Հոգեվիճակ

Ես քո անմոռաց անունը
սրբորեն եմ պահում
իմ հիշողության խորքերում,
բայց առանց քեզ
ամեն գիշեր իմ ննջարանում
կիսամերկ դատարկությունը
շուռումուռ է գալիս
անքնության ծոցում:

Իմ բոլոր երազանքները
տարար օվկիանոսից այն կողմ,
թողեցիր տխրությունն ու ցավը
օրեցօր սաստկացող
կարոտի կողքին:

Սեր` կյանք եկողների համար

Սերն այն բանալին է,
որով տղամարդը բացում է
կնոջ էության մեջ խորացող
գաղտնամուտք դռները
կյանք եկողների համար:

Սերը մեկի սրտի ուզածը
մյուսին է տալիս,
սկիզբը կապում է վերջին,
վերջինը դարձնում է սկիզբ`
հավերժության շղթայում:

Սերը սրտխփոցն է մարդու,
արյան թրթիռն է երակների
և ուղեղի փակուղում,
երբ երազանքը բացում է
անհունի պատուհանը`
ժամանակի և աստղերի ընթացքը
տեսնելու համար:

Ո՞վ ես դու

Դու մի աղջիկ ես,
որի մարմնում
կինն արթուն է արդեն
մի քանի տասնամյակ:

Սիրտդ գանձատուփ է,
որը լցված է
տարբեր սերերի տված
նշանի մատանիներով:

Դու ոտքից մինչև գլուխ
հավատարիմ ես
քո բնազդներին
ու ցանկություններին:

Բոցեղեն մարմնով
շուռումուռ ես գալիս
կրակված անկողնուս մեջ
ու երբեք չես մոխրանում:

Սիրո կնիքը

Ձմեռային երեկոյի մեջ
լույս ես տալիս ու ջերմություն,
սիրո, կրքի ու նվիրումի
բազմաթիվ թելերով
կապկպում ես էությունս
քո հմայքներին:

Ուրիշները վառվող թղթի նման
արագ բոցավառվում են
ու սպառվում,
ոչ ջերմություն են տալիս,
ոչ լույս ու մոխիր:

Դու աներևույթ կրակի պես
լույս ու ջերմություն ես տալիս
քո էության խորքից,
ձեռքերով, մազերով, շրթունքներով
մարմնիս ես ղնում կնիքը
հասունացող սիրո:

Պտղակալում

Գիշերվա արմատները
խորացել են հողի շերտերում:
Որթատունկերի արմատները
խճաքարերի կողերից պեղում են
ոսկեհատի բուրմունքն ու համը,
ներքաշում, լցնում են
ողկույզների մեջ:

Աստղազարդ երկնքում
շողարձակվում է Երկնային եռանկյունին,
Ալթաիրը թռչում է
Արծվի աստղերամի հետ,
ասուպները մարում են
կայծոռիկների ժխորում:

Մի հասունացող նպատակի նման
անմահական խնձորը հայտնվում է
երազանքներիս ճյուղին,
թվում է դեռ աստղածին մանուկ եմ,
առաջվա նման հավատում եմ
հեքիաթի հրաշքներին: