ՔՈ ՄԵՋ ՓՆՏՐԻ

Ամեն մեկս այս աշխարում
Հյուր ենք գալիս ու գնում,
Հյուր ենք գալիս դատարկ ձեռքով,
Դատարկ ձեռքով հեռանում:

Չտանելով մենք ոչ մի բան,
Այնպես,ինչպես եկել էինք,
Եկել էինք դատարկ ձեռքով,
Դատարկ գնում այս աշխարից:

Դատարկ գնում,բայց թողնելով
Ամեն մեկս մեր արժանին,
Ոմանք թողնում բարի համբավ,
Իսկ ոմանք էլ ոչ արժանին:

Երնեկ նրան ով իր կյանքում
Նա չի գործում ոչ մի զանցանք,
Եվ լինելով ազնիվ,բարի
Նա թողում է միայն հարգանք:

Միշտ կերտելով հարգանք,պատիվ,
Ծնված օրից մինչև մահ,
Կամենալով նա բոլորին
Միշտ կմնա նա անմահ:

Նա կունենա,եվ կթողնի
Այն,ինչ կերտեց կյաքի օրոք,
Ապրեց ցավով դիմացինի
Նրա ցավը իմն ասելով:

Եկեք բացենք ճակատը մեր
Եվ աշխատենք պահել մաքուր,
Որ ոչ մեկը չար մարդկանցից
Չգտնի մեր ճակատին մուր:

Հեյ՜ չար ընկեր,մի երազի
Որ ճակատիս դու գտնես մուր,
Քո աջքերը կպահես վար
Երբ աջքերիս նայես մաքուր:

Դու մի կարծի թե մենակ ենք
Քեզ թվում է կույր՞ են մարդիկ,
Նրանք իսկույն կնկատեն
Թեև ոչինչ,ոչինչ չասեն:

Կնկատեն,ու կիմանան թե ով ես դու,
Թե ինչ մարդ ես,ինչ ես շնչում,
Եվ մի օր էլ կառհամարվես, ...

[Продолжается]

Դու իմ գիշերվա մղձավանջ…
դուրս պրծած մահվան մահճից,
քո կողմից վաղուց պատճենված՝
ես՝ հարյուր օրինակ պատճեն

երջանիկ դժբախտ պատահար՝
երբևէ ինձ հետ պատահած՝
դու իմ միակ պատուհան,
իսկ գուցե, գուցե պատուհաս

դու ինձնից հեռու, կիսամոտ
ծագած լուսաբաց կիսախուփ,
դու իմ կիսաբաց լուսամուտ,
ինձ համար բացված լուսումութ

դու իմ քաղված փնջերով,
հավիտյան անքուն ննջարան,
դու իմ աշխարհի փանջարա,
բայց միայն, միայն տանջարան

դու իմ մահվան հարուցիչ,
ժամացույց մահվան՝ մահացույց
գիշերվա մահվան զարթուցիչ,
կամ գուցե երազ մահացու

դու իմ դեմ գործ հարուցված,
խավարի նման տարածված,
դու իմ կյանքի առեղծված,
իսկ գուցե կյանք սառեցված

քո կողմից բազում հորինված՝
ես կրում եմ կյանքի բեռներ
բազմացրու հազար օրինակ
իմ մահից՝ ամեն օր մեռնեմ

աշխարհում քո օրինաց,
թե ուզես, կարող ես պատժել
իմ մահվան բնօրինակ
իսկ գուցե կյանքի պատճեն

դու թակարդ ինձ համար միշտ բաց,
քեզ համար ինքնասպան դարձած՝
քեզ սիրեմ մինչև լուսաբաց,
ինձ համար թանկ լուսավարձ

դու իմ գիշերվա մղձավանջ…
դուրս պրծած մահվան մահճից,
քո կողմից վաղուց պատճենված՝
ես՝ հարյուր ...

[Продолжается]

Чтобы сделать фотоснимок необходимо выполнить всего четыре действия:

- навести на резкость

Глубина резкости: расстояние между самым ближним и самым дальним предметом, которые при данной диафрагме будут резкими.

-выставить выдержку

Выдержка, скорость затвора (англ. shutter speed): время, в течение которого свет воздействует на фотоматериал. Стандартный ряд выдержек 1/2000, 1/1000, 1/500, 1/250, 1/125, 1/60, 1/30, 1/15, 1/8, 1/4, 1/2, 1, 2 секунды и т.д. Короткие выдержки позволяют "заморозить" движущиеся объекты, а длинные - "смазать".

