ՉԳԻՏԵՄ, ԻՆՉ ԱՍԵՄ...

Ինձ մանկուց ի վեր
«Լեզվանի» են ասել,-
Դեռ խոսել չիմացած՝
Խոսել եմ...

Երևի, մանկական
Իմաստով մի օժտված
ԽՈՍՔԻ ԳԻՆՆ
Էն գլխից իմացել եմ...

Տարիներ են անցել...
Մի աշխարհ է անցել...
Անցել է կյանք իմ,
(Այսպես թե այնպես),

Զավեշտ է, զավեշտ,-
Այդպես էլ երբեք
Խոսքն իմ քո դեմ
Ես չեմ գործածել...

Ռ.Խաստյան

Ով, հայ ռամի'կ,
Սա' է կինդ, ա՜յս գեղճկուհի՜ն:
Հարևանիդ սիրուն հարսը՝ մտքիցդ հանի'ր:

Որ վաղը ՔՈ թոթովախոս հայ բալիկը գինիդ բերի,
Ու չմնաս օտարների ողորմաթաս գինու հույսին...

Ռ.Խաստյան

Продолжение:
Существует четкая взоимо связь между устойчивостью фотоаппарата,фокусным расстоянием объектива и таким важным для получения качественного изображения параметром,как
выдержка .Выдержка зависит от скорости и направления перемещения объекта съемки.Медленно идущий человек и быстро проносящийся мимо автомобиль требуют совершенно
разных выдержек,для того чтобы эти объекты получились на снимках достаточно резкими.

Выбор пары выдержка -диафрагма зависит от условий съемки и ее задача.Например,при съемке быстро перемещающихся объектов-движущегося транспорта,играющих детей,бегущих
животных и т. п.-задаются значением выдержки,необходимой для получения достаточно резкого изображения,и соответственно ей устанавливают значение диафрагмы.Если
необходимо передать на снимке резкими и близкие и дальние предметы,выбирают значение диофрагмы,затем устанавливают выдержку.

Եվ, ուշ թե շուտ, ժամն, այո', գալու է,
Կարող է նաև նա կանգնած է իմ շեմին,
Արհավիրքի նման՝ անսպասելի ու լուռ
Սպասում է զգաստ Աստծո հրահանգին:

Ու չե'մ հարցնի նրան. որտեղի՞ց և ու՞ր,
Այո', ամեն ինչից՝ ինքն է՜լ է անգիտակ,
Հրամաններն է նա Աստծո լոկ կատարում,
Բայց կատարում է ճիշտ ժամի'ն, տեղի'ն, շիտա'կ:

Ու երբ որ նա ստանա պատվերը վերևից.
"Եկե՜լ է ժամն արդեն, առաջ անցի'ր"
Ես սեր եմ ստանալու նրա խոր աչքերից,
Սիրով նա կբացի ինձ գիրկը իր:

Հոգնել է սպասելուց ինձ ժամն իմ,
Սպասելուց հոգնել եմ նաև ես...

Ռ.Խաստյան

ՄԻ ԱՐԱՀԵՏ ԹՈՂ ԻՆՁ

Մի արահետ թող ինձ, գիտակցություն,
Մի արահետ՝ նեղլիկ, փոշոտ, անլույս,
Ետ կդառնա մի օր, որով, Հոգիս
Պայծառ ու լուսավոր ճամփաներից ուրույն...
Մի արահետ թող ինձ, գիտակցություն,
Տոկուն մնա', անգի՜ն,
Չընկնե'ս խելքին սրտիս,
Նայի'ր ու տե'ս, և զգա' –
Խենթուխելառ Հոգիս,
Ինչպես ընկավ սիրուց,
Ինչպես խաբե՜ց կյանքն ինձ...
Բանտվել չուզե'ց Հոգիս, այո',
Չցանկացավ,
Ազատատենչ էր նա, ուրիշ «մսից»:
Հա', չիմացավ այդպես՝ թե ի՜նչ է գերություն...
Առանց որի չկա սակայն... իմաստություն:
Մի արահետ թող ինձ, գիտակցությու'ն,
Ես սողեսող կգամ,
Կգամ ես չորեքթաթ...
Լինի թեկուզ և արահետն այդ՝
Տուն բերող... վերջին իմ փակուղին,
Հոգիս վկա՝ Կ Գ Ա Մ...

Մի արահետ թող ինձ...

Ռ.Խաստյան