***

Խառտոցը լուռ երազում էր.

Թե ինչերի՝ կհասներ,

Եթէ ջութակ նվակեր,

Ինչ հաճույքով կխառտեր:

***

Սիրտս մայրենի լեզվով է երգում ,

Օտար բառերի հնչյունների տակ ,

Ղարիբի երգը հեռու է թռչու,մ

Հեռու որ ունի միյայն մի նվագ:

***

Երբ ձյուները հալվեցին

Ու գարունը իմձ ժպտաց

Բալտիկ ծովի ափերին

Գյումռեցուս սիրտը հևաց.

Հեյ գիտի Շիրակ, ինցքա՜ն ձնծաղիկներ ունես հիմա:

***

Հելնեմ, գնամ Արցախ,

Էլ ի՞նչ կա էս աշխարհում,

Ու աշխատեմ անկախ,

Գինու գործարանում:

Գնա՜մ:

***

Ամպի սպիտակ քուլաները,
Խառնիխուռը ու թափանցիկ,
Ասես լինեն իմ մտքերը,
Բայց ինչու՞ են հելել երկինք:

***

Եթե ես կա՛մ, աշխարհը կա՛,
Ասում են իդեալիստները,
Երբ գրպանումդ փող չկա,
Ստու՜մ են փիլիսոփաները:

***

Մեծագլուխ մի շերեփ
Սիրահարվել էր ճաշին,
Ու ձգտում էր ամեն կերպ
Ճաշը անել մի բաժին:

Բայց նա շերեփ, գանգը փոս,
Բաժանելու համար էր,
Ու պիտի լուռ ու անխոս,
Ընդհամենը բաժաներ:

Գրողական գրողը

Գրողը գովեց գրողին.
Գրագետ է գարշելին:

Դաշտամուկը

Դաշտամուկը եռանդով
Ձմռան պաշար է տեսնում,
Այս մարդուկը նույն կերպով
Իր ապագան է կերթում:

Ու թշերը ուռեցրած
Ապագայից է ծամում,
Նա խելոք է ու կրթված,
Լա՛վ գիտի ինչ է անում:

Նա ծամու՛մ է ու ծամու՛մ,
Հանուն վզի հաստության,
Ինչ որ բան է քարոզում,
«Ջատագո՜վ» է գիտության:

Տերևներ

Էլ չեմ ուզում քեզ հիշել,
Աշունն է դուռս թակում,
Սերն աշունն է հորինել,
Տերևներին է պատմում:

Տերևներին ցիր ու ցան,
Իմ տարիների նման,
Անցա՝ն.

Քամին պաղ ու անտարբեր,
Իր շուրթերով անկարոտ,
Կյանքից խռով տերևներ,
Քշում, բերում է ինձ մոտ:

Տերևները ցիր ու ցան,
Իմ տարիների նման,
Անցա՝ն.

Դեռ հուշ չդարձած հուշեր,
Հազար ու մի գույներով,
Հազար ու մի շշուկներ
Ու տերևնե՜ր, տերևնե՝ր՝

Տերևները ցիր ու ցան,
Իմ տարիների նման,
Անցա՝ն.
Մինչդեռ հունիս ամիսն է: