Դրախտ չուզեցի՜նք, աղբա՜ր,
Այնքա'ն՝ որ կողքից անցնի՜նք...
Մտանք Հայաստա՜ն աշխարհ՝
Ալ, հույսերնիս կորսուցինք:
Հոստեղ ըլլալով՝ հոս չենք,
Ոտնաչափ հողերուս՝ կարոտ,
Աստվա՜ծ, քեզի կաղաչե՜նք,
Չի ձգիս մեզի՝ անկարող:
Փանմը չուզեցինք քի,պե՜
Քանի մը փարա ալ՝ ունինք,
"Քացե'ք:" - Ըսին մեզ,- "հոսկե",
"Օտարին՝ տալիք մը չունինք:"
Հիմակ ու հիմակ, Տեր, ըսե՜
Թուն ալ մեղքեր հոս չունի՞ս
Ադ ե՞րբ դարցան օտարներ,
Բուռմը զավակը ազգիս:
--
Ռ. Խաստյան

Դու չես, դու չես, դու չես ինձ թագադրել,
Ու կուռքն ու փառքը էլ չեմ եղել խղճուկ կյանքիդ,
Արհամարհե՜լ ես ինձ , գիտեմ... Դե, ի՜նչ...
Մրմունջդ աղոթքի՝ մեկ ուրիշին ուղղիր...
Չար չեմ, գիտե'ս: Եվ ո'չ էլ հիշաչար.
Չարը ներել գիտեմ, խեղճին գիտեմ սիրել...
Բայց...
Ուժ չկա իմ մեջ Նոր խարդավանք տանել...
Գնա',
Ծնկի չգա'ս իմ դեմ –
Դու՜ չես, դու' չես... ինձ թագադրել...

Ռ.Խաստյան

Գիտե՞ս,
Բառերն իմ անդամալույծ դարձան:
Վայր ընկան ու կոտրվեցին,
Երբ դեպի քեզ նրանց մի օր
Սիրով զինած՝ ուղարկեցի...

Ու երբ նրանք
Հանդիմանանքին հայացքիդ հանդիպեցին՝
Չդիմացա՜ն, ընկրկեցի'ն:
Միանգամի'ց, կաթվածահար եղան կարծես,
Անսեր: Ասել է թե՝ անթթվածի՜ն...

Ռ.Խաստյան

Գիտեմ,
Կրկին անգամ տողերն իմ այս
Պիտի մնան անպատասխան:

Գիտեմ, այո,
Հնարավո'ր է, և...
Ո'չ մի գրածս չկարդաս:

Թեև... չեմ էլ ուզում, բնավ,
Խաղաղությունը քո
Լինեմ խախտած...

Ապրիր, անգի՜ն:
Հանգի՜ստ ապրի'ր:

Միայն հիշիր.
Ինչ-որ տեղ,

Անձրևների ներքո անդուր,
Ջրհեղեղին ճակատագրի,
Հանց խաղալիք,

Ճրագի պես
Կայծկլտում է...
Արդեն մարող
Անունը քո...

Никто никому не верит. Никто никому не говорит правду. Мы все - заложники собственной лжи. И мы живем под девизом "Ложь во благо" - и наше благо действительно во лжи. Мы стараемся никого не поранить правдой, раня только себя бутылочными осколками нашего вранья. И все это делается для того, чтобы всем было комфортно и приятно думать, что они кому то нужны. И все утешают друг друга и признаются в любви из чувства "человечности". А потом гордо несут себя, преисполненные чувства "помощи нуждающимся".
А потом спектакли входят в увертюру, где наши нежные чувства оказываются смешанными с грязью. Где любящие подруги оказываются самыми развратными шлюхами, а самые циничные подлецы оказываются ранимыми принцами с оленьими глазами. А наши лучшие друзья оказываются злейшими врагами. И когда все становится явным, мы все дружно выпиваем коктейль из страсти, похоти, нежности, ревности, крови и обмана. Мы понимаем, что обмануты тут все по кругу, и остается один выход - просто ...

[Продолжается]