Ախ մերիկ

Գիտեմ, գիտեմ անուշ քույրիկ,
Ինչու՞ է ձայնտ դողում,
Երբ ասում էս ա՛խ մերիկ,
Գիտեմ ի՛նչ էս փափակում:

Մոր բաժինը զրկանք է,
Գիրկն արեվշատ ու տաք է:
ինձ էլ մաման օրօրել
Ու նույն երգն է երգել.

-Երգել եմ երգտ, երազտ
իղձտ, մուրազտ,
Քեզ հետ սպիտակեց մազս,
խոսիր իմ սազս...

Իմ մայրը

Մեր տուն տանող ճանապարհին
Մի զեփյուռ է բնակվում,
Մորս նման, աչքը ճամփին,
Հեկեկում է ու սպասում:

Արևն էլ է մեր տան ճամփով
Դեպի մայրամուտ գնում,
Վերջին շողը, մոր կարոտով,
Մեր տան ճամփին է փռում:

Ծիտիկները լա՛վ գիտեն ինձ,
Գիտեն ո՛վ է իմ մայրը,
Գիտեն ո՛վ է աստվածներից,
Հորինել էս աշխարհը,
Իմ մայ՛րը...

Ջրիս կաթիլներ

Ջուր եմ տանում աղբյուրից,
Պաղ ջուր եմ հայտնաբերել
Որը հողի ընտերքից
Բարի աղբյուրն է քամել :

Կաթիլ կաթիլ հավաքել,
Թորել է այլ նյութերից,
Որոնել է ու քամե,լ
Ապառների սրտերից:

ՈՒ հոսում է աղբյուրից
Զուլալ ջուրը կյանքաբեր,
Իսկ ես ագահությունից
Շարել եմ չորս տին կժեր:

ՈՒ չի զլանում աղբույրը,
Նա շռայլ է ու բարի,
Թեկուզ ծուռ եմ դրել կուժը,
Չորս տին ցայթեր են ջրի:

Աղբյուրից ջուր եմ տանում,
Որ աղբյուրն է հորինել,
Երեկո է աշխարհում,
Որիս լուսինն է տիրել:

Ու լուսինը սիրահար
Շողը շաղել է ջրին,
Ու աղբյուրից իմ վարար
Սերն է բխում ու բարին:

Ամեն կաթիլ լուսնի լույսով
Ադամանդի պես ժպտում,
Մի ակնթարթ փայլ ապրելով
Թռչում են ու չքանում:

Ու շողշողում են իրար
Կաթիլներն ու իմ հոգին,
ՈՒ լուսնի փայլի պես վառ
Լույս է թառել իմ սրտին:

Ավաղ ես անփույթ էի,
Չեի խնայում իմ ջուրը,
Վստահ որ միշտ կհոսի,
Շատ առատ է աղբյուրը:

Կաթիլ կաթիլ իմ սրտի
Ցայթերն են վատնվում,
Կաթիլները աղբյուրի
Փայլում աներևութանում:

Վաղ աշուն

Առաջին ցողն օգոստոսի
Ընկավ վարդի թերթերից,
Ինձ ասացիր մոռացի՛,
Բաժին չունենք մենք կյանքից:

Ցողը մաքուր արտասուք է,
Վարդի թերթից ընկավ վար,
Իմ սերը վաղ աշուն է,
Չվող թռչնի սիրահար:

Մորեխի ձայն հովերի հետ,
Կարծես ժամերն է հաշվում,
Ճամփի կեսից ես դարձա հետ
Անցած օրերն եմ հիշում:

Ցողը մաքուր արտասուք է,
Վարդի թերթից ընկավ վար,
Իմ սերը վաղ աշուն է,
Չվող թռչնի սիրահար:

***

Հայերենը սրտիս վահան

Պողպատե ու քարեղեն,

Որ նիզակներն ասպետական

Կրցքիս վրա փշրվեն

Թող գիտենան ու՞մ հետ պիտի կռվեն:

***

Երկրագունդը կլոր չ՛է,

Ճաշամանի է նման,

Ամանի մեջ խաշիլ է,

Բլթբլթում է միաձայն:

Ու ամեն մի պխպջակ

Աշխարհն առնում է իր տակ:

***

Այծը բանջարանոցում ,

Թարմ կաղամբ էր ընթերծում ,

Ծամում էր ինչպես գիտունի ,

Սպիտակ թերթերը կաղամբի ;

***

Ես քեզ սիրում եմ

Իսկ դու ասում ես հի՛ հի ՛,

Դու ճիշտ ես, ի՛մ սիրուհի :

***

Ջորին իշուն խափել էր ,

Ուսիրահարվել էր ձիյուն,,

Բոյ չուներ, բայց կառճ էլ չեր,

Ու մնացել էր անքուն:

***

Գիտե՞ս թիթեռը ինչքան է ապրում ,

Մի՝նչ աշխարհի վերջը, այդպես եմ կարծում: