Անվանիր ինձ ինչ գործիք որ կուզես,
Սրտիցս դուրս քաշիր գաղտնիքս:
Ձևացրու՝ իբր ծանոթ եմ քեզ
Ավելի լավ, քան ինձ ինքս:

Կան ավելի լուրջ հարցեր անթիվ,
Քան թե լինել թե չլինելը,
Ո՞ր մեկն է հոգեպես ազնիվ՝
Ստրկացված ծառա՞ն, թե՞ ստրուկ տերը:

Մտիր կուսանոց: Ինչո՞ւ ես ուզում
Մեղավորներ աշխարհ բերել:
Մի մասին միայն չարն է սազում,
Մնացածները չունեն դերեր:

Ես շատ հպարտ եմ քինախնդիր,
Ավելի շատ են չարություններս,
Եթե ուզում ես, հանգիստ ստիր,
Սակայն մի մտիր հոգուցս ներս:

Այս աշխարհում ես ողջ կմնամ,
Քանի դեռ կուտեն մարդիկ իրար,
Եվ ինչու, ուրեմն, ինձ նման
Էակներ քարշ գան երկրի վրա:

Ես կապրեմ ինչպես մի ավատար,
Որի մարմինն իսկական սատկել է,
Մեզնից ոչ ոքի չհավատաս՝
Մենք առաջնակարգ սրիկաներ ենք:

Կյանքը՝ շարունակվող սուիցիդ
Կաթ-կաթ կխմենք դառը թույնը,
Երկար կխոսենք, բայց առանձին,
Իսկ մնացյալը լռություն է:

Իսկ դու ուզում ես վրաս նվագես,
Սրտիցս դուրս քաշես գաղտնիքս,
Ձևացնել՝ իբր ծանոթ եմ քեզ
Ավելի լավ, քան ինձ ինքս:

Երևակայում ես, իբր թե գիտես
Իմ նոտաները և բարձր և ցածր:
Սրինգ նվագել չիմացող լրտես՝
Այդ ...

[Продолжается]

Ուզում եմ լինել բացառություն և կանոնները բոլոր հերքել,
Բայց չհաստատել երբևիցե ձեր չգրված կանոնները այն,
Որ գումարելիների տեղափոխումից գումարը չի փոխվում երբեք,
Իսկ գումարելիների գումարը միշտ հավասար է մոռացության…

Գալիքի առաջ մի երեխա եմ՝ գուցե դեռևս չունեցած:
Այս պատերազմում մնացի ես դեռևս չնետված նռնակ,
Թե մոռանում են, թող մոռանան, չեն հիշում, կհիշեմ ես, թքած,
Թե երեխա եմ, երբ մեծանամ, հիշողություն եմ ուզում դառնալ:

Էլ չվստահել ու չհավատալ ու սխալվել չեմ հասցնում,
Անցնում է պահը, ուղղում է մահը, Սատանան խաբում, ներում Աստված,
Բայց չեմ վստահում ո՛չ ժամանակին, ո՛չ Սատանային, ո՛չ Աստծուն,
Միայն սեփական իմ սխալների վրա եմ արդեն հույս դրած…

Կյանքիս օրերը արդեն հաշվված են արյամբ աշխատող հաշվիչ սրտով,
Գումարելիների տեղափոխումից գումարը չի փոխվի դարձյալ,
Ո՞վ է հիշողը և մոռացողը ինձնից բացի դատողը, ո՞վ,
Թե գումարելիների գումարը միշտ հավասար է մոռացության…

Եվ լերդանում է քո ժամանակը և արյունն է քո հավերժանում,
Դու սովորում ես մոռանալ կյանքդ և իր դասերը սովորեցրած
Եվ ժամանակը ապրածդ կյանքը ...

[Продолжается]

Անկեղծ ասած՝ ես Սևակը չեմ,
Բայց թող դա ձեզ չհուզի:
Պոեզիան այն է, որ քեզ չսիրեն,
Դու էլ սիրես մի բոզի:
Լինես էդ բոզին հավատարիմ,
Իսկ նա վրադ ծիծաղի,
Մազերդ քաղես տարեց տարի
Նրա համար, ոչ ծաղիկ:

Եթե փողոցով քայլելիս պատահմամբ
Դիպչես դու անզգույշ մեկին,
Պոեզիան է, որ առանց հապաղման
Հասցնես նրա դեմքին:
Ոչինչ, որ նրա քիթը ջարդես,
Պոեզիադ թող լավ իմանա:
Պոետը լինում է միայն այդպես,
Հոգին է սրած դանակ:

Թե հերթ ես կանգնել, էլ ի՞նչ պոետ,
Թե մեկը կանգնած է կողքիդ,
Պոեզիան է, որ չկանգնես հերթ,
Այլ կանգնես կողքինիդ ոտքին:
Պոետը հերթեր չի հանդուրժի,
Կդարձնի շքերթ,
Պոետի կյանքը ոչինչ չարժի,
Թե չի խախտելու հերթ:

Զբոսնում ես կնոջ հետ թեկուզ չսիրած,
Եթե հետևից նայեն,
Պոեզիան է, որ նայողի վրա
Թքես պոետին վայել:
Թքես պոեզիադ վրան թունոտ,
Թուքդ հանձնես դատին,
Եվ եթե չազդի, ավելի ըմբոստ
Հոգիդ թքես ճակատին:

Եթե աշխարհում ընթերցող չկա,
Մարդիկ էլ լքել են քեզ,
Պոեզիան է, որ լինես սրիկա,
Բայց վերջին սրիկան լինես:
Ու երբ սատկացնեն որպես հողեղեն,
Որպես անպետք սրիկա,
Պոեզիան այն է, որ քեզ թաղեն,
Թաղումիդ ...

[Продолжается]

Думаю, сегодня не найдется человека, который не любил бы кино. Вкусы у нас могут быть и разные: одному нравится "Убить Билла", второму "Фотоувеличение", третьему "Терминатор", а четвертому - и то, и другое, и третье. Я вообще всегда считала глупой просьбу назвать свою любимую книгу или фильм, но каждый раз, когда я ее слышу, в первую очередь на ум приходит "Амаркорд" Феллини. Вообще, список этот очень длинный, включая того же "Терминатора" или "Убить Билла". Просто я давно и навсегда влюблена в кинематограф. Любила я этот вид искусства, пожалуй, с раннего детства (ибо кино - это искусство), но ближе познакомилась с ним в Москве в 2003-ем, когда по некоторому стечению обстоятельств стала работать в одной небезызвестной кинокомпании. А в 2007-ом этот день стал также моим профессиональным праздником, ибо я умудрилась получить специализацию кинодраматурга. Будем знакомы! Очень приятно, но не царь, как говорится. Что-то есть мучительно ...

[Продолжается]

Игроки в крикет, наверное, не должны танцевать у всех на виду. И не стоит даже обсуждать, сколько талька нужно футбольным болельщикам в Джакарте. Также в этом выпуске вы узнаете, что собаки любят керлинг, орлы – хоккей, а велогонщики на самом деле животные.


1. Члены берлинского клуба моржей купаются в озере Оранкезе в Берлине.

2. Спасатель с костюме Санта-Клауса недалеко от остатков Западного пирса на пляже Брайтон-Бич.

3. Кевин Шаттенкирк из команды «Colorado Avalanche» пытается пробить оборону «Minnesota Wild» в матче НХЛ в Денвере.
...

[Продолжается]