Այգեստան

Պարտեզ ունեմ մրգաշատ՝
Նուռ կա, ծիրան ու փշատ,

Դեղձ կա, խնձոր ու խաղող,
Տանձ, սերկևիլ ոսկեկող:

Թե ամառը ինձ հյուր գաս –
Կուտես բալ, թութ ու կեռաս,

Թե՝ աշնանը մրգածոր՝
Սերկևիլ, նուռ ու սալոր:

Մրգի բույր կա ամեն տեղ՝
Համո՜վ, քա՜ղցր ու հյութեղ:

Պարտեզ չէ, այլ՝ այգեստան,
Անունը՝ Հայք-Հայաստան:

Տատս

Տատս ունի կով-կթան
Ու շատ հավեր կըրթկըրթան:

Կովը կաթ է տալիս թարմ,
Կաթը՝ կարագ, շոռ ու թան:

Իսկ հավերը ամեն օր
Ձվեր՝ ճերմակ ու կլոր:

Ուտում եմ ես միշտ համեղ
Թարմ ձվերի ձվաձեղ:

Թո'ղ, որ բարի իմ տատի
Կյանքը երբեք չհատի:



Քայլել ես սովորել

-Նոր է տարիդ բոլորել,
Դու քայլել ես սովորել:

Մի վախենա, քայլ արա,
Դու իմ պզտիկ, ժիր Արա:

Տես, քեզ կտամ այս միրգը,
Թե վազես, գաս իմ գիրկը:

Տոտիկ արեց ու կրկին
Գրկեց Արան մայրիկին:



Խաղաղություն բոլորին

Ձուկը ապրում է ջրում,
Մուկը փոքրիկ՝ իր բնում,
Գառը՝ հեռու փարախում,
Ծիտն էլ օդում է ճախրում:

Բակում ապրում են խաղաղ
Կով, խոճկոռ ու աքաղաղ:
Աստված օրհնում է նորին,-
- Խաղաղություն բոլորին:

Մարդն ու շունը

Շնիկն անցավ դողոցով
Մի անծանոթ փողոցով,
Սիրտը լիքը ահ ու վախ՝
Թաթերը թաց, դունչը կախ:

Մեղք էր շնիկը անտեր՝
Առանց ոսկոռ ու ընկեր,
Այդ անծանոթ փողոցում
Ցուրտը մարմինն էր խոցում:

Կարծես խնդրեց նա մարդուն,-
- Ինձ էլ հետդ տար քո տուն,
Տե'ս, փողոց եմ ես ընկել,
Կյանքը դառն է անընկեր:

Մարդը տարավ շանը տուն,
Շինեց հարմար, տաքուկ բույն.
Խսիր փռեց, որ պառկի
Դարձած պահակը բակի:

Անվտանգ է կյանքը, հարթ,
Երբ որ ընկեր ունի մարդ:

Տարվա եղանակները

***
Այգում ծաղկած ծիրանի,
Հանդում կըռինչ երամի,
Քնից ելած գիժ առուն
Ասաց, -Ողջու՜յն քեզ, Գարուն:

***
Լողանում ենք ձորի լճում,
Մերկ վազվզում, ուրախ ճչում:
Մանուկները այս անհամար
Սիրում են քեզ, ձորի Ամառ:

***
Զարդարվել են կաղնին, թեղին՝
Հագած շորեր ալ ու դեղին:
Ձորը գորգ է դառել նախշուն,
Դեղին հյուր ես, ոսկի Աշուն:

***
Վառարանն ենք վառել նորից՝
Ցուրտ է փչում սար ու ձորից,
Սառել են քիթ, ականջ ու ձեռ,
Բուք է, քամի, ձյուն ու Ձմեռ:

ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ ԵՐԳ


-Աշու՜ն, աշու՜ն, աշ՜ուն,
Ջերմ գույներով, նախշուն,
Ո՞վ է այդպես շռայլ
Քեզ գույնզգույն նախշում:
Ո՞վ է երանգ ու փայլ
Քեզ նվիրում, բախշում:
Ժպտաց աշունը մեղմ՝
Մանկան նման անմեղ,-
-Ինձ ներկել է, Արփիկ,
Մեր մայր Արև-Արփին:
Նայեց Արփիկը վերև,
Ասաց,- Ողջու՜յն, Արև,
Դու՞ ես երանգ-երանգ
Ներկում ծառ ու տերև:
Ժպտաց Արևը մեղմ՝
Մանկան նման անմեղ...
Աշուն է, ջինջ աշուն,
Արփին ձորն է նախշում,
Հավքը չվում է հետ,
Օրը դար է մաշում:
Աշու՜ն է, ջերմ աշուն,
Ձորը գորգ է նախշուն:

.

ԹՌՉՈՒՆՆԵՐԻ ԹՎԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ


Ծիտն աղավնուն ասաց,- Ծիվ,
Ո'չ տառ գիտեմ, ո'չ էլ՝ թիվ,
Արի', ընկեր, գումարի
Հինգ ցորենին չորս գարի:
Կտցահարեց աղավնին՝
Հաշվապահի նման հին,
Հինգ ցորենն ու չորս գարին՝
Ասաց,- Ծիտիկ, ուղղիղ ինն:
Բայց չգտավ ծիտը խեղճ
Համով կուտը բընի մեջ:
Ագռավն ասաց հիմարին,-
-Դու գումարի քո գարին:

.

ՆՈՐ ՏԱՐԻ Է

Եղևնի ենք բերել տուն

Եղևնի ենք բերել տուն
Ու դարձրել տոնածառ,
Կախել լամպեր գունզգույն,
Ջերմ գույներով ու պայծառ:

Ձմեռ պապին հյուր կգա՝
Նվերների պակն ուսին,
Խաղալիքներ մեզ կտա՝
Ինձ, Արային ու Սոսին:


Ձմեռ պապին հյուր է եկել

Բակում ճերմակ ձյուն է եկել,
Ձմեռ պապին հյուր է եկել,
Խաղալիքներ բերել նվեր,
Նվերն ինձ շատ դուր է եկել:

Նոր տարի է

Դրսում ձյուն է ու ձմեռ,
Դահլիճում մեծ տոնածառ,
Շուրջը ուրախ մանուկներ,
Ծառին լույսեր կան պայծառ:

Արտասանում են, երգում
Մանուկները խելացի,
Որ հայրենի մեր երկրում
Ոչ մի մանուկ չըլացի:

.

Ճոճանակ իմ, ճոճանակ


Ճոճանակ իմ, ճոճանակ,
Ճոճիր, ճոճվեմ շարունակ,
Որ ես առանց թևերի
Հասնեմ երկինք կապուտակ:

Այդ ինչպե՞ս ես թռչում վեր
Առանց փետուր ու թևեր,
Ճոճանակ իմ, ճոճանակ,
Տար ինձ երկինք, նորից բեր:

Ճոճիր, ճոճվեմ, լիանամ,
Աստղերին միանամ,
Աստղ բերեմ երկնքից,
Նրա փայլով հիանամ:

Ճոճանակ իմ, ճոճանակ:

.

Ամպե ձին

Թուխպը ամպին ասաց .- Ամպ,
Դու ձի դարձիր, ես էլ՝ թամբ:
Այն ամպիկը գորշ ու թաց
Դառնա հեծյալ, նաև՝ սանձ:
Անցնենք մանկաց անրջով,
Ծիածանի կամուրջով,
Նմանվենք գիժ-խելառի՝
Իջնենք ձորը Գետառի,
Հասնենք շերտերը վերին,
Ողջունենք մայր Արևին,
Ճեղքենք ամպերը մեր թաց,
Մտնենք գյուղը սրընթաց,
Անցնենք այգով ու բակով
Լույսեր վառենք սմբակով.
Լիցքավորվենք այնքան շատ,
Որ որոտանք, դառնանք շանթ,
Խառնվենք բյուր ամպերին,
Անձրև բերենք հանդերին:

Անձրև դարձան, թափվեցին
Ամպե թամբն ու ամպե ձին:

.

Հանելուկներ

Ասե'ք, ո՞վ է այդպես փչում,
Հսկայի պես հևում, շնչում,
Մեկ ավլում է բակ ու փողոց,
Մեկ աղբ, տերև բերում, փնջում:
(Քամի)

Մեջը հարյուր էջ ու թերթ,
Ամեն մի էջ ունի հերթ:
Կարդացին էջ-թերթերը,
Խելոքացան խենթերը:
(Գիրք)

Անուշ բույրով, փշապատ
Մի թուփ ունեմ պարտեզում,
Ծակծկում է բուռ ու մատ,
Երբ պոկել եմ ես ուզում:
(Վարդ)

Դըղրդոցով, որոտով
Հազար կաթիլ է կաթում,
Հոսում ձորով, արոտով,
Դառնում ջրվոր մեր արտում:
(Անձրև)

Երկու դանակ ու մի գամ:
Դարձիր դերձակ, եկ, քեզ տամ:
(Մկրատ)

Շոր է կարում – քիստ է օձի,
Զգույշ կարիր, որ չխոցի:
( Ասեղ)

Մութ երկնքից ոնց են կառչել
Մարդկանց նայող հազար աչքեր:
(Աստղեր)

Մի կարճ ձողով՝ մեջը թանաք,
Գիր եմ գրում ես անքանակ:
(Գրիչ)

Այգի է գալիս ամեն մութ գիշեր,
Ոտից մինչ գլուխ ունի սուր փշեր:
(Ոզնի)

Որս է անում առանց ընկեր,
Որսածն էլ ի՞նչ – միայն մկներ:
(Կատու)

.