***
Անի ջան, իմ Անի...
Ես հազար մի տեսակ
Նպատակ ունեի,
Մի այդքան պատվերներ
Ունեի, երբ եկա.
Նախ ասեմ՝ քեզ պիտի
Տասը բյուր պագեի,
Մի այդքան էլ ասեի ՝
Մեղա, մայր, մեզ մեղա՜...

Անի ջան, իմ Անի...
Տասը բյուր քար պիտի
Տանեի քեզանից,
Ամրակուռ պարսպից
Աշոտա, Սմբատա,
Այդքան բուռ ցամաք հող՝
Հենց միայն խորանից,
Խոնարհված՝
Հազար մեկ սրբատան...

Անի ջան, իմ Անի...
Քեզ պիտի ես ինձ հետ
Վերցնեի, տանեի,
Տասը բյուր կարոտած
Սրտերին՝ հովություն,
Չտարա, որ մեկը՝
Հենց այդ տասը բյուրից,
Օրերից մի օր գա,
Քեզ անի հովվություն...

Անի ջան, իմ Անի...
Մուրազո՜վ արյունն իմ
Քսեցի պատերիդ.
Քեզ մատա՜ղ ես լինեմ,
Քո ցավից համրանամ,
Միջնորդը լինեմ վեհ
Ոգուն մեր պապերի,
Տասը բյուր սրերով
Պարիսպդ ամրանա...
2016

«Դարձ ի շրջանս յուր»

Կասեն՝
Զարմանալի ազգ եք,
Կոծոծի չափ չկաք,
Կպած քղանցքներին՝ մոլորակի,
Կասեն՝ աղ մաղվելով
Մահվան դարերն անցաք,
Մի պտղունց եք․․․էլի
Համն եք ողջ խորակի․․․․

Կասեն՝
Մի տեղ առասպելի
Դուռն եք ձեզնով փակում,
Մի տեղ խառնված եք
Արարչական գործին,
Մի տեղ նմանվում եք ՝
Փլված վանքի բակում,
Արնոտ լաթով կապած,
Մատաղացու որձին․․․

Մի տեղ արարած եք,
Մի տեղ Արարատ եք,
Մի տեղ ժայռապատկեր՝
Նույնիսկ աստղապատին,
Կասեն՝ պատմությունդ
Առմիշտ անավարտ է,
Չէ , չէ, նախածինն եք ,իրոք,
Աստված պապի․․․

Կասեն , գիտուն, անգետ ՝
Տակից, գլխից,
Կասեն,
Էլի իրար կտան մաղը թեթև,
Աղդ թափած արնոտ
Մատաղատան դռնից,
Ոսկե Գեղմդ նետած
Զոհաբեմի ետև․․.

Չգնաս իմ մոտից,
Մնա հետս, ի՛մ Սեր,
Մնա ,որ համոզես
Ապրել համառ,
Քեզ հույս դրած
Միայն՝ երգել, երգե՜լ,
Ինչպես դեղձանիկն իր
Վարուժնակի համար...

Չգնաս իմ մոտից,
Դու, որ անուն չունես,
Դու իմ փառքի դափնի,
Իմ չխամրող կոչում,
Հավատացրու թեկուզ,
Ինձ հուսախաբ չանես.
Երգը մնու՞մ է, թե՝
Միայն մարդն է կորչում....

2016

·
***
Կարկատանված ծմակափեշ,
Բաղ ու բաղչի կորած կածան,
Կածաններում կոծոծ է գեշ,
Այնտեղ մտքով մի կերպ հասա...

Ոչ մանգաղ կա, ոչ՝ գերանդի,
Ձեռքով ինչպես փուշը քաղեմ,
Հին չափարից մի քիչ անդին,
Կակալի այս տունկը թաղեմ...

Ինձնից հետո թող իմանամ,
Մի ճիժ կապեց իր ճլորթին,
Թե չէ վերում չեմ դիմանա,
Կմեռնեմ անհոգեորդի...
2017

Չխոնարհեք
Դրոշներն աշտարակի,
Ես ընկել եմ թեև,
Կենդանի եմ, դեռ կամ,
Ծունկս գետնին հենեմ,
Կբարձրանամ էլի,
Կելնեմ յոթ գազ հորից՝
Մինչև անգամ։

Ինձ մահ չկա, երբեք,
Չհավատաք գույժին,
Եթե մատնված եմ,
Խոցված՝ ուրացությամբ,
Առասպելում թրծված,
Սուրս թող չտուժի
Կշռաթաթին արնոտ՝
Մահ կամ ազատության։

Չխոնարհեք
Դրոշներն աշտարակի,
Եղեգնածին տղան,
Ելած՝ հուրհեր ու բոց,
Բաց կկանգնի ձեր դեմ՝
Լանջեղ ու ձիգ,
Եղեռնածին ոգու
ՎրԵԺ սուրբ անունով։

Չխոնարհեք
Դրոշներն աշտարակի
Քանզի ձոնն ի
Գոյի՝ հավերժության,
Հավաստում է
Հայոց Լինելությամբ ազնիվ,
Աստծո ժառանգակիր
Գենն իր հզորությամբ։

Չխոնարհեք,
Դրոշներն աշտարակի,
Հայոց եռագույնի
Երթով՝ եռաբլուր,
Մեռնող - հառնող ﬕ ջիղ,
Հաստատ, ոնց էլ լինի,
Ոգեկոչման ժաﬕն
Պրկվելու է ﬕ օր։

