Թռչունները և կենդանիները մեծ ուշադրություն են դարձնում օբյեկտիվներին: Ահա մեկ հետաքրքիր հոլովակ,որտեղ թռչունը գողանում է խցիկը և նկարահանում կենդանիներին օդից:

ԱՂՈԹՔ

Օ, Տեր իմ, ներիր հանդուգնիս Դու արդ
Եվ խաղաղությամբ սիրտըս ողողե,
Որ հոգով մաքուր, ուղեղով հանդարտ
Քո արարածը Քեզի աղոթե:
______________

Լույս տուր ինձ, Տեր իմ, գայթակըղման դեմ,
Որ հաղթահարեմ մութն ականակիր,
Որ ճըշմարտության շուքը նըկատեմ
Ու չարբեմ կըրքով կեղծ հաղթանակի:

Հույս տուր ինձ, Աստված, բանտում այս անծայր,
Որ հորիզոնի կանչերը լըսեմ,
Չըպըղծեմ խըղճիս մասնիկները, այլ`
Ոգեշընչվեմ ու կամքիդ ըսպասեմ:

Սեր տուր ինձ, Աստված, որ խըցում մըգլոտ
Գըրկեմ երեկվա թըշնամուս ծեծված,
Ներելով դահճիս` ժըպտամ վեհերոտ
Ու անեծք չասեմ շըրթերով ուռած:

Հավատ տուր ինձ, Տեր, որ չըմոռանամ
Այրող այս տենդի ու ցավի միջին,
Որ Քո’նն եմ ես և Քո’նը կըմընամ,
Դու ես քըննիչն ու պաշտպանն իմ վերջին:

Խի’ղճ տուր ինձ, Աստվա’ծ, որ երբ դեգերեմ`
Բեզարած սիրտըս մըխիթարելու,
Պահեմ լույսն իմ մեջ, հետո` ետ բերեմ,
Չըվատնեմ իզուր` ծարավ մարելու:

Կյա’նք տուր ինձ, Աստվա’ծ, և մի քիչ ուժեր,
Որ գալով դեպի սըրբությունը Քո`
Ինձ սիրողներին թողնեմ վառ հուշեր,
Երբեք ցույց չըտամ ցավերն իմ հոգու:

Շընորհք տուր ինձ, Տեր, որ արժանանամ, ...

[Продолжается]

"Ինքնամփոփ ես դարձել:
Փակվել ես դու ումի՞ց, ինչի՞ց,"- հարցնում եմ ինքս ինձ:

Ժպտում եմ... ինձ,-
"Փորձի'ր:
Ինքդ քո մեջ խորասուզվի'ր:
Նայի'ր, լսի'ր ու համոզվի'ր.
Նոր բան չկա՝ աշխա'րհն է հին:
Բարքերն են հին, կրքերն են հին,
Սերերն են հին,
Դերերն են հին...

Միայն մի բան է նորովի,-
Մարդիկ,
Որ պարզ ու անկեղծ են
ԱՐԴ՝ անվանվում են՝ մ ի ա մ ի՜տ...
Եվ այդ փաստը ինձ հանգեցրեց տխուր մտքի.
Դատարկ ու սին է... ա մ ե՜ ն ի՜ ն չ..."

"Իմաստու՞ն ես...խաղում հիմա"-
Չթողեցի հանգիստ ԵՍ-իս:

"Թե խաղայի՝
Ներքին ձայնդ չէի լինի,
Ա՜յ, աննորմա'լ..."

Ռ.Խաստյան

Ճակատագիրն ինձ հարվածել է,

Բայց քեզ խնդրում եմ՝ չխղճա'ս,

Այսպես՝ ես ավելի ուժեղ եմ

Ինձ չի' սպանել իմ ցավը այս:



Թող միշտ ցավի', տնքա' իմ սիրտը,-

Ես պետք է ամենքին ժպտամ,

Անկոտրում, համառ է է միտքս

(Միայն, միայն տեղի չտամ:)



Հարյու'ր, հազա'ր փակի ետև

Ես արցունքներն իմ կպահեմ,

Միայն, միայն, քե'զ երբևէ՜

Ինձ պես "ուժեղ"... ես չտեսնեմ...

Ռ.Խաստյան

Я бегу. Постоянно.
Мимо меня проносятся лица, образы, чьи-то судьбы, кое-где я успеваю остановиться и сделать передышку, чтобы снова погнаться дальше.
Навстречу мне бегут люди, я вижу их - они меня.
Кто-то улыбается, кто-то плачет, кто-то грустит, кто-то вовсе не смотрит на меня, а кто-то поворачивает свой путь и бежит со мной, либо следом...
Иногда нас становится больше, мы подталкиваем друг друга вперед, обгоняем впереди бегущего.
Иногда кто-то из бегущих со мной отстает и примыкает к другому, тому кто бежит медленнее.
Кто-то поворачивается спиной и бежит в другом направлении а кто-то хватается за возможность бежать вместе впереди бегущими...
Есть те, кто в моем бегу, пытаются дать подножку, чтобы занять мое место. Иногда я предвижу и вовремя перепрыгиваю, иногда спотыкаюсь, бывает падаю, но никогда не уступаю свое место.
А бег все продолжается.
Кто-то отступается и падает в пропасть, потому что никто не остановился, чтобы помочь.
Некоторые наняли себе бегунчиков, чтобы не пришлось ...

[Продолжается]