Նանոր Պետրոսյան

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:40

***
ձյունը, որ խաղում էր ջրի մեջ,
արձանը, որ կանգուն մնացել էր ցրտի մեջ,
ինձ համար թանկ էր:
հիշողությունը, որ բերում էին իրենց հետ,
ես հետ էի մղում:
այտիս ներվը, որ դողում էր անընդհատ,
ինձ զգոն էր պահում:
իսկ ջութակի ձայնը հատակի փոշու հետ
գեղեցկացնում էին պահը
ու էդպես նստած, ադյալի տակ կուչ եկած,
աշխատում էի կողմնորոշվել…

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:42

***
մենակ եմ մնացել
ու քեզ եմ ուզում
հարբեցողը նստել
ու օղու փող է ուզում
մարդիկ կան այնտեղ
ու պատասխան են ուզում
լեզուս է քարացել
ու ջուր է ուզում
կառտոշկա են ժարիտ անում
ու ձեթ է ուզում
բռունցքներ են վեր պարզած
ու սրանց գնալն են ուզում
ունք է վերև ձգված
ու խաբել է ուզում
փոշի է նստած
ու չսրբվել է ուզում
միջատ է անկյունում կանգնած
ու չգիտես թե ինչ է ուզում
դու ես իմ դիմաց
ու մոտենալ ես ուզում
հեռուստացույցն է աշխատում
ու նոր անտենա է ուզում
շրթունքներս են ձիգ կպած
ու գոռալ են ուզում
աշակերտն է դասարանում նստած
ու փախնել է ուզում
առնանդամն է ձիգ կանգնած
ու կին է ուզում
դերասանն է բեմում խաղում
ու ծափ է ուզում
ուղեղն է դատարկ
ու ոչինչ չի ուզում
պարում է շախի տակ
ու հարմար կոշիկ է ուզում
հոսանքն են նոր տվել
ու անջատել են ուզում
ծերությունն է դանդաղում
ու հետ գնալ է ուզում
ստամոքսն է գռմռում
ու սնունդ է ուզում
դողում եմ կանգառում
ու տան գազի վառարանն եմ ուզում
բջջայինն է ծվում
ու վերալիցքավորում է ուզում
այտիս ներվն է թռվռում
ու նրան տեսնել չի ուզում
կյանքն է սկսված
ու ինձ է ուզում
ճուտիկն է գլուխը հանել դուրս
ու կեր է ուզում
մատն է վերև տնկած
ու հարց տալ է ուզում
ջուր է գալիս
ու տաքանալ է ուզում
զինվորն է վիրավոր
ու մեռնել է ուզում
աշխատավայրում նստած է
ու տուն գնալ է ուզոմ
թեկնածուն է խոսում
ու ղեկավար դառնալ է ուզում
ոստիկանն է կանգնեցրել
ու փող է ուզում
երեխան է մանկապարտեզում
ու մամային է ուզում
երաժիշտն է դիսկ թողարկել
ու շատ վաճառել է ուզում
սիրտը ուժեղ է խփում
ու հանգիստ է ուզում
տաք ավազին պառկած եմ
ու սառը գարեջուր եմ ուզում
վաճառողուհին է պատուհանից դուրս նայում
ու հետաքրքիր կյանք է ուզում
իսկ եթե երազո՞ւմ

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:43

***
այս ամենը չկա, իրողություն չէ
այսինքն փաստ չէ, մենք չկանք
ու երբեք էլ չենք եղել,
իսկ այդ պատմությունը զուտ հորինվածք է:
թե չէ ինչ յանի, էս ո՞ւր ենք ընկել
ինչի՞ պիտի ես էստեղ տանջվեմ
մամայիս փեշի տակ մեծանամ
ու սաձիկի դաստիարակի թաղմանը գնամ
ու ընդհանրապես էլ ինչ մարդկային
ինչ ընկերություն ու ինչ ցավ ու դարդ
ես հավատամ դրանց, էդ քոսոտներին,
որ հարմարվել են ինձ ու հանգիստ չեն տալիս
և ինչ համեստություն
ուղղակի որ դուր գամ ձե՞զ
որ սիրեք ինձ ու փայփայեք
դե գնացեք ձեր մերը, չեմ լինի ես այն
ինչ դուք եք ուզում
կամ թե հարևան, բարեկամ լինեմ
գնամ դուրս, գամ ներս ու բարև տամ ձեզ
ու ձեր աղը վերջանա չամաչեք գաք ներս
ու ինձնից ուզեք
գնամ գործի ու գամ տուն
նայեմ TV ու հիանամ ձեզնով,
ու երևի նկարներ էլ պիտի կպցնեմ իմ պատին, հա՞
ու չեմ դառնա ես հարբեցող կամ լյոքշ
չե՛ք փրկի դուք ինձ «անդունդի եզրից»
թռաք բոլորդ,
Էս չկայի մեջ ապրեք խնդրեմ դուք
իսկ ինձ, կամ մեզ թողեք այդ ամենից դուրս
թե չէ, մամա՛, պապա՛ ու ֆստա՛ն
պարտք ու պարտապան ու չգիտես էլ ինչ
էդ էր պակաս
հա, ընդունում եմ մեր կապիկներին
դարվինին, ռայխին,
մի խոսքով գրքեր կարդում եմ
բայց մեկ է դուք ձեր կոշիկը ինձ մի պարտադրեք
Էս իլյուզիան ձեզ համար պահեք
թող ես էլ ուռեմ ու թռնեմ
ու վերջ տանք էս բոլորին
առանց ձեզ էլ շատ պրոբլեմներ ունենք
դուք էիք պակաս որ ձեր քիթը կոխեիք
ու չեմ ամաչում ձեզնից ու ինձնից
եղա՞վ