Այսօր էլ այսպես աղոթեցի․․․․
--------------------------------------

Կաթնադեղին աղոթարան,
Ոսկեմշուշ՝ լուսաբացի,
Ասօր էլի շողդ առած,
Արժան արա արդար հացի․․․

Կաթիլ- կաթիլ քրտինքս առ,
Մահլամ արա՛, վերքը անցնի,
Մոլորակիս աչքերը թաց
Ժպտան սիրով իմ՝ կանացի․․․

Արիացրու ոգին՝ հոգնած,
Ազգիս՝ պոկած իր արմատից,
Ինչքա՞ն պիտի մնա քնած,
Խաբված՝ օտար, սին արատից․․․

Սիրիր մարդուն ու մարդը քեզ,
Մաքուր սրտով իմ՝ հայեցի,
Ինչպես պայծառ արևդ կեզ,
Միլիոն դարեր վայելեցինք․․․

Թող միշտ մնա ոգին մշակ՝
Խաղաղությաբ ծաղկուն հողիս,
Հետո արդեն աչքերով փակ,
Թող խառնվի լույսիդ, հոգիս․․․․

ՄԱՐՈ ԵՐԿՆԱՓԵՇՅԱՆ
5 փետրվարի 2018

***
Հին բաղչի
Ճռճուռ չափարում,
Ագռավի
Մի փափուճ գտա.
Չէ, այսօր
Քամու հետ չեմ պարում,
Հենց այնպես
Շիվուտը մտա։

Թփի տակ
Կրակ չէր վառած՝
Մանուշակ
Պեծերի մոտից,
Այտերիս
Կարմիրը առած՝
Ճաքել են
Քարերը կարոտից․․․

Թվում է՝
Մաշկիս կպչում են,
Դառնում են
Ծաղկավոր բլուզ,
Խաշամի տակից
Կանչում են՝
Կիսաբաց
Ձնծաղիկ ու խնջլուզ․․․

– Եկել ես,
Ախ, մնա մի քիչ,
Ծառի տակ
Ինչու՞ չես քնում,
Պոկվելով
Քարափի գրկից,
Շան աղջիկ,
Էլ ու՞ր ես գնում․․․
2016

* * *
Ձնհալն առուն առած
Տարավ հանեց այգի,
Խառնվեցին իրար
Սարի գառն ու մաքի․․․

Շան պես լեզուն հանած,
Մեջքին ծռած՝ ագին,
Օրը չի հասցնում
Օրվա քրտնած վազքին․․․

Թոնրաբոցի նման
Շեղջը տվի ակին,,
Արևագունդ ծեփեմ
Կեսօրվա թեժ պատին․․․

Կուտ ու քերինջ առնեմ,
Հասնեմ ժամանակին,
Արև հացս տանեմ,
Գյուղ իմ, քո մշակին․․․

3 փետրվարի 2018

ՄԱՐՈ ԵՐԿՆԱՓԵՇՅԱՆ

* * *
Սիրտ չմնաց կատակելու ,
Շփոթմունք է տկար,
Բան չունեմ ձեզ կտակելու,
Ջանք թափեցի երկար...

Քրքրեցի ծալք ու սնդուկ,
Որ զարդ գտնեմ, խոսքի,
Մի բան չկար, այ քեզ խնդուկ,
Իրեղեն թանկ, ոսկի...

Հազիվ գտա մի քանի բան՝
Էն հոգևոր մասից,
Այն էլ, գիտե՞ք, ավելի քան
Իմ փորձության դասից...

Միայն սեր կար համատարած,
Լի անկյուններում,
Խինդ ու կարոտ, նաև լույս կար ,
Անգամ անկումներում...

Ասի ձեզ տամ, լցվի բարով,
Այս աշխարհը արար,
Երբ ետ կգամ գարնան օրով,
Անձրևի հետ վարար...

6 փետրվար 2018

Ես փշրված եմ
Հայելու նման,
Եվ աղճատվում է
Կյանքն իմ լույսի մեջ,
Ոնց էլ կպցնես
Կողերս իրար,
Էլ առաջվանը
Չեմ լինելու ես։

Կյանքն ինձ ծաղրում է,
Ինչքան ու ինչքան,
Մինչ ես խրվում եմ
Կուրծքը՝ ողջ թափով,
Նա հեռանում է ,
Քրքիջով ,արբած,
Ո՞նց ես փակելու
Վերքս մերկ ափով։

Գալի՞ս ես ինձ հետ,
Կյանքից խլելու,
Մեր սերն անիծված,
Մեր բախտը նանիր,
Ու կարևոր չէ ,
Թե մեզանից ո՞վ,
Կամ ինչպես
Սերն իր կխոստովանի։

Ա՛յ այստեղ, արդեն ,
Նմանվում ես ինձ,
Քոնն եմ- քոնը չեմ,
Ճշտել չի լինում,
Թե հարյուր անգամ
Փորձում ես էլի,
Հարյուր մեկ անգամ
Բախտդ չի բերում։

Քոնն եմ, կես –բերան
Ես խոսք եմ նետում,-
Առ բեկորներս ,
Հանց սրտիդ կեսն է,
Թե ամբողջանա
Անձդ իմ ներսում,
Կյանքն ուր էլ թռչի
Քո բախտը ես եմ։

2005