***
Եթե սուրբ է խաչը արծաթ – կեղծ համբյուրից չի կեղծվում .
Երբ պիղծ մարդն է գետը մտնում – գետի ջուրը չի եղծվում:

***
Դեղ ել խմես՝ թույն է թվում մանրանախշած այն գավից,
Որի կավը օձ է եղել... ու թրծվել է այդ այդ կավից:

***
Մորդ կաթը քոնն է հավետ՝ նա կաթը քեզ պահ չի տալիս,
Մայրդ ծեծեց - սեր կա հետը՝ նրա ծեծը ցավ չի տալիս:

***
Ճամփիս մի սև օձ պատահեց՝ սողաց խաղաղ, անցավ, գնաց,
Մեկ էլ մի մարդ, որի ներսում հազար տեսակ օձ կար քնած:

.

***
Մեծի խոսքը օրենք չի, չէ', իմաստություն ու կարգ է,
Փոքրի համար կյանքի դաս է, մեծ համար դա փառք է:


***
Թե հուսալի մարդ ես, բարի, բարին էլ քեզ կըգտնի –
Մեջք մեջքի տաք՝ ոսոխը ձեր ձեզ ոչ մեկիդ չի գետնի:


***
Մեկի բարիք, խինդ են բերում, մեկի՝ շարան վերքերի,
Պտուղներն այն, որ ծննունդ են միատռփանք կրքերի:


***
Շիտակ խոսքը խրատական իր մեջ միտք ու իմաստ ունի,
Եթե նույնիսկ ծուռ է շուրթը քեզ խրատող իմաստունի:


***
Այնքա՜ն բան կա այս աշխարհում - իմանալը շատ գեշ է,
Լավն այն է, որ չի իմանում էշ ծնվողը, որ՝ էշ է:

ՍԻՐՈ ՊԱՏՅԱՆ
Սոնետ

Ասե'ք, ինչպե՞ս կանխատեսել մահը սիրո մեր փառահեղ.
Մենք պարփակված շերամի պես մեր մետաքսե բոժոժի մեջ,
Իսկ չորս կողմը կյանքն է եռում փոթորկածին , հրով ահեղ,
Մենք՝ կախարդված երջանկության ճառագայթով ջերմ ու անշեջ:

Մրրիկները խոլ, ամեհի նիհր, քուն չունեն, խիղճ ու փարատ,
Կյանքի հևքը նենգ, բանսարկու տագնապներ է բերում ու աղբ,
Ջրհեղեղ է բերում, սակայն, մենք սեր, կիրք ենք ուզում առատ,
Խորտակված բյուր սիրո ծվեն, առագաստ է նետում նա ափ:

Մենք զուր ելանք մեր պատյանից՝ սիրո, կըրքի, երանության.
Չէինք լսում փոթորկաշունչ երգը անդուր ու հանցալի...
Ուշացումո՜վ, ուշ հասկացանք պահերն անցնող երջանկության:

Ավա՜ղ, չունենք ծիր ու կածան տանող գիրկը ջերմ անցյալի.
Փշրել է պետք կապանքները կենսազրկող վերանության,
Թռչել առաջ, դեպի նոր սեր, դե'պ ապագան մեր անձկալի:

ԿԱՐԳԸ ԲՆՈՒԹՅԱՆ

Վիհին թառած մի արծիվ՝
Ապրած օրերն իր անթիվ,
Խորհեց կարգը բնության,
Կըռնչաց միտքն այդ արթիվ,-
-Երեկ կորյուն էր մի գիժ՝
Անողորմ ու անբարիշտ,
Այսօր՝ արքա բռնության,
Վաղը՝ սատակված մի գիշ:

.

ԹՌՉՈՒՆՆԵՐԻ ԹՎԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ
Մանուկների համար

Ծիտն աղավնուն ասաց,- Ծիվ,
Ո'չ տառ գիտեմ, ո'չ էլ՝ թիվ,
Արի', ընկեր, գումարի
Հինգ ցորենին չորս գարի:
Կտցահարեց աղավնին՝
Հաշվապահի նման հին,
Հինգ ցորենն ու չորս գարին՝
Ասաց,- Ծիտիկ, ուղղիղ ինն:
Բայց չգտավ ծիտը խեղճ
Համով կուտը բընի մեջ:
Ագռավն ասաց հիմարին,-
-Դու գումարի քո գարին:

.

***
Ժամանակը չունի սկիզբ, չունի կենտրոն, հևք ու վերջ,
Ես կամ, դու կաս, մենք անգո չենք այս դյուրընթաց երթի մեջ:
Իմ ծնվելուն դու դեմ չէիր, իսկ ես՝ քոնին, բայց հիմա
Սիրով իրար տեղ ենք զիճում մեռնողների հերթի մեջ:

.

***
Երկու ախոյան կա մեր մեջ, թեկուզ ունենք մենք մի մարմին,
Մեկն ընկեր է մեզ ի ծնե, մեկը մինչ մահ մեր թշնամին:
Ատելություն, Սեր են կոչվում, փնտրիր, ընտրիր, ի'մ բարեկամ,
Զույգն էլ լի են տարերքներով, հակամետ են ու անմարմին:

.

***
Տե'ր, քո գործում չես շտապել՝ արարել ես դանդաղ.
Նախ՝ դաշտ ու ձոր, արտ ու այգի, մարդուն, բահ ու մանգաղ,
Հետո՝ դաշույն ու յաթաղան, հետո՝ թույն ու սուսեր...
Առատ բերք ես հավաքում, Տեր, ուր կան չհաս հույսեր:

Երբ Աստված է ալարում-
Սատանան է արարում,
Թալկանում է սերը մեր-
Չարությունն է վարարում:

.

***
Արքան է'լ ունի բնույթն իր վայրի,
Էշին էլ պետք է վեհությամբ նայել.
Մերթ էշն համառ՝ արքայավարի,
Մեկ արքան խրդնած՝ իրեն ոչ վայել:
.