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:44

***

Ոնց են դեմքերը մոռացվում
Նախկինում ամենօրյա տեսարանները օտարանում
Ծանոթ անունները փոշիով պատվում

Մի պուճուր կարոտին կարոտ մնացած մարդիկ
Մեր գլխում միայն ախ են անում
Պարտադրված լռությունը նրանց
Մենք` այս օրով ապրող, չենք էլ նկատում

Ու միայն ժամանակ առ ժամանակ
Փոքրիկ դրվագից
Նրանց վերհիշում
Ու մեղավորության քծնի ժպիտով
Կլոր աչքերը հառում ենք գետնին

Հունիս.09

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:44

***

Երբ ձեռքերը դարձան այսքան մեծ
Բանվորը խեղճ մինչև այսօր քշում է իր սայլակը ծեր
Անձրևը գալիս է անընդհատ
Ուտելիքը ծամվում է
Բերանում ժանգոտած
բարիկադներով կանգնեցրած բառերի հետ համընթաց
Ընկերը դարձավ դավաճան
Ու լիքը սովետից մնացած արձան
Փոխարինված արտաբերանքները
Ականջի արահետներով դառնում են մտերմիկ
Նախկին մեղեդիները իրենց հերթին են սպասում
Աղջամուղջ, աղջամուղջ, աղջամուղջ
Հարդագողի արահետը կոսմետիկայի շղարշով է ծածկվում
Խենթուխելառ սերերը փորի մեջ են փտում
Բազմագույն դրոշներ ճակատներին պարզած
Ծածանվում են վարտիկները օդում
Փակցվում են կոստյումավորների հետույքներին
Երբ ոտքերը դարձան այսքան մեծ
Հասարակությունը գրագետ
Քոչվոր դասակարգը անկարևոր
Իսկ մնացած բոլորը մարմնամարզորդ
Քանդված քաղաքներ մեկը մեկից անկարևոր
Ու սահմանների վրա հունանյաններ պայթող
Ռեվոլյուցիա, ռեՖոլյուցիա, ռեՔոլյուցիա
Այսի՞նքն, այսի՞նքն, այսի՞նքն
Գնացքներ, գնացքներ, գնացքներ
Կանգառում ականջները փակ
Ձայնից ահարկու
Դղրդյունից երկրաշարժի անզգոն
Ճաքերը եղունգների կողքի
Անգրագիտությունը սահմանափակում է բոլորին
Ի ցույց դրված աչքերը երբ դարձան այսքան մեծ
Ծառերը արյունով են ծածկված ամեն գարնան գալստյան հետ
Կապույտ,կանաչ, կարմիր ու սև
Տաբատներ, մաշկեր, ծաղիկներ, դեմքեր
Իննից մինչև յոթ աշխատանք
Ապակու մեջ վանդակված մի եսիմ ինչ
Մաքուր օդ
Կենդանինիներ
Դու մեռնելու ես
Մենք մեռնելու ենք
Հիտլերը մեռավ
Գրագիտությունը սահմանափակում է բոլորին
Երբ կրծքերը դարձան այսքան մեծ
Աշխատավորը ձեռքերը մեջքին
Երիտասարդի շրթունքը պատված կաթով
Վարագույրը բաժանող դուրսը ներսից
Երաժշտությունը նույն բանը անընդհատ ասող
Ու քաղցր սուրճը թափվող գետնին
Շիրա,շիրա,շիրա
Դատարկած ալկոհոլային շշեր անկողնու կողքին
Օրորվելով տուն են հասնում մթին
Մուրճերի ձայնը
Մանգաղն ու սուրը
Առյուծներ դրոշմված ամենուր
Փափագներ խցկված մտքերում
Դժգոհություններ այսօրից
Մեռավ վաղվա երազը
Ծնվեց վաղը չէ մյուս օրվա հերոսը
Գովազդները վազում են իմ կողքից
Գովազդները ստիպում են ես վազեմ իմ կողքով

