Когда тебе плохо, ты знаешь есть я,
Ты можешь набрать среди ночи меня.
Поняв быстро трубку скажу я:" Алло".
Сквозь сон прошепчу: "Будет всё хорошо".

Мой голос тебя успокоит немного,
Ведь вся наша жизнь лишь большая дорога.
Идем мы по ней встречая преграды
Когда ж всё прекрасно безумно мы рады..

Но стоит беде постучаться ко мне,
Тебя рядом нет, ты всегда в далеке,
В надежды на силы лишь только свои
Сумею все в жизни я перенести..

Не делимся счастьем своим мы с другими,
Ведь это ж не сложно, мы просто скупые..
Пытаемся дольше его удержать
И очень боимся его потерять..

Ձմեռ է: Ձյուն է:
Գարունը գալու՞ է:
Մերկ ծառերը զարդարվելու՞ են:
Դեղձենու իրանը կարմրին կտա՞:
Առվի ջրերը ուրախ պար կգա՞ն:
Կհասնե՞ն երազներս լեռան գագաթին:
Չե՞մ մնա շվարած սիրո կարոտից:
Օրե՞նքն է կյանքի.
Բոկոտն քայլողը այլ կե՞րպ է նայում մանրաքարերին:
Գարնան ծաղկունքը կդառնա՞ տիրակալն աշխարհի:
Հաճա՞խ է մոշին աճում է եղինջների մեջ:
Քաղցրությունը դաղու՞մ է մեջընդմեջ:
Ծառերի սաղարթներում խնձորները կնմանվե՞ն դեղին ծաղիկների:
Երաժշտության պես կհնչի՞ հաչոցը անչար շնիկների:
Հանգստություն կգա՞: Ինչպե՞ս:
Երջանկությու՞ն: Միանգամի՞ց: Գարնան պե՞ս:

Դրսում ձյուն է ու ցուրտ:
Հոգումս՝ տաք, բայց մութ:
Քինոտ, եսասեր, անդուր ու երկար է ձմեռը:
Գարունն է միակ երազածս Ամանորյա նվերը:
Զարմանալի է.
Արտասվելիս՝ տեսողությունս լավանում է:
Արցունքներն իմ, երևի, ոսպնյակների դերում են:
Ուժգնանում է քամին:
Կթողնի՞ որ ծաղկեն խնձորները դեղին:
Տարորինակ է.
Շղթաների ձայնը զանգերից ղողանջուն է:

Սա իրականությու՞ն է:
Երևակայությու՞ն է:
Չգիտե՜մ...
Գիտեմ միայն. դրսում ձմեռ ու ձյուն է:
Բոլոր ծառերը...
Ո'չ, սպիտակ չե'ն: ...

[Продолжается]

Յոթերորդ հարկից
Ներքև ցատկելիս,
Ուղիղ
Յոգուրտյա
Ամպիկների մեջ
Ընկնելու
Հույսեր փայփայող
Մրգերի փոքրիկ
Կտորների պես,
Այսօր
Վերջապես
Ես որոշեցի
Ներքև ցատկելով
Ընկնել վերև,
Ցածրում թողնելով
Ամառվա
Ճռռիկ եղանակներին
Թթված ու մրոտ
Կաթնեղենային
Լուծույթը անվերջ
Իրենց մեջ մարսող
Պատճենավորված
Անձնագիրների
Սեփականատերերին
Չբավարարված...
Ու միշտ
Անփոփող,
Վրձնի հարվածով
Կարծես պատկերված
Բարձրահարկ շենքի
Կտուրի վրա,
Որպես
Նոր մոդել
Պիտակավորված
Հոգյակիս համար՝
"Ես օդային եմ",
Թթվածինը մաշկիցս
Ներս է ներմուծվել
Անհասկանալի,
Նոր քանակությամբ
Ու ես այլևս
Չեմ կարող կանգնել
Նույնիսկ
Նկարված կտուրի վրա...
Չեմ կարող լինել
Ես այս քաղաքում,
Ինձ այս գնդակը,
Երրորդը թեկուզ,
Չի ձգում բնավ...
Ես օդային եմ...
Ասեք Հարութը
Թթվածին շնչեց
Ու խելառացավ...
Ասեք ամեն ինչ
Ինչ որ սլանա
Մայրուղիներով
Տրամաբանության...
Յոթերորդ հարկից
Ես ելա վերև
Ու չեմ իջնելու
Այսօր երբև...
Վաղը
Գուցե և,
Բայց հիմա ներեք,
Կարևոր գործեր
Ունենք մենք
Վերում...
ԵՎ եթե հանկարծ
Ուզեք ինձ նման
Թռնել վերևից՝
Հայտնվել վերում,
Մի մոռացեք ...

[Продолжается]

Беседуют две блондинки:
- Представляешь, вчера вечером нажарила пирожков с повидлом и оставила на столе. Утром захожу на кухню и вижу, что кот раскидал их по полу, да ещё и надкусил с одного конца.
- Наверное, с мясом искал...


Две блондинки разговаривают:
— У тебя какое зрение?
— Минус пять.
— Холодно, наверное?


Вот говорят, что блондинки не дуры. Моя жена брюнеткой была, вчера утром покрасилась в блондинку, а вечером устроила скандал - откуда в постели черные волосы?!


Кидаю подруге блондинке ролик про тупых блондинок
ОНА: зато мы прикольные!!!
Я: как домашние питомцы?)))
ОНА: отлично! а твои?


Блондинка устраивается на работу в ФСБ. Её спрашивают:
- Зачем Вы нам нужны? Есть особые таланты?
- Да.
- Какие?! ?!
- Я умею читать по губам.
- И где Вы этому научились?
- За рулём. Первыми словами были "Овца", " Обезьяна с гранатой" и несколько непечатных слов.


Блондинка должна пройти проверку на детекторе лжи. Перед проверкой, когда всё готово, ей объясняют:
-Задаём ...

[Продолжается]