Ցուցարարի պես ինձ ցրել են…
Կարծես ծնվել եմ կյանքիս կեսից:
Քեզ գլխարկի նման կորցրել եմ,
Դու ձեռնոցի պես նետել ես ինձ:

Բայց իմացածդ արդեն սխալ է՝
Ճիշտը փոխվում է ամեն վայրկյան:
Երկու ժամ առաջ աշխարհը այլ էր,
Երկու ժամ հետո ուրիշ է այն:

Երկինքը խուլ է, երկիրը կույր է,
Եվ խուլուհամր՝ աշխարհը իմ:
Քո հավաստի աղբյուրն համբույրն է,
Իմը՝ նախնիների շիրիմ:

Ես երկու դար է արդեն՝ արթուն եմ,
Բայց երկու ժամվա կյանք չեղավ,
Քո հավաստի աղբյուրն հայտնում է,
Որ ամեն բան լինելու է լավ:

Բայց ինչն էլ որ լավ կլինի, կուտ է,
Օգտվիր, թե այդքան լինես սոված,
Հատուկ քեզ համար ցպահանջ սուտ է,
Կամ ընդամենը մահվան գովազդ:

Եվ քո արածը արդեն սխալ է,
Իսկ քո չարածը՝ մահացու քայլ,
Երկու դար առաջ աշխարհը այլ էր,
Երկու ժամ հետո կլինի այլ:

Իմ տեսածը քո գովազդած կյանքն է
Իսկ իմ ապրածը մի վատ երազ,
Իմ ժամանակը այն երկու ժամը
Քեզ հետ՝ ամբողջ կյանքով փոխած

Չես իմանա, որ քո այլընտրանքն է
Համաշխարհային մի պատերազմ,
Որ քեզ սիրելը մահվան պես բան է,
Մեռնելը քեզ հետ՝ մահվան գովազդ:

Անցել է ապագայի տարիքը,
Տեղում քայլելը դարձել ...

[Продолжается]

Կասկածանքները մեր տեղ թողած՝
կասկածողներ ենք ման գալիս,
Ոտքերից թաքուն քայլում մտքով,
մտքերից թաքուն գլխով անում,
Եվ գլուխներից թաքուն խնդում,
իսկ խնդությունից թաքուն լալիս,
Չգիտենք, ինչ որ գիտենք թաքուն,
գիտենք, ինչ թաքուն չենք իմանում:

Դու կասկածյալ ես դարձել վաղուց`
երբեք չգտած կասկածողներ,
Եվ կասկածները քո տեղ թողած՝
կասկածողներ ես ման գալիս,
Ծանր մտքերդ վայր ես գցում,
ինչպես երկաթյա ծանրաձողեր
Եվ կասկածում ես թաքուն ոմանց,
իսկ ոմանք թաքուն՝ կասկածյալիդ:

Մենք մեր ստերը մի կողմ թողած՝
ստախոսներ ենք միշտ ման գալիս,
Անշնորհքներ ենք հավերժ փնտրում
մեր անշնհորքության փոխարեն
Ներկայից թաքուն՝ անցյալ հիշում,
ապրում ենք թաքուն՝ ապագայից,
մինչ ապագայում մեզնից թաքուն
փոխարինել են մեզ էլ արդեն:

Կլինենք գուցե քաղցր փոշի,
որ կփչեն մարդկանց աչքերին,
Կլինենք ճշտի կուսաթաղանթ,
ճշմարտության համար աղանդեր,
Կլինենք նաև այն քչերից,
որ շատերի մեջ քչեր չէին,
Անտաղանդների հզոր աղանդ
կամ աղանդավոր անտաղանդներ:

Թե հանրությունն է ահեղ մարմին,
որի այլայլված դեմքն են պատռել,
Մենք կլինենք ...

[Продолжается]

"Ночь, улица, фонарь, аптека..."

А. Блок


Գիշեր, փողոց, թափառական քաղաք,
Հրապարակ, խանութ, մարդիկ այնտեղ են
Նայեք, տեսեք՝ ինչպես քաղաքն ահա
Շան պես թափառական ամորձատել են:
Ցերեկ, շուկա, փողոց, հանրախանութ,
Կայարաններ, ճաշարաններ, մետրո,
Երթուղիներ, մայրուղիներ բանուկ,
Անբան մեքենաներ՝ անցնող հերթով:

Իսկ ո՞ւր է նա եղել գիշերն, արդյոք.
Գիշերն ամբողջ քաղաքը թափառել է,
Եղել է Փարիզում, հասել Նյու-Յորք,
Առավոտյան նորից տեղից թառել է:
Ցրել է մեզ քաղաքը մարդասպան,
Թույլ չի տալիս լինել իրար կողքի էլ,
Դահիճ մենակությունն է ապաստան,
Ուրվականներն ամեն քայլափոխի են:

