СТАНЬ VIP
Архиепископ Микаел Аджапахян ответил ПашинянуВладимир Зеленский выступил с предложением о «перемирии в небе и на море», а также выразил сожаление по поводу инцидента, произошедшего во время его встречи с Дональдом ТрампомПутин заявил, что главная цель — как можно быстрее нанести окончательное поражение противникуТрамп заявил, что ранее Зеленский, похоже, не стремился к миру в Украине, но теперь изменил свою позицию и согласилсяThe Washington Post сообщает, что европейские разведывательные службы получили документ, содержащий жёсткие переговорные требования РоссииСамвел Карапетян возглавил новую партию Сильная Армения
41 записей блогов • Страница 4 из 9

Չեմ վերադառնում…

Չեմ վերադառնում…

Գնացքի մեջ եմ…
Անցնում են օրեր…
Մորս օրորը
Առնում է թևեր
Ու վերադասվում
Կանգառներից ծեր…

Ես չեմ մեծացել…
Առաջվա նման
Փորձում եմ
Թրջվել,
Իմ իսկ աչքերից
Քվե հավաքել
Ու տարանջատել
Անձս աշխարհից
Ուրիշի համար,
Բայց
ԵՎ
Ետևից
Տեսնում եմ ինչպես,
Նա
Ինձ
Վերցրեց
Հին օրորոցից
Ու ինչպես պոկվեց,
Լոկ մի թռիչքով,
Ճայը երամից…

Գնացքի մեջ եմ…
Ու ամենը կա,
Ամենն իր տեղում,
Փահլևանները
Գնում են զենքեր,
Կամ
Երբ չի օգնում
Փորձում են դեղել
Հակառակորդին…
Երազանքները
Փող են ներմուծում,
Որ բարձրանան վեր
Աղյուսակներում
Վերավաճառվող
Իրականության…

Իսկ ես…

Իսկ ես
Ճչում եմ
Մեր մութ սենյակում…
Ծիծ եմ պահանջում…
Մորս օրոր
Չի բավարարում…
Ձայնս չեմ կտրում…

Գնացքի մեջ եմ…
Գնված եմ դառնում…
Բայց այնուհանդերձ,
Չեմ վերադառնում…

02.02.2013

Հարություն չկա…

Հարություն չկա…

Իսկ ես չեմ հոգնել
Նրան փնտրելուց
Ու երբևիցե
Չեմ դադարելու
Բարձս փետրահան
Անել
Նրա պես
Ու ես չեմ հոգնի
Ամեն առավոտ
Նրա պատշգամբից
Փետուրներն սպիտակ
Նետել
Քամու մեջ
Ճիշտ ինչպես
Տատս էր
Հավը ամփոփում
Բրնձի սպիտակ
Հատիկների մեջ…

Սլաքները հեզ
Արդեն տատիկիս
Անցկացրել են
Ներս,
Սանդղակից այն կողմ,
Ուր քամի չկա,
Ուր փետուրները
Իմ խեղճ բարձերի,
Որքան էլ նետեմ,
Երբեք չեն հասնի…

Բայց իրականում,
Հարություն չկա
Նրա աչքերին…
Ու ես դա գիտեմ…

Երբ աքլորականչին,
Ամեն առավոտ,
Ես հանդիպում եմ
Նրան հաելու մոտ,
Ինչ–որ մի մրոտ
Քաղաքից պոկված
Արտահայտությամբ
Դիմակիս դրած,
Նա ստիպում է ինձ
Ժպտալ
Այս կողմից…
Ու ես ժպտում եմ…
Ու ես ժպտում եմ
Ամեն օր,
Նորից
Ու մի մատ խորքից,
Սանդղակի ներսից…

Ինչպես տատս էր
Հավը տապակում
Բրնձի սպիտակ
Հատիկների մեջ,
Այնպես էլ ես եմ
Նրան ամփոփում
Ամեն առավոտ
Իմ բարձից հանած
Հրեշտակների
Փետուրների մեջ…

