Сила человека проявляется по разному, каждый силен по своему, кто-то телом, кто-то духом, кто-то умственно, а кому-то повезло и он владеет полной силой ума тела и духа...
Сила человека состоит еще в том, чтобы быть уверенным в себе и своих ресурсах, но всегда быть на чеку, что кто-то может оказаться сильнее...
Под словом кто-то я подразумеваю конкурента. Не хочу говорить слово противник, т.к в современной жизни это звучит не естественно. Но вместо врагов и противников, что было актуально в более ранних эпохах, в современности может называться более лояльно как конкурент, а в личной жизни - соперник.
Так или иначе, сильный человек на протяжении всей жизни оказывается в ситуациях, где ему приходится бороться за свои права, за свои идеи, за свою работу, за свою любовь, за свою жизнь или просто за позицию лидера. Слабые люди не борются, они смиряются.
Хотя иногда сила человека проявляется в смирении, но это другая философия, к которой я еще вернусь.
Как можно отличить силу от глупости ...

[Продолжается]

Как-то, я проснулась и посмотрела на небо, оно было чистым и солнечным, прямо как сегодня...
В эту ночь мне приснилась белая лошадь, и я знала что в моей жизни непременно произойдет что-то хорошее., Я открыла сонник, который подарила мне бабушка еще в далеком детстве, и стала искать значение, чтобы убедиться в своих ожиданиях. Так и было, в моей книге, белая лошадь означала перемену в жизни и удачу. Не могу передать с каким трепетом я отношусь к своим снам, к хорошим и к плохим, потому что в их правдивости убеждалась не раз. И именно поэтому, мое сердце забилось в ожидании чуда. В течении долгого времени, моя жизнь была сущим кошмаром, в окончание которого я смиренно ждала. Я постоянно молилась Богу, просила ему дать мне силы выдержать те испытания, которые на меня свалились. Он мне давал силы, а потом вдохнул жизнь...

Внутри нас есть много информации, услышав которую мы предпочитаем игнорировать , потому что не верим себе, и поэтому не прислушиваемся.
Мы мало знаем о вселенной и о Боге ...

[Продолжается]

Լրագրողը Պարույր Սեվակից փորձում է ճշտել իր կեղծ ազգանվան գաղտնիքը:

-Իսկ ինչո՞ւ Սևակ: Չէ՞ որ Ռուբեն Սևակը նույնպես հայտնի անուն է:
-Իսահակյանից մի պատմություն էի լսել, երբ Սիամանթոյին, Վարուժանին, Սևակին, մեր մյուս մտավորականներին տանում էին դեպի իրենց կյանքի վախճանը, շեյխի աղջիկը հիվանդանում է: Սևակը, որ մասնագիտությամբ բժիշկ էր, բուժում է շեյխի աղջկան: Շեյխը կյանք է շնորհում Սևակին: Բայց վերջինս մերժում է: «Իմ կյանքը այնտեղ է,- ասում է բանաստեղծը,- ընկերներիս հետ»:

Եվ ես ցանկացա, որ սպանված բանաստեղծը իր ազգանունով ապրի այս նոր բանաստեղծի մեջ:
Եվ բանաստեղծ Պարույր Ղազարյանը ասպետությամբ կրեց իր ՍԵՎԱԿ ազգանունը:
«Ավանգարդ»
6.II.1974թ.

Հիշեցնեմ,որ այսօր Սևակը կդառնար 90 տարեկան: Նա ծնվել է 1924թ. հունվարի 26-ին (որոշ տվյալներով 24-ին)* Վեդու շրջանի Չանախչի գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Արարատի մարզ, գյուղ Զանգակատուն), գյուղացու ընտանիքում: Մահացել է 1971թ. հունիսի ...

[Продолжается]

Ճակատագիրն ինձ հարվածել է,

Բայց քեզ խնդրում եմ՝ չխղճա'ս,

Այսպես՝ ես ավելի ուժեղ եմ

Ինձ չի' սպանել իմ ցավը այս:



Թող միշտ ցավի', տնքա' իմ սիրտը,-

Ես պետք է ամենքին ժպտամ,

Անկոտրում, համառ է է միտքս

(Միայն, միայն տեղի չտամ:)



Հարյու'ր, հազա'ր փակի ետև

Ես արցունքներն իմ կպահեմ,

Միայն, միայն, քե'զ երբևէ՜

Ինձ պես "ուժեղ"... ես չտեսնեմ...

Ռ.Խաստյան

ԴԻՊՎԱԾ
Մոտենում եմ հարուստ, բայյց ժլատ հարևանիս, որի արմատները Վանից են:
Նրա կինը նախօրեին գանգատվել էր ամուսնուց, թե՝ տանը ինչքան փող կա-չկա հետն է ման տալիս և ո'չ մի կոպեկ կնոջ ձեռքին չի թողնում:
Շատ լուրջ դեմքով, օգտագործելով հարևանության մեջ ունեցած հեղինակությունս, ասում եմ.
- Հարևան ջան, առարկություն չե'մ ընդունում: Էլ մի հարցրու ինչի համար, բայց մոտդ ունեցածդ ամբողջ գումարը հենց հիմա պիտի տաս ինձ: Պահն է այդպես պահանջում: Դու հո գիտե՞ս, ես հենց էնպես մարդուց բան չեմ ուզի...

Հարևանս կարկամում է, գույնը գցում, ձեռքերը սկսում են դողալ: Խեղճ մարդ: Այսպիսի էլ փորձա՞նք, օրը ցերեկո՞վ:

Բանն այն է, որ ես իր համար այն եզակի մարդկանցից եմ, որոնց "չէ" ասելը՝ ռուսի ասած. "себе дороже!":(Պատճառներն այստեղ չեմ բացահայտում):

Հարևանս սկսում է դողացող ձեռքերով գրպանները տնտղել: Մի կապոց թղթադրամ է հանում ու մեկնում ինձ:

- Չլսեցի՞ր: Ասեցի՝ ինչ ունես-չունես մո'տդ: Ամբո'ղջը: - Անդրդվելի հայացքով ու պահանջատիրոջ ձայնով ասում եմ ես, ամբողջովին մտնելով Ռոբին Հուդի դերի մեջ: ...

[Продолжается]