Տրիոլետ – 1

Սերերը գալիս են նույնիսկ աշնանը՝
Գարնան ջերմությամբ, հույզերով լցված,
Հույսերին, սրտերին, հույզերին կցված
Սերերը գալիս են նույնիսկ աշնանը,
Հուզմունքով բացում են սրտեը գոցված,
Իսկ բացված սրտեը բարության նշան են.
Սերերը գալիս են նույնիսկ աշնանը՝
Գարնան ջերմությամբ, հույզերով լցված:

Տրիոլետ – 2

Կշռում են՝ կարծես գործ է դժվարին,
Մի փոքրիկ նժարի մի խղճուկ պատիվ՝
Մեծարման, վեհացման, գովեստի արթիվ
Կշռում են՝ կարծես գործ է դժվարին,
Այդ պատվի պատվին ճառեր կան անթիվ.
Միթե՞ մարդկության խիղճն է նժարին,
Մի փոքրիկ նժարի մի խղճուկ պատիվ
Կշռում են՝ կարծես գործ է դժվարին:

Տրիոլետ – 3

Ժպիտդ արև է ու ծիր է խավարում,
Թե մարդկանց ժպտում ես հեզությամբ, անկեղծ,
Բարությամբ ողողված, չարիքից միշտ զեղծ,
Ժպիտդ արև է ու ծիր է խավարում,
Մարում է անարգող մտքերը նա եղծ,
Չարության սաղմերն է արգանդում ավերում:
Թե մարդկանց ժպտում ես հեզությամբ, անկեղծ,
Ժպիտդ արև է ու ծիր է խավարում,

.

Տրիոլետ – 4

Կրքերն այն, որ Արև է մեզ տալիս,
Մարում է Լուսնյակը ղեղնաթույր,
Գգվանքով, սիրով են միշտ պարուր,
Կրքերն այն, որ Արև է մեզ տալիս:
Գիշերից գալիս է սիրո բույր՝
Թոփորկված հույզերում անխարիսխ:
Կրքերն այն, որ Արև է մեզ տալիս,
Մարում է Լույսնյակը դեղնաթույր:

Տրիոլետ – 5

Արթնացաք – զրուցիր խղճիդ հետ,
Խոլանքիդ կտա նա մի խորհուրդ՝
Թե գայլ չէ նենգամիտ, կամ՝ խլուրդ,
Արթնացաք – զրուցիր խղճիդ հետ:
Խիղճերը նիրհում են շատ խորունկ,
Արթուն է գազանը նենգ ու խենթ:
Արթնացաք – զրուցիր խղճիդ հետ,
Խոլանքիդ կտա նա մի խորհուրդ:

Տրիոլետ – 6

Դեմ է առել խոփը դարին.
Եվ դարն է քար, և տափ է չոր,
Ակոսներում անկիրք, տոչոր
Դեմ է առել խոփը դարին:
Թոկը լարված, եզը սովոր
Հերկում են, որ սերմեն բարին.
Դեմ է առել խոփը դարին՝
Եվ դարն է քար, և տափն է չոր:


Տրիոլետ - 7

Մի թեթև սուտ՝ ինչպես թիթեռ,
Սրտիս խորքում ճախրում է մեղմ,
Թըռվռում է կարծես անմեղ,
Մի թեթև սուտ՝ ինչպես թիթեռ:
Հուր է վառել սուտը անթեղ,
Չի հանդարվել, խոցում է դեռ.
Մի թեթև սուտ՝ ինչպես թիթեռ
Սրտիս խորքում ճախրում է մեղմ:

Տրիոլետ – 8

Երեկը ինչ-որ բան է խոստացել,
Էգուցը վաղն է լինելու հարցվոր,
Այսօրն իրենն է պահանջում, չէ որ
Երեկը ինչ-որ բան է խոստացել:
Շատ է շտապում Այսօրը այսօր՝
Մարում է լույսը, մութն է հաստացել.
Երեկը ինչ-որ բան է խոստացել,
Էգուցը վաղն է լինելու հարցվոր:

Տրիոլետ – 9

Մտքեր է հատում զգացմունք իր մեջ՝
Բանականության ոսոխն է կիրքը.
Լկտի հարճի պես տանելով գիրկը
Մտքեր է հատում զգացմունք իր մեջ:
Հետո են գալիս խոկանքն ու ձիրքը,
Թեկուզ պայքարն այդ տևում է անվերջ.
Մտքեր է հատում զգացմունք իր մեջ,
Բանականության ոսոխն է կիրքը:

.

Սոնետ մաքառման

Քամին հոգնել է շատ սպասելուց, ուր-որ է ահա պիտ դառնա մրրիկ,
Անցնի ծովերի անդորրով կապույտ, վրդովի նրանց դեմքի հայելին,
Անցնի ափերով ինչպես հրոսակ, պերճ գեղեցկության շուքը վայելի,
Թողնելով բեկյալ նավ-առագաստներ, հողմածեծ ափեր ու արհավարիք:

Մարդը սովոր է խոլ տարերքներին՝ չկանխատեսված հոգսին անարգելք,
Մարդը սովոր է, Աստված անտարբեր. հետո է տալիս մաքառման ուժեր:
Տերն արարում է, հետո՝ ավերում՝ կամքն է Աստծո, պետք է հանդուրժել,
Մարդ վրդովվում է ու չի հասկանում՝ պատիժն էլ Աստծո պետք է որ հարգենք:

Դա Աստծո գործ է, բայց մարդն է հաճախ ցավ ու դավերի արարմանն ունակ.
Հավատացած եմ՝ մեր նախապապերը չեն եղել այդքան անողոք ու բիրտ,
Ինչքան աշխարհի տերերը ագահ՝ այսքան բանական ու քաղաքակիրթ,
Եվ այդքան դաժան, լիրբ ու անպատկառ, լի ագահությամբ մի անպարունակ:

Բայց ով բարի է, աստվածահավատ, չի հուսալքվում հոգսերից այս խիտ,
Խոնարհում եմ իմ գլուխը ճերմակ. «Քեզ՝ մարդ արարող, հազար գովք ու փառք»:


.

.


.***
Չեն լինում մեղքեր առանց հատուցման.
Ժամանակ է պետք ու տեղ՝ մատուցման:

***
Բնույթով գեշը՝ ամենագեշից –
Ձու գողանողն է Աստծո փեշից:

***

Մեղքն ուրիշինն է – ելք չկա հաշտման,
Մերն է – փնտրում ենք լավ դատապաշտպան:

***
Հույս մի դնիր կեղծ դիմակիդ՝
Մի դիմակ է լ դիր դմակիդ:

***
Չի հանդուրժի ազնիվ փառքը
Թանկ կանխիկով ծախն ու առքը:

***
Նախանձությունը աղ է խոր վերքիդ,
Վերջ տուր – ժպիտը բույն հյուսի դեմքիդ:

.