Առավոտվա ղողանջները
Հատիկ հատիկ
Խմորելով
Պատուհանից,
Ես գտնում եմ
Երազները,
Որ թափում են
Անհայտ մարդիք,
Բամբակի պես,
Վերևից...
Ու թափելով
Ճմռթոտված
Բարձիս միջից,
Երազներս,
Չորրորդ հարկից,
Ես հիացած
Բաժանվում եմ,
Նրանց նման,
Ղողանջի հետ,
Անհայտ մարդկանց,
Վերևից...

2.07.11

Ախ, սիրտս նաև նման է կարծես...

Նման է կարծես նա մի թութակի ,
Որ ողջ ժամանակ նույն բանն է ասում.
- ես քեզ եմ ուզում...

Նման է կարծես նա մի ջութակի ,
Որ միակ լարով յոթ լարից շատ է
Ազդում ու հուզում..

Նման է կարծես մի ջինջ վտակի,
Որ տարբեր հունով, բայց դեպի քեզ է`
Շարունակ վազում...

Նման է կարծես մի պատատուկի ,
Որ գոտու նման փաթաթվում է քեզ
Եվ շատ է սազում...

Նման է կարծես մի խոր հատակի,
Որ ուրիշներին փետուրի նման պահում է վերև
Եվ միայն քեզ է իր խորքը սուզում...
Պարույր Սևակ