Определенно, это — бюджет. Здесь очень много цифр.

Надо помочь в демократизации Афганистана, Ирака и других африканских стран.

Мы увеличим финансирование втрое — с 50 миллионов долларов до 195.

Кондолиза Райс — такая же простая техасская девушка, как и я.

Одна из лучших вещей в книгах — это то, что иногда в них есть чудесные картинки.

Д. Буш – Господи, ребята, я и половины не читал из того, что вы пишете.
Журналист – Ничего, и мы не слушаем половину из того, что вы говорите.
Д. Буш – Это я понял, прочитав половину из того, что вы пишете.

Наши враги обладают технологиями и ресурсами. И мы — тоже. Они не перестают думать о том, чтобы навредить нашей стране и нашему народу. И мы — тоже.

ХАМАС совершает теракты, он думает, и мы думаем, но если они думают, это не значит, что мы думаем!

В детстве я хотел стать космонавтом, но надо было много учиться, поэтому ...

[Продолжается]

пожалуйста пришите слова к песне Сирушо Es chem uzum kez morana,только пожалуйста чтобы слова были на кирилице или на латыни.Пожалуйста))))))

Գերմանիային է վերագրվում Սբ. Ծննդյան Տոնի ծառի զարդարման ավանդույթի սկիզբը 16-րդ դարում, երբ հավատավոր քրիստոնյաները զարդարված ծառերը բերեցին իրենց տները: Ոմանք տոնածառը պատրաստում էին փայտից և զարդարում մշտադալար բույսերով և մոմերով:
Աստիճանաբար տոնածառի ավանդույթը տարածվեց Եվրոպայի տարբեր երկրներում: Անգլիայի Վիկտորիա թագուհու ամուսինը` իշխան Ալբերտը տոնածառն ավելի նորաձև դարձրեց` 1841թ. անգլիական առաջին տոնածառը Ուինձորի դղյակում զարդարելով մոմերով, զանազան կոնֆետներով, մրգերով և մեղրաբլիթով:
Իհարկե, շուտով անգլիացի այլ հարուստներ հետևեցին նրա օրինակին` զարդարելու նպատակով օգտագործելով զանազան խենթուխելառ իրեր: Չարլզ Դիկենսը նկարագրել է տոնածառ` զարդարված տիկնիկներով, խաղալիք փոքրիկ կահույքով, երաժշտական գործիքներով, հրացաններով և թրերով, մրգով և քաղցրավենիքով:
19-րդ դարի առաջին տասնամյակներում տոնածառերն ընդունված չէին: Տոնածառի առաջին ցուցադրությունը 1830-ական թվականներին կատարեցին Փենսիլվանիայի ...

[Продолжается]

Արարատն էր քո հայրը ալեհեր,
Բորբ արեգակը իր շալակն առած,
Գլուխը հպարտ աստղերին հառած,
Դեպի երկինք էր ձգվում անվեհեր,
Երեսը տխուր՝
Զարդարված բազում կնճիռներով խոր,
Էության լուսե ոգին ներարկած
Ըմբոստ քո հոգուն։
Թևեր էր խնդրել Աստծուց քեզ համար
Ժայռերից կերտված սիրտը քո սուրբ մոր։
Իր սիրո անուշ քնքշությամբ հագել,
Լցրել այդ սիրով պտուղներն իրենց՝
Խաղողի թուփն ու
Ծառը ծիրանի,
Կառչել էին քո մոր քարոտ կրծքից
Հարազատ որդու,
Ձագերի՜ նման։
Ղողանջում էր խուլ զնգոցով քամին,
Ճամփա էր դառնում հեռվում ամեն գիծ։
Մոլեգին մի հողմ պոկեց, որ տանի,
Յարա թողնելով քո հոգուն հավերժ,
Նա պոկեց հորդ իր արմատներից,
Շղթայեց, դրեց դեմդ քեզ ի ցույց,
Որ դու ամոթից համրանա՞ս գուցե,
Չկարողանաս շնչե՞լ նրանով...
Պարսավի գուցե աշխարհը մի օր,
Ջահել իր սրտում վշտիդ տեղ տալով
Ռահակից լինի քեզ մի ժամ կամ դար։
Սակայն շալակած արևը էլի,
Վզին՝ փաթաթված փուշը լարերի,
Տուն չի դառնա էլ հայրդ ցավագար։
Րոշ ճակատը իր՝ մի խոլ հայելի,
Ցրտերից դառնում թե հարթ և թե նոր
Ու
Փայլում հոգով բյուր արևների,
Քեզ կտակում է լեռան իր կամքը
Եվ ձիգ դարերի ...

[Продолжается]