*
Տերեւը ընկնում է:
Լուսինը հեռանում է ձանձրույթով:
Եվ մարում են արդեն իմ ուժերը:

Ինձ կորցնելը հեշտ է քեզ համար,
Միայն թե... չկորցնես այս գիշերը:

*
«Աշունը տխուր լալիս է դրսում».
Սովորական խոսք, սովորական երգ:
-«Ծառերը մահվան շնչից են մրսում».
Հնացած թախիծ ու հնացած վերք:
-«Աղջիկը մերժեց, որ նորը ճարի».
Գերագույն ցավեր, հնացած երազ-
Հնի պես գալիս, աշնան հանճարի
Մռայլ թախիծը իջնում է վրաս:

*
Օրերս անցան իրար ետեւից
Կամ իրար հեծած,
Ես, որ իշխողն եմ նրանց ընթացքի,
Գլորվեցի ցած:

...Ի՜նչ տխուր է այս պատմությունը հին,
Եվ ինչ խորազդու.
Բոլորն իմացան, որ սիրում եմ քեզ,
Չիմացար լոկ դու:

*
Փակում եմ աչքերս,
Փակում եմ շուրթերս,
Եվ փակում եմ ինձ ինքս իմ մեջ,
Որ ներսում պահեմ կարոտ ու հառաչ:
Դու հպվում ես ինձ
Եվ բոլոր փակերս դողում են
Շոյանքիդ զորության առաջ:

*
Ինչ-որ տեղ հիմա,
Ինչ-որ ժայռերի տաք ողնաշարում
Պահել են գուցե սեւ ադամանդներ:

Դողդոջ ձեռքերով
Բռնելով մութի պարանը հոսուն,
Քայլում եմ անքուն գիշերվա միջով
Եվ հանգույցներ եմ արձակում անվերջ
Սեւ-ադամանդե շղթաների մեջ
Կանգնեցընելով լուսեղեն մի սյուն:

Մութ հանգույցների անվախճան գիշեր,
Իմ պայծառ սիրո հաղթության երազ.-
Ու՞ր էր, թե կայիր,
Ու՞ր էր՝ ծաղկավոր շորերդ հագիդ
Կանգնեիր ուղիղ իմ ճանապարհին
Եվ ամփոփեր թեւերդ վրաս
Ծիածանագույն կամարների պես,
Որտեղից պիտի ես ներս մտնեի
Որպես ուխտավոր ու հավատացյալ
Եվ քո սեփական խորանի խորքում
Համբուրեի... քեզ:

Այդ բոլորը վերհուշ է

Եթե ձյուն է գալիս,
Եթե սպիտակ ձյան մեջ
Սեւ մեքենաներ են պառկած
Իմ պառկած սիլուետի նման,-
Այդ բոլորը – վերհուշ է:

Եթե իմ դեմքի մազը
երբեմն աղվամազ է,
Եթե ոտքերս երբեմն ծուռ են,
Քայլելիս սայթաքում եմ ես,
Այդ բոլորը – վերհուշ է:

Եթե լացել եմ ես քեզ համար,
Եվ արցունքներիս մեջ կապույտ
կրակներ են եղել,-
Այդ բոլորը – վերհուշ է:

Իսկ ինձ համար – ուշ է,
Իսկ քեզ համար – ուշ է:

Ծառերի մեջ գլորվող լուսնի ետեւից
Գլորվում է թեւավոր մանուկների մի խումբ:

*
Դու՜,
Գտնված մի երգ,
Որ ամբողջ մի գիշեր
թափառեցիր ինձ հետ փողոցներով փափուկ,
Մենք իրար հետ անցանք
այս աշխարհի բոլոր պատուհանների միջով
Ու դռների միջով անցանք,
Անցանք բազմատեսակ հրաշք-
գաղտնիքների միջով,
նաեւ ճշմարտության միջով անցանք.-
Անցանք բոլոր աղջիկների վերմակների տակով,

Աշնան գույների մեջ մոլորեցինք իրար,
Մոլորվեցինք աշնան դեղիններում,
Հետո գտանք իրար,
Հետո նվաղեցիր դու շուրթերիս վրա,
Որպես գիշերային մեր մեղքերի ներում:
Հետո կաթիլ-կաթիլ դու կաթեցիր ներքեւ իմ
շուրթերից,

Դու ծաթեցիր ներքեւ՝
Ռեկլամների կտրուկ լույսով բանված,
Եվ անտեղյակ նրանց միշտ մարմրող կյանքին-
Ու հեռացա ես քեզ մայթի վրա թողած,
Գիշերային լքված իմ սեր,
Իմ գտնված, գիշերային իմ երգ:

*
Եվ անցնում է այսպես պահը, ժամանակը:
Մարում է լուսինը:
Ձեռքերս դողում են քո թույլ հպումի զորությունից,
Մշուշոտ տենդի մեջ վառվում են աչքերդ,
Ինչպես իր ծխով քողարկված կրակը:

*
Սրնգահար լուսնի կապույտ սրնգահար,
Դե լուսինը վայր բեր իմ ծնկներին,
Դու նվագիր հանդարտ ու տրտմասույզ.-
Ես մատներս խառնեմ լուսնի վարսերի մեջ,
Այնքան, մինչեւ ձուլվեն ու դառնան լույս:

*
Իմ ձայնը՝ անմարմին, անգլուխ,
Իմ ձայնը՝ դողդոջուն շրթունքներ.-
Ակունքներից ծնվող մառախուղի նման
Իմ ձայնը փնտրում է քո մանրիկ ականջները:
Եվ մատներս՝ աննյութ ու թափանցիկ,
Եվ մատներս՝ տխուր ճառագայթներ,
Փնտրում են, որ փակեն քո մանրիկ ականջները,
Որ փակեն,
Չլսես
Զարհուրանքը ձայնիս,
Մոռանաս կարոտի արեւոտ առասպելը:
Եւ այնժամ քո սրտից,
Ինչպես խուլ անձավից,
Կլսես աչքերիս մռունչը անձրեւոտ.-
Կդողա մարմինըդ,
Կդողան շուրթերդ,
Եվ շուրթերիդ վրա՝
Ակունքներից ծնվող մառախուղի նման,
Իմ ձայնը կդառնա ցող,
Ու... կդողա: