.
ՕՐՎԱ ԾՆՈՒՆԴԸ

Օրը արևեց-
Արևը բարևեց,
Բարևը ժպտաց,
Ժպիտը ցնծաց,
Ցինծը ցողոտվեց,
Ցողը շողոտվեց,
Շողը աղոթվեց
Աղոթքը հաղորդվեց,
Հաղորդը հարացավ,
Հարը հայացավ,
Հայը օրհնվեց
Օրհնը դարձավ օր՝
Այդպես ամեն օր:
.

.
ԱՆՁՐԵՎԱԽԱՌԸ ՁՅՈՒՆ

Ձյուն ես, ջու՜ր ես,
Ձյունաթույր ես,
Անձրևների
Ճերմակ քույրն ես:
Մեր ձորերի
Ծաղկաբույրն ես,
Պաղած շաղ ես,
Ճախրող խաղ ես,
Անխոս երգ ու
Անձայն տաղ ես:
Սառույցաթև,
Թռչող, թեթև,
Պաղած թիթեռ,
Անհոգ ու զեռ:
Աղբյուրների
Զովքն ու համն ես,
Առուների
Բարեկամն ես,
Սարերինն ու
Ձորերինն ես,
Գարնան հիմն ես,
Նաև իմն ես:

.

.
ԾԻՏԻԿՆԵՐԸ

Բույն եմ սարքել, կախել ծառից,
Որ չմրսեն ծիտիկները,
Որ չընկեն հանկարծ թառից,
Չջարդեն կեռ տոտիկները,
Կախել սեղան ծառի ճյուղից,
Փռել գարու հատիկները՝
Որ հավաքվեն ամբողջ գյուղից,
Հյուր գան բոլոր մոտիկները:
Բույն եմ սարքել, կախել ճյուղից -
Ի՜նչ շատ գոհ են ծիտիկները:
.

.
ՍՈՒՐԲ ԾՆՈՒՆԴ Է

Սաթոն գաթա է թխում՝
Կրակը չամով* է,
Տունը կորել է ծխում,
Բայց ծուխը համով է:

Սաթոն թխում է գաթա՝
Ծնունդը Սուրբ է,
Ինձ էլ կտոր մը կտա՝
Սիրտը շատ նուրբ է:

Սաթոն գաթա է թխում՝
Ողջու՜յն, Ամանոր,
Բուրմունքը սրտից է բխում՝
Բարությամբ, համավոր:

*ՉԱՄ- չամի, սոճի
.

.
ՁՅՈՒՆ

Ձյուն, արի մեղմ՝
Փաթիլ-փաթիլ,
Սար ու ձորեր
Պիրկ փաթաթիր,
Արևի տակ
Շողա, ցաթիր,
Հենց տաքանաս,
Հալվիր, կաթիր,
Դարձիր սառյուց
Ու արծաթվիր:
Ձյունը եկավ
Ձնեբուքով:
Հողը ծածկեց
Ճերմակ քուրքով:
.

.

ՉԵԼՆԵԼՆ Է ՑԱՎԸ

Ընկե՞լ ես - ելիր:
Ընկել էս էլի՞,
Իմ փոքրիկ ընկեր,
Ելիր ու էլի:
Ընկնելը լավ է,
Չելնելն է ցավը:
Մի՛ մնա գերի՝
Կապանքից ելիր,
Անդնդից, հորից,
Անհատակ ձորից
Ելի՛ր ու էլի՛:
Ընկար որոգա՞յթ,
Ելի՛ր գայթ ի գայթ:
Ընկնելը լավ է,
Չելնելն է ցավը:
Չի ելնում միայն
Խորտակված նավը:
Դու նավ չես, ելի՛ր,
Ելի՛ր ու էլի:

.

.
ԲԱՐԵՎ

Արևն ասաց,- Արևիկ,
Ե՛լ, շողերիս բարևիր,
Փառք տուր նրանց լույսերին՝
Թառած Մասիսի ուսերին:

Աղբյուրն ասաց,- Արևիկ,
Ե՛լ, ջրերիս բարևիր,
Օծվիր իմ սուրբ ցայտերում,
Իմ ջուր տված արտերում:

Մայրիկն ասաց,- Արևիկ,
Ե՛լ, աշխարհին բարևիր:
Որ նայի քեզ բարությամբ
Եվ հոգառատ մայրությամբ:

Քնից ելավ Արևը...
Ինչքա՜ն ջերմ է բարևը:

.

.
***

Լույս է, թեկուզ աննշան –
Նա խավարում մոլորինն է,
Արեգակն է՝ ատրուշան -
Լույսն՝ արարող, բոլորինն է:

Քո ժպիտը՝ բարով լի,
Այն կիսաչար-խոլորինն է,
Անուշ ձայնը՝ սիրով լի,
Մորդ երգի օրորինն է:

Ընկնել, ելնելն, իմ արի,
Կյանքի կեռման-ոլորինն է,
Քնիր, երազն այս բարի
Քո մանկության օրերինն է:

.

ԶԻՆՎՈՐ
Կամքդ կոփած մարտում՝
Արիությամբ համառ,
Քրտինք թափած արտում՝
Մեր մանկության համար,
Պահիր հավերժ խաղաղ
Մեր երկիրը, զինվոր,
Չանես կյանքդ մատաղ,
Որ գաս, դառնաս հնձվոր,
Կամ՝ գիտնական մի այր,
Բժիշկ, քանդակագործ,
Մտքով՝ իմաստնափալ,
Գործում՝ հազարափորձ:

Կրկներգ.

Արի, դարձիր դու հայր,
Արի, մնա որդի,
Որ քեզ սիրող մի մայր
Ցավին ցավ չբարդի:

Վարդան էիր երեկ,
Այսօր՝ Մոնթե ու Սոս,
Չես նահանջել երբեք,
Մեր անկոտրում հերոս:
Դարձիր, զինվոր, դու տուն,
Փառք ու պատվով անբիծ,
Հաղթանակած մարտում՝
Խիզախների շարքից:
Հայրդ խիզախ նույնպես,
Պապդ՝ քաջ ֆիդայի,
Ձգտումներով քո վես
Ապագան ես հայի:

Կրկներգ.

Արի, դարձիր դու հայր,
Արի, մնա որդի,
Որ քեզ սիրող մի մայր
Ցավին ցավ չբարդի:

.
ԿՈՎՆ ՈՒ ՀՈՐԹԸ

Կորել էր մեր կովը՝
Մոլորվել էր հանդում,
Բառաչում էր հորթը,
Դնչով դեզն էր քանդում:

Կարոտը՝ ինձ թվաց,
Հորթին շատ էր հուզում,
Համ էլ՝ շատ էր սոված,
Նա ուտել էր ուզում:

Պապս գտավ կովին՝
Շատ էր բարի մարդը,
Բերեց, կապեց հովին,
Հորթը կերավ կաթը:

Նայելով մոր նման,
Կովը լիզեց հորթին՝
Պահ է մի աննման՝
Գոհ են կովն ու որդին:
.