Ինքնամփոփ ես դարձել:
Փակվել ես դու ումի՞ց, ինչի՞ց,"- հարցնում եմ ինքս ինձ:

Ժպտում եմ... ինձ,-
"Փորձի'ր:
Ինքդ քո մեջ խորասուզվի'ր:
Նայի'ր, լսի'ր ու համոզվի'ր.
Նոր բան չկա՝ աշխա'րհն է հին:
Բարքերն են հին, կրքերն են հին,
Սերերն են հին,
Դերերն են հին...

Միայն մի բան է նորովի,-
Մարդիկ,
Որ պարզ ու անկեղծ են
ԱՐԴ՝ անվանվում են՝ մ ի ա մ ի՜տ...
Եվ այդ փաստը ինձ հանգեցրեց տխուր մտքի.
Դատարկ ու սին է... ա մ ե՜ ն ի՜ ն չ..."

"Իմաստու՞ն ես...խաղում հիմա"-
Չթողեցի հանգիստ ԵՍ-իս:

"Թե խաղայի՝
Ներքին ձայնդ չէի լինի,
Ա՜յ, աննորմա'լ..."

Ռ.Խաստյան

Եկավ մի պահ՝ խռովեցի ես աշխարհից...
Բայց աշխարհն էլ ետ չմնաց.
Վերցրեց նա էլ,
Ու նեղացավ հե'նց ինձանից...
Այսպես, խռով ու նեղացած,
Մեկս մեկից՝ երես թեկած,
Երկուսով՝ իրարից զատ-զատ,
Համառությամբ մի ապառաժ
Անցանք առաջ...

Ու ապրեցի՜նք:

Նա՝ ի'ր կյանքով, դե ես էլ՝ իմ:

Էլ չե'նք վիճում վեճով ճղճիմ...
Բայց,
Երբ հանկարծ հանդիպում ենք
Մենք իրարու,
Մասնատվում է ամեն մեկս՝ կեսի երկու...

Կես-աշխարհը քիթը՝ երկինք,
Իմ մի կեսին չի' էլ տեսնում,-
Դե, իմ կեսն էլ համառությամբ ետ չի' մնում,
Իր հայացքն է ուղղում... հեռու՜ն...

Սակայն,
Մեր մյուս կեսերը,
Կանգ են առնում
Իրար դիմաց,
Ու հայացքով՝ սիրող, խոհուն,
Գրկախառնվում են, լացում...

Ես՝ աշխարհին,
Աշխահն էլ՝ ի՜նձ
Ահավոր շա՜տ ենք կարոտում:

Ռ.Խաստյան

Как много лет во мне
Любовь спала,
Мне это слово ни о чём
Не говорило,
Любовь таилась в глубине,
Она ждала,
И вот проснулась
И глаза свои открыла.

Теперь пою не я,
Любовь поёт,
И эта песня в мире
Эхом отдаётся.
Любовь настала так,
Как утро настаёт,
Она одна во мне
И плачет, и смеётся.

И вся планета
Распахнулась для меня,
И эта радость,
Будто солнце, не остынет.
Не сможешь ты уйти
От этого огня,
Не спрячешься,
Не скроешься,
Любовь тебя настигнет.

И вся планета
Распахнулась для меня,
И эта радость,
Будто солнце, не остынет.
Не сможешь ты уйти
От этого огня,
Не спрячешься,
Не скроешься,
Любовь тебя настигнет.

Как много лет во мне
Любовь спала,
Мне это слово ни о чём
Не говорило,
Любовь таилась в глубине,
Она ждала,
И вот проснулась
И глаза свои открыла.

И вся планета
Распахнулась для меня,
И эта радость,
Будто солнце, не остынет.
Не сможешь ты уйти
От этого огня,
Не спрячешься,
Не скроешься,
Любовь тебя настигнет. ...

[Продолжается]