-выставить диафрагму

Диафрагма (англ. aperture): отверстие объектива, изменяемое подвижными лепестками. Каждому значению диафрагмы соответствует число f , которое определяется отношением диаметра отверстия к фокусному расстоянию объектива. Чем больше число f , тем меньше отверстие объектива. Поэтому f 8 означает, что величина отверстия равна одной восьмой фокусного расстояния данного объектива. В творческом плане величиной диафрагмы ...

[Продолжается]

Անվանիր ինձ ինչ գործիք որ կուզես,
Սրտիցս դուրս քաշիր գաղտնիքս:
Ձևացրու՝ իբր ծանոթ եմ քեզ
Ավելի լավ, քան ինձ ինքս:

Կան ավելի լուրջ հարցեր անթիվ
Քան թե լինելն ու չլինելը,
Ո՞րն է հոգեպես ավելի ազնիվ՝
Ստրկացած ծառա՞ն, թե՞ ստրուկ տերը:

Մտիր կուսանոց: Ինչո՞ւ ես ուզում
Մեղավորներ աշխարհ բերել:
Մի մասին միայն չարն է սազում,
Մնացածները չունեն դերեր:

Ես շատ հպարտ եմ քինախնդիր,
Ավելի շատ են չարություններս,
Եթե ուզում ես, հանգիստ ստիր,
Սակայն մի մտիր հոգուցս ներս:

Այս աշխարհում ես ողջ կմնամ,
Քանի դեռ կուտեն մարդիկ իրար,
Եվ ինչու, ուրեմն, ինձ նման
Էակներ քարշ գան երկրի վրա:

Ես կապրեմ ինչպես մի ավատար,
Որի մարմինն իսկական սատկել է,
Մեզնից ոչ ոքի չհավատաս՝
Մենք առաջնակարգ սրիկաներ ենք:

Կյանքը՝ շարունակվող սուիցիդ
Կաթ-կաթ կխմենք դառը թույնը,
Երկար կխոսենք, բայց առանձին,
Իսկ մնացյալը լռություն է:

Իսկ դու ուզում ես վրաս նվագես,
Սրտիցս դուրս քաշես գաղտնիքս,
Ձևացնել՝ իբր ծանոթ եմ քեզ
Ավելի լավ, քան ինձ ինքս:

Երևակայում ես, իբր թե գիտես
Իմ նոտաները և բարձր և ցածր:
Սրինգ նվագել չիմացող ...

[Продолжается]

Իսկ գուցե այդ դու ես, դու ես, դու ես
Աշխարհում եղել ինձնից առաջ:
Ինձանից առաջ եկած հյուրս՝
Տիրոջն աշխարհին հյուր դարձրած:
Եվ գուցե դու ես, դու ես, դու ես
Աշխարհը կապտել ինձնից առաջ՝
Ինձ չթողելնելով ոչ մի հույս
Եվ ոչ մի պարգև Աստծո տված:

Հիմա իմ միակ պարգևը դու ես,
Միակ պարգևս քեզ ես թողել...
Աստված գիտի, թե քանի հոգու ես
Ինձանից առաջ պարգև եղել:
Գուցե նախօրոք եկել ես ինքդ,
Ինձ համար ստեղծել ուրիշ կարգեր,
Աշխարհի վրա կախել երկինքդ,
Հուսահատ սեր անձրևից սարքել:

Ով գիտի ում հետ, երբ, ինչպես
Թողել ես սիրո բյուր նշաններ,
Որ մարդիկ սիրեն միմիայն քեզ՝
Նորաձև ինչպես Կոկո Շանել:
Իսկ թե ամեն բան քո ձեռքերում է,
Այս ի՞նչ աշխարհ ես դու կառուցել,
Քո աշխարհի մեջ մարդիկ մեռնում են,
Որ թաղումներ լինեն նորաձև:

Քո այս աշխարհում մարդիկ հեռու են,
Քանի քանիսն են անձայն անցել…
Քո այս աշխարհում կյանքը եռում է,
Բայց մահն է այստեղ միշտ նորաձև…
Աշխարհում ամեն բան հագել ես
Եվ ամեն ինչից շորեր կարել,
Ու թեև ինքդ էլ Աստծո պարգև ես,
Իբրև պատիժ եմ քեզ կրել:

Ով գիտի, ում հետ, երբ ինչպես
Եվ ինչից ես դու աշխարհ ...

[Продолжается]