Թող, որ իջնի
Հանգստություն
Քո շիրիմին
Քաղաքական
Հանդարտություն...
Ու թող վառվեն
Մոմերը ողջ
Ի հիշատակ
Քո վաղաժամ
Ու աննկատ
Հիշատակին...
Թող արտաքին,
Կամ էլ ներքին
Փողկապային
Պայմանագրերն
Այսուհետև
Դադարեցվեն
Իրագործվել...
Թող կապակցվեն
Սահմանային
Գզվռտոցը
Իրագործող,
Կամ դրա տակ
Իրենց տակառն
Հեշտ գլորող
Անդամները
Իրականում
Հենց միևնույն
Կուսակցության
Նույն պարանով
Ու բոլորի
Վիզն անխտիր
Փողկապի տեղ
Քարկապներով
Թող զարթարվեն
Ու միևնույն
Զուգարանի
Անմեղ ջահին
Ապավինեն...
Ջահն հուսով եմ
Անզգամ կլնի,
Խեղճը էտքան
Քաշ ո՞նց կրի...
ԵՎ ո՞վ ասաց,
Որ տականքին
Կախ գցելուց
Անգամ պիտի
Անմեղ ջահը
Զրկանք կրի...
Ու թող ելնեն
Ոտքի բոլոր
Անարժաններն
Արժանավոր...
Ու թող գոռան,
Որ ազատ են
Իրենք իրենց
Առհամարում
Մնացածից...
Ու որ գիտեն
Ուրիշներից
Ավելի լավ,
Թե ոնց պիտի
Ուտեն փլավ...
Ես զզվում եմ
Նրանց տեսքից,
Գարշահոտ է
Փչում նրանց
Հին խոսքերից...
Ու նույն ձևով,
Տարեց տարի,
Նույն ճռռոցով
Հին աթոռի,
Հիմն երգելով
Վիզ են կրծում
Մեկը մյուսի,
Թե ով պիտի
Այնտեղ նստի...
Հողդ վրետ
Թեթև լինի
Քաղաքական
Հանդարտություն...
Տեսնես, ե՞րբ ես
Դու մահացել
Այս աշխարհում,
Տեսնես, ե՞րբ ես
Դու գերիշխել
Ինչ-որ մի տեղ,
Որ մենք տխուր
Հավաքվել ենք
Հիմա այստեղ
Քեզ հիշելու...

29.07.11