Դուրս են եկել շրջայցի քաղաք
Ավտոների տեսքով ուրվականները,
Ինքներս մեզանից հազիվ փախանք,
Բռնել են մեզ սակայն սրիկաները:
Թափառական քաղաքը հարբեցող,
Բենզին խմել ու մեզ գազով վառել է,
Պատվի առնում են մեզ, սակայն քացով,
Քաղաքն են խմացրել շատրվանները:

Սրճարաններ ապրող իրենց կյանքով,
Եվ ուրիշի կյանքով՝ հաճախորդները,
Հյուրանոցում դարձած հյուրեր անփող,
Եվ կամ հետիոտն, ...

[Продолжается]

Դու ողջ մարդկության մեկ քառորդը,
Ու երջանկության հարյուր տոկոս,
Թաղվածին հարություն տվող որդը,
Անհասանելիության տոմս:
Եվ իմ վաղուց կորցված հավատը,
Ամեն ակնթարթ գտնված սեր,
Միշտ ցանկալի persona non grata,
Տաք գլուխների թանկ կառուսել:

Ես ապօրինի շինություն եմ,
Որը քանդել ես ուզում վաղուց
Դու՝ ապահովող շնությունս
Տեսադաշտ փակող նորակառույց:
Ես՝ ճնշված մեծամասնություն,
Եվ առանց գլխի գլխաքանակ,
Դու ինձ ճնշող փոքրամասնություն՝
Արհամարհանքով զինված բանակ:

Դու սխալների իմ նոթատետր,
Վերականգնված իմ կուսություն,
Տոն, որը միշտ ուրիշի հետ է,
Միշտ հյուրընկալ ուրիշի տուն:
Դու՝ թափառական շան հավատը,
Շնացած մարդկանց նոր արարիչ՝
Ինձ ճանաչած persona non grata
Ամեն տեղ բացի քավարանից:

Դու չկայացած հնազանդ տերս,
Եվ իմ սիրո իրեղեն ապացույց,
Չեն գտնի վրադ մատնահետքերս,
Ոտնահետքերդ են վրաս վաղուց:
Ինձ այցի չեկող անկոչ հյուրը,
Առավոտվանից սկսվող գիշեր
Եվ ատելանքն ես իմ de jure,
Իմ հավերժական de facto սեր:

Ինձ չպատահած միակ աղետը,
Աղետներից մնացյալ փրկություն,
Տոն, որը միշտ ուրիշի հետ է,
Չբնակեցված՝ Աստծո ...

[Продолжается]

Այս նեղության մեջ աշխարհում լայն,
Այս լիության մեջ դատարկ կյանքի,
Ինձ միշտ կնեղի մի բան միայն,
Մի բան, որ սիրտս կդատարկի:
Որ չկա մեկը՝ կյանքս ապրի,
Հեղինակ լինի գրածներիս,
Ու ենթարկվի իմ ճակատագրին
Ու հարմար լինի ստացած դերիս:

Կարող է անգամ քնից տանջվես,
Եվ տեղերիս մեջ դառնաս ստվեր,
Թե ուրուներն են ճանճերի պես
Բզբզալով վրա տվել:
Խճճվել եմ իմ ճակատագրում
Ու գնացել եմ լրիվ ձեռից,
Ուրիշներիի կյանքով ապրում
Եվ հեղինակ չեմ գրածներիս:

Ու սովորած ստվեր լինելուն`
Ես՝ խավարից հոգնած այստեղ,
Ճանճի տեղ ուրվականներ քշում,
Եվ վարժեցնում եմ սիրտս շան տեղ:
Փնտրում եմ մեկին՝ կյանքս ապրի,
Լինի հեղինակ գրածներիս
Եվ տիրոջը իմ ճակատագրի,
Ով հարմար է ինձ տրված դերին:

Դժբախտության սխալ օրինակ,
Ես՝ երջանկության սխալ հասցե՝
Փնտրում եմ կյաքիս մի հեղինակ,
Ով ինձ պես դեռ ինձ չի հասկացել:
Փնտրում եմ մեկին՝ դերս խաղա,
Ու իմ փոխարեն մարդկանց ների:
Ապրող եմ փնտրում կյանքիս համար
Եվ մի հեղինակ գրածներիս:

Եվ եթե դու ինձ սիրես մի օր,
Թե մի օր հանկարծ դու ինձ ներես
Էլ մի հարցրու, իմացիր, որ
Դու ես հեղինակ գրածներիս: ...

[Продолжается]