***
Մի հարցրու,
Ինձնից ոչինչ մի հարցրու,
Սիրտս լիքն է ցավով ,
Նման գինու թասի,
Ձեռք տաս հանկարծ,
Կ փշրվի հուսախռով
Ու կզնգա զանգի նման՝
Ավեր վանքի։

Մի հարցրու,
Ինձնից ոչինչ մի հարցրու,
Քեզ ո՞նց պատմեմ ,
Որ հասկանաս խռովյալիս,
Լքված տուն եմ,
Քամին է, լոկ իմ այցելուն,
Եվ անեծքն է դուռս բախում,
Բ ոլոր տարին։

Մի հարցրու,
Ինձնից ոչինչ մի հարցրու,
Արի խմենք կենացն, անգամ,
Անբույն հավքի,
Ես էլ հավք եմ,
Թևեր չունեմ, ինձ թռցրու,
Թող ,որ հոգուդ երկինքներով ,
Աչքս լցվի։
1990
«Հետընթաց թռիչք»

*** «ՀՄԱՅԱՆՔՆԵՐ »շարքից
Հմայանք 3
Ես հավերժությունն եմ հեռու ու մոտիկ,
Բախտն եմ՝
Մոռացության մացառների մեջ մոլորված,
Երգն եմ՝
Մեղքի պես ցանկալի
Ու մեղքի պես չերգված երգը։
Ես Ցավն եմ, և ցավի պես անծանոթ եմ քեզ,
Անծանոթ․․․ ի՛մ ընկեր։
Ես կյանքն եմ,
Կյանքի պես թանկ ու էժան․․․
Թարգմանի՛ր ինձ, սեր, իմ,
Թարգմանիր ինձ․․․

***
Տեր, գիշեր է իջել
Խղճին աշխարհի,
Առ մոմերս,
Լուսավորիր աչքը կույր,
Թողություն տուր
Իմ մեղքերին աշխարհիկ,
Թե, որ լինեմ
Այս զինվորին հոգեքույր։

Թրթուրի տակ
Ու՞մ մարմինն է բզկտված,
Ու՞մ հառաչն է
Արյան ծովում լուռ մարում,
Ի՞նչ մայրեր են
Սևերի մեջ կծկված,
Անեծքի մեջ ,
Ու՞մ յոթ պորտն են նզովում։

Թե գիշեր է իջել
Հոգուն աշխարհի,
Առ, մոմերս,
Լուսավորիր խիղճը կույր,
Որ մայրերը
Չդառնան ծով ՝ անեծքի,
Որ այրերը
Վերադառնան կռվից տուն։

Մարտակոչի թմբուկներ կան
Կրծքիս տակ,
Ագռավներն են կտցում
Լյարդը զինվորի,
Տեր, արյուն կա
Քո ձեռքերին էլ ՝ հստակ,
Մեն մի խաչով
Փրկել կուզես ,
Զի որի՞ն։
1992
«Հետընթաց թռիչք»

***
Բառը՝ լացակնքած,
Բառը՝ լքված ու մեղկ,
Եկավ, ասավ՝ տեղ տուր,
Տվի ամբողջ հոգիս,
Անունը սեր դրի,
Հորինեցի մի երգ,
Սերս տարավ ահա,
Ցավը թողեց նա ինձ․․․

Բառը մրսած եկավ՝
Ձմռան ցրտին ահեղ,
Ասավ տեղ տուր, մի օր,
Որ չմնամ դրսում,
Տաքացրեցի ծոցիս,
Մերկությունս ծաղրեց,
Ինձ դուրս թողեց ինձնից ,
Հիմա ես եմ մրսում․․․

Եկավ քնահարամ ու
Սևեռվեց մտքիս,
Ասաց՝ մահն եմ,
Կուզես տունդ մի թող,
Հյուրն աստծունն է, ասի ,
Թեկուզ վերցրու հոգիս,
Միայն թող կյանք երգեմ
Մի քանի տող...
2016

Իմ Կողբին․․․
------------------
Դու պտղունցով ցանած
Աղն ես՝ բրդուճ հացիս
Եվ մրմուռն ես անվերջ,
Իմ բաց վերքին քսվող,
Դու գոգնոցի փեշն ես
Ցամաք պահող՝ լացից,
Մորս ախուվիշը՝
Սաղմոսի պես լսվող...

Դու շլորի ծառն ես
Հին չափարի միջի,
Ցոգոլահամն ես, չէ՝
Քրտնած ծոցս լցրած ,
Այն նեղ կածանն ես, որ
Դեռ կանչում է՝ իջի՜ ր...
Օձագորգի նման
Կանաչ տախտին գցված...

Իմ մի ինչ- որ պապի
Անխաչ քարն ես, որին
Տոհմածառիս տակռին
Շուռ է տվել, նեղել,
Խոնարհվում է ոգիս
Այս ձորերին խորին,
Որ հենց գյուղս, երկրիս,
Մեծ կողպեքն ես եղել...
2017
«Բա՛ց թող փեշս, մոշի․․․»

***
Խոհս մի մանվածքի կծիկ էր,
Գոգիցս ինքն իրեն գլորվեց,
Մրմուռս հացի պես ածիկ էր,
Կոկորդիս դեմ առավ, մոլորվեց...

Կուլ տվի կաթիլքը՝ արցունքի,
Պեծի պես կառ տվեց ու հանգավ,
Նայեցի Աստծո մութ աչքունքին,
Ասաց թե իր ընտրյալն եմ հարկավ...

Կծիկս ու՞ր մնաց, չգտա,
Կսկիծս ինքն իրեն հույս տվեց,
Սատանան գուցեև քիչ գթաց
Եվ էլի շեմքիցս խույս տվեց․․․

Հիմա հո հայրս կա՛ վերևում,
Իր պուճուր աղջկան չի մերժի,
Կգնամ քայլերով երերուն,
Կկորչեմ ծալքերում հավերժի...

***
Գիշերում այս՝ աստղաթափի,
Գիտես հե՞շտ է տանը մնալ,
Գյուղը թեկուզ ոտքս կապի,
Գետում պիտի շորս լվամ․․․

Գուցե իջնե՞ս ափը մոտիկ՝
Գունաքարեր հավաքելու,
Գոտիդ փռես տափին գողտրիկ,
Գլխանց հետս հանաքելով․․․

Գունաթափվի երկինքը թող՝
Գլգլալեն փախչող ձորում,
Գոլ ծոցիկից՝ մեղր կաթող,
Գոհ ժպիտդ հոսի ծորուն․․․

Գողանովի մի աստղափունջ
Գորովանքով թե մեկնես ինձ,
Գլազուրե պաչ ու համբույր․․․
Գիժս, ծոցիդ քնեցնես ջինջ․․․

Ասացիր, թե՝ վաղը ես կգամ...
Սխ, այդ վաղը բայց ե՞րբ է գալու,
Աննահանջ խավար է դեռ՝ չկամ,
Սպասման փշփշոտ այս խալուն...

Չի լինում աչքերս ՝ էլ փակել,
Չի թողնում զարկերակը քունքիս,
Թվում է, թե դուռս ես թակել,
Չեն հասել ձայները՝ խուլ ունկիս...

Ու դու ես, ես չկամ այլևս,
Սրտիկիս փոքր ու մեծ փորոքում
Եվ այդ քո արյունն է, արևս,
Կուրծքս իր խշշոցով ոռոգում...

Ու սիրուն բառերս խտտած,
Թեքել եմ գիշերվա թուշը պիրկ,
Տես, նորից քեզանով եմ փթթած,
Մի չքնաղ առավոտ՝ սիրագիրկ...
· 12․02.2018

Ես վաղը կգամ,
Դու տանը եղիր․․․
Կգամ մոլորված,
Կգամ հուսահատ,
Կհագնեմ սիրուն
Շորիկս դեղին,
Խռոված սիրտդ
Շահելով, տղա'․․.
․
Ես վաղը կգամ
Դու տանը եղիր․․․
Չխմես գինին
Առանց կենացի,
Խեղդող հարցերով
Շատ էլ մի նեղիր,
Նազուտուզերով
Մնամ կանացի․․․

Դու տանը եղիր,
Ես կգամ վաղը ․․․
Կսպասես, հանկած
Թե շեմին չեղար,
Խռոված, ինչպես
Քո հացի աղը,
Մի պստիկ բանից
Տեսար լաց եղա․․․

2014թ
«Մեղսածառ»

Չարենցն ասավ ` գրիչս առ,
մի բանք գրիր թազա հանգով...
-----------------'---------
Ցավից ծնված տաղերիս մեջ
Սիրեկանից դաղ չմնաց,
Ափս վառող տաք հացիս մեջ
Մի արցունքի աղ չմնաց...

Էլ երեկվա թռի- վռի
Պարերիս մեջ շախ չմնաց,
Խոքիս կարգին ուշք չդրին,
Ցավամրմուռ ախ չմնաց..․

Վառ չթողին ոչ մի ճրագ,
Մթով անցա իզն անծանոթ,
Առ ու ծախում թանկ ու կրակ,
Ես մնացի դատարկ անոթ․․․

Էն պեսպեսիկ խոսքերի մեջ,
Գեթ մի հատիկ ջան չմնաց,
Տեղ չհասած , ասացի վերջ,
Ուժս հատավ ,ջանք չմնաց․․․

Հիմա ասեք, ես ի՞նչ անեմ,
Մեջս իսկի՛ վախ չմնաց․
Ձախորդ օրերն ուսած տանեմ,
Էս աշխարհին բա՜ ն չմնա..․