Որքան, ա՜խ, գեղեցիկ ես գրում դու,-
Խոսքը քո ամեն՝ մարգարի՜տ, ալմա՜ստ...
Մտքին ինչպե՞ս լինել էլ հաշվետու,
Բառերիդ միջից՝ նուրբ ու սիրառատ:

Տաղանդավոր իմ սրիկա,գրի՜ր,
Բայց ո'չ ինձ համար. կյանքն ապրել եմ իմ...
Բառդ մոգական՝ ուրիշին հղի'ր,
Իսկ այն ինչ հարկ էր ինձ՝ ես հասկացա:

Տաղանդավոր իմ սրիկա, գրի՜ր...
Եվ մեկ ուրիշն ընկնի թող ցանցը քո,
Ես կարդալու եմ քեզ, շարունակի՜ր...
Եվ... աջն եմ քո սեղմում՝ տաղանդավոր...

Քո խելացի աչքերի
Անհուն, անծիր խորքերում
Այնքան թախիծ կա պահված,
Այնքան կարոտ՝ երազուն:
Քո խելացի աչքերի
Անհատակ խորության մեջ
Կուզենայի ես սուզվել,
Քեզ հասկանալ մինչև վերջ:
Բայց թախծի ու կարոտի,
Զսպված զգացմունքի ներքո,
Ժպիտի տակ քողարկված,
Ինչ-որ բան կա՝ ինձ վանող:

Ու, հարվածից, գլխահակ,
Հեռանում եմ՝ հուսախաբ.
Ուրիշի'նն ես, ուրիշի՜ն...
Ա՜խ, այսքան էլ ծանր ցա՜վ...

Ռ.Խաստյան

Հանգիստ, խաղաղ
Բոլոր հայտնաբերված աստղերն
Իրենց համար
Փայլատակում, շողում
Եվ առկայծում էին
Երկնակամարում,
Հիացնում՝ մարդուն...

Մի աստղ էլ կար:
Լրիվ անհայտ:
Ուզում էր նա էլ
Հայտնաբերված լինել
Մյուսների նման:
Մյուսների նման,
Իրեն էլ որոնեն մի օր,
Գտնեն ու հիանան...

Բայց՝ ժամանակն անցնում էր...

Մարդիկ՝
Երազներից,
Երկնքից՝ հոգնած,-
Սսկվել էին:

Կամ՝ պառկած էին,
Աչքերը փակած,
Հուսահատված նաև,
Կամ,
Մի քանիսն էլ՝
Դեռ քայլում էին խավարի միջում միապաղաղ,
Հուսո հայացքն իրենց
Դեմին հառած,
Բայց... ո'չ աստղերին:

Այնժամ,
Անհայտ Աստղիկը մեր
Չդիմացավ:
Թևեր առավ,
Ոգևորվեց,
Թ Ռ Ա՜ Վ...
Ասելով իրեն.
"Եկել է ժամը քո,
Ուրեմն, Օ'ն, առա'ջ:"

Ու...
Ցայգալույսին,
Օրերից մի օր,-
Մարդիկ նկատեցին
Երկնքի վրա...
Խամրած կիսալուսնին...
Որի վրա
Թևերն էր իր փռել
Կապտասպիտակածիրանագույն մի փոքրիկ գիսաստղ...
Հաղթանակի ժպիտը՝ երեսին...

Ռ.Խաստյան

Սրտումս հանգել է հրդեհը,
Դա մեխքը չէ տարիների,
Չգիտեմ, ինչումն էր մեխքս,
Երբ ասացիր ինձ."Հեռացի՜ր..."

Քմահաճու՞յք էր քո կողմից,
Թե պղտոր էր այնժամ Հոգիդ,
Բայց... հիշում եմ նորից-նորից.
Ձմեռ եկավ ամռան կեսին:

Ու կասեցրեց թռիչքը մեր,
Հրթիռն ընկավ գիրկը վշտի ,
Արցունքը մեզ չհեղեղեց,-
Ես գնացի: Դու մնացիր:

Քեզ այլևս ես չտեսա,
Ու ջնջեցի իմ անցյալից.
Հիմա ոչինչ էլ չխնդրե'ս,-
Նույնքան հեռու եմ քո "Ես"-ից:

Այսօր կրկին ես հասկացա.,-
Ճակատագիրը մեղք չունի.
Կարելի է և... մոռանալ,
Գիտե՞ս, սերն էլ իր վերջ ունի:

Ես չգիտեմ ոնց ես ապրում
Ինձ հետ չապրած, ուրիշ կյանքում,
Լալի՞ս ես... կամ գուցե խնդում
Հիշողության սարդոստայնում:

Քեզ հետ... առանց սիրո՞ ապրել,
Դառնալ գերին քո հաճույքի՞...
Ո'չ, չուզեցի էլ քեզ տանջել,
Երբ ասացիր ինձ. "Հեռացի՜ր":

Բայց... ճչում է քո հայացքը,
Ուղիղ նայում իմ Հոգու մեջ...
Անդրադառնում արձագանքը
Եվ... "Հեռացի՜ր"-դ սնամեջ:

Կուզի նման տանելու եմ,
Խաչն իմ ծանր. անհույս մի սեր...
Փոխարենը... խաչվելու եմ. ...

[Продолжается]