***

Մոխրոտների հեքիաթներն այլևս ցնորք են`
Տեղակայված քաղաքիս
Արվարձանների և
Կենտրոնի մերկ
Գարշապարի տակ,
Որի խոցելիության չափը,
Հայտնի էր դեռևս
Աքիլլեսի ծննդից առաջ:

***

Պայծառացումը մտքի`
Մի պահ
Խելագարին
Ներկայի հետ է կապում:
Պարզվում է, սակայն,
Որ այն
Ոչ ազնվացեղ խառնուրդ է
Ներքին և արտաքին տեսիլների
Թափանցիկ խառնաշփոթում:

***

Լռել է աշխարհը
Եռացող ասֆալտի տակ:
Եռացող ասֆալտին`
Վազում է բոկոտն կյանքը
Եվ այրում
Հարթաթաթությունը ոտքերի:

***

Կիսալուսնի խորքում
Զարմանքից քարացած
Օրվա հայացքը
Մի պահ վերացավ
Եվ սկսեց սահել
Հողի կարծր ստինքների
Կաթնահոտ օրհնությանն ընդառաջ:

***

Ապրելու հպարտությունը,
Երբեմն շփոթում ենք
Սովորական,
Շարքային ստվերների
Խոնարհումի հետ:

***

Իմ մարմինը լցվում է
Լռությամբ
Հեռացող քո ոտնաձայների,
Եվ հեռվում
Հորիզոնը
Դադարում է նմանվել քեզ...

***

Այժմ ինձ ես նայում
Նույն հայացքով,
Ինչպես այն գիշեր,
Երբ ավարտվել էին բառերը,
Եվ թափանցիկ, կուսական քողը մութի
Իր տեղը զիջում էր առավոտին:

***

Ոչ մի կրակ չծնվեց
Առավոտյան արևի շողերից,
Երբ փորձեցի
Հայելու դատարկության մեջ
Տեսնել
Տեսիլքը քո սիրո:

***

Ես գիտեմ.
Ես նորից կլսեմ արձագանքները
Հավերժական բախումների:
Եվ նույնիսկ
Մահից հետո
Չի դադարի հանդիպումը
Ռեալիզմի հետ:
Ես գիտեմ
Ես մշտապես
Առավել հասուն կլինեմ,
Քան մահը իմ:

***

Այստեղ,
Ուր նույնանում են արևն ու հողը,
Սաղմնավորվում են
Առասպելները բոլոր,
Եվ հիշատակները,
Օրերի անդարձ մայրամուտներից`
Դեպի մեզ են գալիս
Իմացության սերմերի միջոցով: