Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Ոտաբոբի՞կ: Շաղի միջի՞ն:
Ծակ կոշիկո՞վ: Ջրափոսու՞մ:
Երիցուկո՞վ՝ իմ հյուսերին:
Թե՞ ՝միշտ մրսած,(ցրտին, տաքին:)
Թռչո՞ղ՝ թևին ծով ալիքի:
Այն աղջնակի՞ն խենթ ու խելառ,
Միշտ ժպտացող՝ դեմքին բախտի...

Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Կամ, թե՝ հիշու՞մ ես երբևէ...

Իսկ, ե՜ս...
Փորձում եմ ես
Դատատարկությունն այն, ուր՝ չկաս...
Ք Ե Զ Ն Ո Վ լցնել...
Ռ.Խաստյան

Գլխապտու՜յտ է...

Խիստ խայտաբղետ
Ու խառնաշփոթ
Նորությունների,
Հնությունների,
Հերյուրանքների,
Զրպարտանքների,
Սուտ գովեստների,
Կեղծ "ապրե'ս"ների
Թարսն ու շիտակը
Իրար հետ խառնած,
Իրար հետ ձուլած,
Իրար մեջ լուծած,
Հրով՝ համեմած,
Մրով՝ջրցանած
Ինտեռնետային
Գլխապտու՜յտ է...

(Որից որ, իրա'վ, սիրտ է խառնվու՜մ:)

Օգնի՜ր չընկալե'լ
ՄԵ'ԿՆ էլ,
ՄՅՈՒ'ՍՆ էլ:
Ճի'շտն էլ, սխա'լն էլ...

(Գուցե, չկարդա՞լ...)

Փրկի՜ր, Տե՜ր Աստված:

Ռ.Խաստյան

ՀԱՍԱՐԱԿ ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Գերանդին խփեց քարին,
Քար էր դա սովորական,
Բայց մետաղն էր պողպատից
Ո'չ մի բան չեղավ նրան:

Թե քերծվածքներ մնացին
Փայլփլուն շեղբի վրա,
Կհարթեն, կփայլեցնեն
Ու կուղարկեն նորից հանդ:

Կայծ-խոտերը՝ շաղերում
Սպասում են գերանդուն,
Բայց և միևնույն տեղում
Այն քարն էլ է սպասում:

Եվ երբ գերանդին՝նորից
Կհարվածի մեծ թափով...
Ի՞նչ կմնա նրանից,-
Մի կույտ մետաղի ջարդոն:

Ռ.Խաստյան