Ոստ

Փայտի վրա ես ամենից շատ
ոստն եմ սիրում.
պինդ է եւ թեք` իրասածի:

Դուք ի՞նչ գիտեք ոստի մասին`
ոստից ճյուղ է ելել:

Գուց ծառի բռունցքն է`
ուղղած փայտահատին:

Տխուր կանխազգացում

Այս գիշերը լավ է, որ մեծ է,
բայց ինչո՞ւ են այսօր
աստղերը փուշ-փուշ`
ոզնի,

մի՞թե, իսկապես, տարածություն է ծնվում
իմ եւ քո միջեւ...

Մի՞թե, իսկապես, կաղապարում է մեզ
սառնությունը...

Մի՞թե, իսկապես, քեզ պիտի զանգեմ,
եւ դու ինձ ասես փուշ-փուշ.

-Չե՞ս տեսնում` օրը էլ զանգ չէ,
չի՜ ղողանջում,
փշածաղի՜կ է...

-Չե՞ս տեսնում` ուղտ չենք,
որ ոչ փուշ-աստղերն են ուտվում
եւ ոչ էլ քո փուշ-շշուկները...