01.02.2013

Թխկթխկոցը

Պատուհանից
Դուրս նայելով
Ու ծխելով,
Գնացք կողվող,
Ծխամորճը,
Ես տեսնում եմ
Այն հատվածը,
Որտեղ թաքուն,
Առանց ձայնի,
Իր գնդակով
Խաղ է անում
Պատմությունը...
Ու առանց վերջ...
Գնացքի մեջ,
Նորածնի պես
Օրորվելով,
Չխկչխկացող
Խաղալիքը
Ձեռքս բռնած,
Ես ստիպում եմ
Իմ աչքերին
Արագորեն
Բացվել-փակվել...
Ֆոտոի պես...
Երկաթուղու
Զուգահեռվող,
Հավերժություն
Տեղափոխող
Գծերի հետ,
Ես շարժվում եմ
Տարեց տարի
Իմ գնացքի
Պատուհանի
Կողքը նստած...
Հետզհետե,
Առանց դավի,
Ֆոտոները
Փակցնում եմ
Պատուհանին,
Մեկիկ մեկիկ,
Իրար կողքի,
Շարասյունով,
Հետո հաջորդ
Շարքն եմ սկսում,
Եվ միշտ
Նորից,
Մի մատ
Խորքից,
Լուսանցքի տեղ
Միշտ թողնելով
Պատուհանին...
Ու ծխացող
Օրորոցում
Ես զգում եմ
Մորս կողմից,
Ինձ քնացնող,
Պատկերները
Պազլի նման
Իրար խառնող
Թխկթխկոցը...
Պատուհանից
Դուրս նայելով
Ես տեսնում եմ
Օրորոցը...
Իմ ճվոցը...
Ու ծխելով
Միշտ արգելված
Ծխամորճը,
Հավաքում եմ
Մորս խառնած
Պազլիկները
Պատուհանի
Այն հատվածում,
Որտեղ հանգիստ
Խաղ էր անում
Պատմությունը...
Իմ ապագան
Անցյալում է
Միավորված
Այս գնացքի,
Բացվող-փակվող,
Պատուհանին...
Ես ուզում ...

[Продолжается]

Թաշկինակ

Ամեն անգամ
Մայրս հանգիստ
Վերցնում է
Իմ ապագան
Իր արթուկով
Ու առանց ձայն
Միավորում
Թաշկինակիս…
Սովետական
Տպերի պես,
Որ փակցնում են
Շորի վրա
Տաքացնելով…
Ու շնչելով
Ամեն անգամ
Իմ մայրիկի
Առավոտվա,
Հին արթուկով,
Իրագործած,
Թաշկինակիս
Մոլեկուլյար
Կառուցվացքի մեջ
Կատարած,
Թափանցումը
Վերոհիշյալ
Ու դնելով
Թաշկինակս
Գրպանիս մեջ,
Գնում եմ
Դուրս…
Ու գրպանում
Ապագայի
Հայտնվելով,
Տրորելով,
Մանկան նման,
Իմ աչքերը
Կարմրեցված,
Ես բացում եմ
Թաշկինակս
Սովորական
Ու փակվում եմ
Նրա միջին,
Ծրարի պես
Անպատասխան,
Որպես պատյան…
Ու միգուցե
Ես ուղարկվոմ
Ուգանդայի
Մի նոր շրջան
Այնտեղի
Կույս,
Չտրորված
Հողի վրա
Ոտնահետքեր
Բազմացնելու…
Կամ էլ, թե չե
Վերադառցվեմ
Նույն հասցեյով,
Թաշկինակի
Չլրացված
Ուղվածության
Կապակցությամբ…
Բայց և անյպես,
Իմ ապագան
Մորս կողմից
Միշտ եղել է
Բարեխոսված,
Մինչև վաղը
Ես չստանամ
Նոր թաշկինակ
Հին արթուկով
Ծրագրավորված…

31.07.11

Կարթը ձեռքիս

***
Կարթը ձեռքիս
Ես շտապում եմ
Ձկնորսության
Սովորության
Ընդվզումով
Ամենօրյա...
Ու հասնելով
Գետի ափին
Ունայնության
Ու նետելով
Ձեռքիս կարթը
Երկնքի մեջ
Իմ հարևան,
Ես ձգտում եմ
Ամեն անգամ
Այնտեղ գտնել
Ինչ-որ նոր բան...
Իսկ երբ կարթը
Պինդ կառչում է
Իմ պատկերած
Ամպերի մեջ,
Ուրիշ մեկի
Երազներում
Չտեսնված
ԵՎ իմ կողմից
Չճանաչված,
Պատկերացման
Սահմաններում
Չբանտարկված
Ինչ-որ բանից,
Վստահորեն
Կախ եմ տալիս
Իմ մարմինը
Իմ իսկ կարթից
Ու ճոճվում եմ
Առաջ և ետ,
Մանկությանս
Ճոճանակը
Վերհիշելով...
Երազելով
Հավաքում եմ
Արագություն
Ու շեշտակի
Վայր ընկնում,
Կարթը ձեռքիս,
Հայտնվելով
Գետակի մեջ...
Ամեն անգամ
Միևնույն կերպ...
Ու չգիտեմ,
Թե ինչու եմ
Ես ինքս ինձ
Ձկնորսների
Շարքին դասում...
Ու չգիտեմ,
Ով է ասել,
Որ ես պիտի
Ձուկ որոնեմ
Երկինքներում...
Երեկվա պես,
Կարթը ձեռքիս,
Գնում եմ տուն
ԵՎ ոչ մի որս
Ես չեմ տանում
Ճաշի համար...
Ես երևի
Անհաջողակ
Ձկնորսների
Շարասյունում
Առաջինը պիտի լինեմ
Միշտ կանգնեցված...
Սակայն հոգում
Իմ մանկության
Ընդվզումով
Լիցքավորված,
Ինչպես և միշտ,
Ես շտապում եմ
Ու հավաքում
Արագություն
Ու ...

[Продолжается]