Sweet People
Oh, sweet people
What have we done?
Tell me what is happening?
For all that we’ve built
Tumbles and is gone

Oh, sweet people
Have you no love for
mankind?
Must you go on killing
Just to pass the time.

The message is so true
The end is really near
All these feelings take me down
It steals the things so dear
Yes, the message is so real.
Don’t turn all the earth to
stone
Because, because, because
This is your home

Oh, sweet people
What about our children?
In theaters and video games
They watch what we send
to ruin

Oh, sweet people
What senseless game
Have we all been playing?
No one but you to blame?

The message is so true
The end is really near
All these feelings take me down
It steals the things so dear
Yes, the message is so real.
Don’t turn all the earth to
stone
Because, because, because
This is your home

This is our home.

Добрые люди
О, добрые люди
Что же мы наделали?
Скажите мне, что ...

[Продолжается]

Минута до закрытия магазина. Ленивый продавец собирает вещи. Входит бабулька.
- Ой, как хорошо, что я успела. У вас курицы есть?
Продавец открывает морозильную камеру и достает оттуда последнюю курицу.
Осторожно кладет ее на весы. Весы показывают ровно 1 кг.
- А побольше у вас нет? - спрашивает бабулька
Продавец кладет курицу обратно в морозилку и во второй раз ее достает.
Кидает на весы и придерживает пальцем. На весах полтора кило.
- Отлично, - заверните мне обе.

Ամեն ինչ փոխվե՜լ է...

Կհավատա՞ս,
Ես հիմա նախանձում եմ
Նույնիսկ հեռավոր մի երկրում
Փոքրիկ տնակի
Անպաճույճ պատին
Մեխված կեռիկին,
Որից կախված է քո վերարկուն...
Եվ որին՝
Հիմա
Կենդանի քո բույրն ու շունչն են պարուրում...

Մինչդեռ... ես,
Այստեղ,
Տխուր անցյալում,
Դարակի վրա
Անփույթ, մոռացված
Օծանելիքիդ շշին եմ նայում,

Կրկին ու կրկին
Քո բույրը զգալու
Ակնկալիքով...

ՑԱՎՈՏ

Ես քեզ այնպես ցավոտ եմ մոռանում,
Զգալով, գիտակցելով. անվերջն՝ անդարձ է,
Մի կետ է իմ Հոգին լուսավորում.
Մոռանալու ջանքերը՝ փոխադարձ են...
Ես քեզ այնպես ցավոտ եմ հեռացնում,
Սիրո-ջերմի մեջ շաղախված սրտիցս,
Մխիթարանքն անսեր ապագայում
Իմ հուշն է դառնալու: Ասա."երի՜ցս"...
Ես քեզ ցավոտ եմ իմ մտքերից պոկում,
Ես պլոկում եմ քեզ՝ անցավազրկիչ,
Եվ ցավն այս մեղմանում է եթերում,
Դիմացի'ր, (տղա' ես թե), գրիչ իմ:
Ես քեզ ցավոտ, ցավոտ չե'մ ցանկանում,
(Մոռանա'լ, ողբա'լ ու չը'ոռնա'լ...)
Բարին ընդ քեզ, - նոր սեր եմ ցանկանում,
Ես հասկացա' ինպես քեզ մոռանալ...
Ես քեզ այնպես ցավոտ եմ մոռանում,
Զգալով, գիտակցելով՝ անվերջն անդարձ է,
Մի կետ է իմ Հոգին լուսավորում.
Մոռանալու ջանքերը՝ փոխադարձ են...

Ռ.Խաստյան

...

[Продолжается]