Ես չեմ հոգնելու
Երբեք կտրատել
Մեջքիս ետևում
Հավիտյան կանգնած
Հրեշտակների
Փետուրներն անձև...
Հիմա Դուք կասեք.
"Էս ի՞նչա փչում,
Ո՞նց կարողա նա
Էտպես բան անի
Իր հրեշտակի
Փետուրների հետ..."
Նրանք ինձ մանկուց
Երես են տվել
Ու չեն նեղանում
Իմ ամենօրյա
Չարություններից...
Ու իրականում,
Հագու խորքերում
Նրանք սիրում են
Ամեն առավոտ
Ծառի պես
Էտվել,
Աղջկա նման
Մազերն հարդարել
Ամեն օր
Նոր ձև...
Ու ես քաղում եմ
Իմ օգուտն
Այստեղ,
Ինչպես որ ասենք
Վաճառականն է
Դնում իր հոգին
Դրամապանակում,
Երբեք իհարկե
Չմոռանալով
Այն ամուր պահել
Ծոցագրպանում...
Ու հավաքում եմ
Մեղքիս ետևից
Նրանց փետուրներն,
Ամեն առավոտ,
Ու հատիկ հատիկ
Կպցնում մեջքիս
Ու վաղը նորից,
Հենց նույն կանոնով...
Բայց ասում են, որ
Ձևափոխվելը
Չկրկնվելու
Համար է միայն...
Այդ դեպքում
Ներեք,
Ընկեր Հարություն,
Բայց չեմ հասկանում,
Թե ոնց չեք հոգնել,
Ամեն առավոտ
Փետուրներ կտրել...
6.07.11