Հունիս.2009

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:44

***

Լողացող ամպեր հեռու հեռու
Լեռներ խորդուբորդ մոտիկ ու հեռու
Տնակներ փոքրիկ
Կանաչներ մշուշված սպիտակի մեջ
Սա իմ հայրենիքն է
Վերևից կանչում
Կանչում ինձ իր մոտ
Երկնքից այնքան քնքուշ է թվում
Ծածկված սպիտակ քուլաներով փափկիկ
Գետերով այնքան սիրուն է թվում
Ձգված ոլորուն
Մարդկային դեմքեր դաջված լանջերին
Մարդկային կյանքեր կառչած քարերից

Ահա ամպը ձգվեց վերևում
Ահա ես հայտնվեցի ներքևում

Մոտիկ
Տոտիկ
Ես
Քո
Կողքին

Հունիս.09

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:45

***

Երկար օրեր մեկը մեկի հետև
Սերեր չհանդիպած կամ չստացված
Հանդիպած պահեր բայց չմտերմացած

Այս ամենը հիմա կա
Այս ամենը եկավ անցավ
Այս ամենը վաղվան մնաց

Տեսածները չմարսած
Եկածների դեմքերը դեռ չտեսած
Իրար կողքի մոտ չկանգնած

Անցավ
Գնաց
Մենակ
Մնաց

Մայիս.09

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:45

***

Ինձնից մինչև թուղթ մի մեծ ճամփա է
Ինձնից մինչև թուղթ մի մեծ անդունդ է
Դավաճանությամբ լի թանաքաջուր կամ մատնահետք է
Բնավորությունս է երկերեսանի
Հոգուս ամբարը սպառող թերթ է
Կաղապարով ծածկած մի նոր fileիկ է
Ազնվությամբ տոգորված հոգուս ճիչն է
Ձեզ դուր գալու մի պարապ փորձ է

Մայիս.09

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:45

***

Տարբեր գույներ գծերով երիզված
Ամբողջական մի կտավ օվկիանոսներով իրարից անջատված
Միջում սև կետիկներ իրար կողք ցրված
Երազներով միմիայն բլանդված
Նուրբ, արանքից կաթկթացող անձրևի կաթիլներով
Նուրբ ու արանքից ներս թափանցող արևի շողերով
Պատսպարված կարկտած մշուներով
Սև կետիկները ընտրություններ են կատարում
Բաժանվում
Միանում
Ստեղծում
Ու սպանում
Տարբեր գույներ գծերով երզիված
Բազմազանությամբ...խառնիճաղանջ
Սև կետիկներով զարդարված
Խեղճ են նրանք
Մեղք են նրանք
Ընտրությունները շատ են, շատ
Սխալվելը միշտ էլ կա
Իրենք են իրենց ամենամոտ ընկերը
(Եթե կա ըտենց բան)
Մենակ են նրանք մենակ
Ու բլանդապատ կտորով պատված
Շարժման մեջ են նրանք անընդհատ
Տարբեր գույներ գծերով երիզված
Կապույտով իրարից հեռացած
Սև կետիկներով նախշազարդված

Իրականում միագույն երկար,լայն սավան
Սև կետիկների ձեռքով ներկված
Սև կետիկների արյուարբու երևակայության պատրանք
Վանդակապատված կենդանու երազի նմանակ
Ներկվող
Ներկվելիք
Անհեթեթ մի շարժ
Ինքն իր շուրջը պտտվող անընդհատ մի ընթացք

Մայիս.09

**Harutin** » 10 июл 2011, 13:46

***

Մի ձեռք
Մի ոտք
Մի գլուխ
Ֆանտոմը փոքր քաղաքում

Փողոցները երկար բարակ
Փողոցները փոշոտ պարապ

Ֆանտոմը խեղճ
Բռնել է գլուխը մեծ
Քայլում է նա գլխահակ
Թափվող մտքերն է բռնում օդից անընդհատ

Մի քայլ
Մի պտույտ
Մի ընթացք
Ֆանտոմը փոքր քաղաքում

Օրերը դանդաղ երկար
Օրերը նման պարապ

Ֆանտոմը խեղճ
Նստել է անկյունում նեղ
Աչքերով նա թախծոտ
Մարդկանց անցուդարձին է հետևում վազող

Մի ծառ
Մի շուն
Մի աղջիկ
Ֆանտոմը փոքր քաղաքում

Զրույցները անընդհատ դատարկ
Զրույցները մենակ անպատասխան

Ֆանտոմը խեղճ
Ժպտում է հեզ
Հասկացված չլինելով հանդերձ
Չի ժխտում նա մարդկանց եղծ

Շրջում է նա քաղաքով
Ֆանտոմը մեր
Մեղք է նա շատ,մեղք
Իր նմաններին է փնտրում
Տեղավորվել է ուզում
Հարմարվել է ուզում
Նրանց նման լինել է ուզում
Ֆանտոմ չլինել է ուզում

ՀԳ
Երևի մի օր նրա արձանը կկանգնեցվի Աբովյան փողոցի վրա...ու երևի անընդհատ կտեղափոխեն՝ բազմաժանր շինարարություններից դրդվածbr>

Մայիս.09