.
ՀՈՒՍԱՀԱՏՈՒԹՅՈՒՆ

Կարիքը դարձել է ընկեր,
Հոգսը՝ հարևան, դրկից,
Ցավը՝ նվիրված, ընտել,
Չի իջնում մարդուս գրկից:

Կորցրած, լքված սիրուն
Չի հիշում, որ ինքն է ընտրել,
Մոռացած, որ անկեղծ սիրում
Ապրելու ուղի պիտ փնտրել:

Կարիքը չի ընկնում ուսից,
Չի լքում՝ շատ է շնացել,
Հավատը զրկվել է հույսից ,
Խղճից էլ ծվեն է մնացել:
.

.

ՏՐԻՈԼԵՏ – 201

Դուք չեք փորձե՞լ լինել ազնիվ,
Թե պարոնաց չի վայելում
Նայել պատվին լուռ հայելում:
Դուք չեք փորձե՞լ լինել ազնիվ,
Թե բնույթին, վարքին, հազիվ,
Դուք կեղծիք եք լոկ հավելում:
Դուք չեք փորձե՞լ լինել ազնիվ,
Թե պարոնաց չի վայելու՞մ:

.

.
ՏՐԻՈԼԵՏ – 6

Դեմ է առել խոփը դարին.
Եվ դարն է քար, և տափն է չոր,
Ակոսներում՝ անկիրք, տոչոր,
Դեմ է առել խոփը դարին:
Թոկը լարված, եզը սովոր
Հերկում են, որ սերմեն բարին...
Դեմ է առել խոփը դարին՝
Եվ դարն է քար, և տափն է չոր:

.

.
ՏՐԻՈԼԵՏ – 204

Անհաղթելի են բոլոր վախերը,
Ով չի վախենում – վաղուց փախել է,
Հավատը փոխել, խիղճը ծախել է,
Անհաղթելի են բոլոր վախերը:
Պատիվն ամոթի սյունից կախել է՝
Հեշտ է եղածը մաս-մաս ծախելը:
Անհաղթելի են բոլոր վախերը,
Ով չի վախենում – վաղուց փախել է:

.

.
ՏՐԻՈԼԵՏ -162

Գետս ջուր է բերում աղբյուրներից սարի,
Ծառս հով է սփռում՝ աճած գետի ափին՝
Մեղմիկ օրորվելով այս ամառվա տապին,
Գետս ջուր է բերում աղբյուրներից սարի:
Լոկ բարիքն եմ հիշում պապիս տնկած ծառի,
Մեկ էլ կոշտուկները՝ նրա հողոտ ափին:
Գետս ջուր է բերում աղբյուրներից սարի,
Ծառս հով է բերում՝ աճած գետի ափին:

.

.
ՀԻՇԻ՛Ր, ՀԱՅՐԵՆԻՔ

Դու նրանցն էիր առաջին հերթին,
Իսկ քոնը՝ նրանք ամենից առաջ,
Քանզի սիրով լի, խիզախ էին, քաջ.
Մեծ սեր է տալիս Աստված միշտ խենթին:

Դու նրանցն էիր առաջին հերթին:
Վասն հայրենյաց, հանուն հավատի,
Ի դեմ ցոփություն բերող կավատի,
Զոհում է կյանքը միշտ սիրող որդին:

Դու նրանցն էիր առաջին հերթին:
Քեզ են նվիրել երազանք ու իղձ,
Ամենաթանկը կյանքին, սիրուն կից՝
Իրենց թողնելով ուղերձը հետին:

Հիշիր, Հայրենիք...

.

. ՏՐԻՈԼԵՏ - 127

Ու՞ր ես վազում, մրջյուն, ծանր բեռը ուսիդ,
Չունես բնազդիդ մեջ խրախճանքի դու գեն,
Աստծուն չունես բողոք և աշխարհի դեմ՝ քեն,
Ու՞ր ես վազում, մրջյուն, ծանր բեռը ուսիդ:
Լավ է, որ չի մարում կայծը կամք ու հույսիդ,
Չունես ուղի՝ տանող քավարան ու գեհեն...
Ու՞ր ես վազում, մրջյուն, ծանր բեռը ուսիդ,
Չունես բնազդիդ մեջ խրախճանքի դու գեն:


.

.

ԻՆՔՆԱՈՒՍՈՒՑՈՒՄ
Երկտողեր
***
Լավ սրիր, ընկեր, ուղեղիդ շեղբը
Հետո պետք կգա՝ երբ ընկնես նեղը:

***
Որպեսզի այլոց մտքերը պարզես -
Նախ՝ պետք է քո մութ ուղեղը մարզես:

***
Մարտնչիր պատվով, թեկուզ եւ՝ ընկիր,
Սակայն ոչ քծնիր, եւ ոչ էլ՝ ծնկիր:

***
Այսպես ինձ ասաց հրեշտակ-հուրին,-
-Սիրողն ատողից խաբվում է դյուրին:

***
Նախ քծնողի հետ ասել-խոսելը,
Նայիր ոտքի տակ՝ շատ են փոսերը:

***
Հիմարին չասես քո խելքի մասին,
Հիմար լինելն իր նա քեզ չի ասի:

***
Մենք ենք մեզ տանում դեպի բագինը,
Ոչ թե՝ այն կարմիր դիմակ հագինը:

***
Էշին տվեցին մի բուռ թարմ գարի,
Ասաց,- Աշխարհ իմ, ինչքա՜ն ես բարի:

***
Դժվար է նրանց առյուծ կոչելը,
Երբ-որ փոխել են միայն պոչերը:




.

.
ՏՐԻՈԼԵՏ - 57

Իզուր մի հաշվիր օրերդ անցած,
Նրանք նման են ծախսված դրամի
Անգույն են, անբույր, նաև՝ մի համի,
Իզուր մի հաշվիր օրերդ անցած:
Մեղքերդ քարե սյունին մի գամիր,
Մոմեր են վանքիդ խորանում հանգած,
Իզուր մի հաշվիր օրերդ անցած,
Նրանք նման են ծախսված դրամի:

.

.

ՏԵՐԻՈԼԵՏ – 203

Ի՞նչ է թողել պարտված զորավարը մարտում,
Եվ ի՞նչ բերել պարտված զորապետը մարտից,
Մի բուռ ցորեն միայն հեղի դարձած արտից:
Ի՞նչ է թողել պարտված զորավարը մարտում.
Զորք ու զինվոր խիզախ, հունդ՝ չհնձված արտում,
Երկու փոքրիկ բլուլ՝ դեռ չհասած հարդից:
Ի՞նչ է թողել պարտված զորավարը մարտում,
Ի՞նչ է բերել պարտված զորապետը մարտից:

.