Ռեինկորնացիա

Ձյունը հալչեց
Երակներում
Վիրահատված
Երեքնուկի
Ու ես սկսեցի
Պարանը քանդել
Վերարտադրումի…
Վիրակապերով
Շունչս ինձ պահած
Ես գտա
Գարնան
Վերամարմնավորումը
Իմ զարկերակում…
Գիտես,
Ես առաջ
Սարսափ էի առնում
Հանգը կոտրելուց…
Զգեստս թափանցվեց
Եթերում երկնի
Ու ես ժպտացի
Անամոթաբար…
Հոգիս գլանել
Գարնոտված
Ձյունին
Մեջս պահելով
Անցյալս
Ձյան հետ…
Երակներս
Ամփոփվեցին
Կացնահարված
Ամպիկներին
Ու ես զգացի
Կաթի համը
Գարնանային…
Ճառագայթումը
Վառվող արևի
Իմ հոգին
Լցրեց
Սեթևեթությամբ…
Ու ես զգացի
Գարունը իմ մեջ
Ներարկված սրտից…
Ես չեմ վախենում
Այլևս ցրտից,
Բոլոր հանգերը
Ստիպում են
Գոռալ
Թռիչքիս մասին…
Ես իմ մարմինը
Հրամցրեցի
Կամայականության
Ճակատագրին
Ու քամին տարավ
Էությունը իմ,
Մարմնավորումս
Արևադարձի…
Ես համբառնացի
Իմ հանգույցներից
Թիթեռնիկների
Թափահարման հետ…
Ու առատության
Եղջյուրը դրվեց
Լուսապսակին
Իմ ապագայի…
Ձյունը հալչեց
Այսօր օդում
Լռությունով
Խլացուցիչ
Ու ճչացի,
Գարնան նման,
Որ այսուհետ
Էլ չեմ լինի,
Երեքնուկի նման
Տխուր,
Վտարանդի…

08.04.2013

Բայց և անձրև եմ…

Առավոտից
Անձրև է գալիս…
Ոտնահետքերս
Կրկնվում են
Կարծես
Անձրևի տեսքով
Ձանձրանալի
Շարադասությամբ…
Հետաքրքիր չի
Վանդակի միջին,
Երբ պատեր չկան
Անձրևից այն կողմ…
Մասամբ,
Փորձում եմ
Ատոմային ռումբ
Գցել ուղեղում…
Երբ ձայներ չկան
Ու կաթիլ–կաթիլ
Ցած է բարձրանում
Հայացքիս միջի
Կոտրած ապակին
Ես զայրանում եմ…
Բացարձակապես
Երջանկությունով
Չի լցվում հոգիս
Ապակու միջին…
Մարմին եմ միայն,
Որը քաշ չունի
Ու առավոտից
Ստվեր է
Որոնում
Անձրևի տակին…
Ապակու նման
Ուզում եմ ծորել
Ժամանակի մեջ…
Բայց և անձրև եմ…
Կաթիլները սուր
Թմբկահարում են
Ճակատս ըմբոստ,
Քիթս բարձրացրած…
Այսօր իրիկուն
Շղարշը պոկվեց
Իմ վարագույրից,
Հրաշքը գործվեց՝
Դուռը ետ ճռաց
Ու ճոճանակս
Նորից կոտրվեց,
Տատուս հնամաշ
Սայլակի նման…
Ապտակում եմ…
Ապտակ եմ ստանում…
Ծանրագույն հայացք է
Աչքերս փնտրում
Հաելու միջից…
Նյարդայնանում եմ…
Կարող եմ ճվալ,
Որ ծածկածամեր
Չունեմ երբևե,
Որ զրահաբաճկոն
Ինձ չեն նվիրել
Ու էլի ինչ–որ
Անիմաստ բաներ…
Անձրևից ավել,
Գնացքի միջին,
Իմ հայացքից եմ
Ես արունոտել…
Հաելու միջից
Ինձ դուրս են վանում
Փոքր ու միջին ...

[Продолжается]

Հաց եմ գողանում...

Ամեն անգամ
Մի մատ
Խորքից,
Արտասվելիս,
Խցանման մեջ
Երեկոյի,
Ես փորձում եմ
Կցկտուրված
Մտքեր պոկել
Առաստաղից…
Լռության մեջ
Ամբոխների,
Քայլերի հետ
Մուրացկանի,
Այլնտրություն
Չունենալու
Արտադրյալին
Խաչասերված,
Վիրահատված,
Մարդուս հոգու
Գանգրահերը
Մեկ վարկիանում,
Հատիկ–հատիկ,
Ճաղատացավ…
Գանգատուփը
Խորանարդվեց
Ու խոնարվեց
Ճանապարհին…
Ու ճվացի…
Ցավից գուցե
Մարսողական
Համակարգի…
Ես ժպտացի
Խենթի նման
Աներկնածին…
Դռները բոլոր
Բացուխուփ եղած
Փորձեցի այրել
Ճարահատության
Օջախի վրա…
Բայց և ապարդյուն…
Գիտես, բարեկամ,
Ուզում եմ մեկ օր,
Վաղը գուցե և
Կամ էլ
Մյուս շաբաթ,
Բոլոր դռները
Փակել աշխարհի…
Անջատել բոլոր
Զանգերը ծախված…
Փակվել իմ խցում…
ԵՎ խցանման մեջ…
Որտեղ ստամոքսից
Ավել բան չկա…
Ուր ամեն անգամ,
Ամեն երեկո,
Փորձում եմ պոկել
Սոված պատերից
Իմ օրգանիզմի
Արյունով լցված
Որևե կտոր,
Որ շանս գցեմ,
Լափիա սովոր…
Զգու՞մ ես, բարեկամ…
Մատդ դռան տակ
Թողնելու պահին,
Արտամատչելի
Այն սրիկային,
Փորձեցիր գրկել
Եղբորդ նման…
Քամին անցյալի
Պոկեց մազերդ,
Դու այսուհետև
Իրավը չունես
Մազ ունենալու…
Երբ ...

[Продолжается]

Գարնանամուտին...

Գարնանամուտին
Ձնհալվում եմ ես
Սարերի նման
Իմ հայրենիքի…
Փետրահան եղած
Ջութակված հոգիս
Հնչում է ինչպես
Ձայնը սոխակի…
Ու արտահայտված
Անցորդ մտքերով
Վերածվում եմ ես
Անտոմս ուղեգրի,
Որն ինձ երբևէ
Չի վերադարձվի
Հաջորդ ձնհալին…
Գարնանամուտին,
Ես օդային եմ,
Եթեր է լցվում
Իմ մեջ սարերից,
Ու երբևիցէ,
Չեմ կարող գտնել,
Դա ապացուցող
Որևէ առիթ…
Առանց տոմս
Տանիքը
Ցնդած մտքերով
Աճուրդի դրվեց
Սարերի նման…
Գարնանամուտին
Ողջը ձնհալվեց
Գումարի դիմաց…
Գումարված դիպվածք,
Սարերից իջած
Ջուրը առկայծեց
Գրպանիս միջից…
Ու ես այրվեցի
Հալած ձյունի հետ
Առանց պայքարի…
Մարմնավարժության
Կարիքը չկա
Վաճառքի դեպքում
Մարմինը մսի տեղ…
Ես այսուհետև
Չունեմ վերնագիր
Ձյունից առավել…
Փորձում եմ վառել
Ու տանել ինձ հետ
Մազանոթները
Գարնանամուտի…
Զայրացած…
Գժված…
Արնոտված
Հալուցք,
Իջավ երեսիս
Մի նոր
Ապացույց,
Որ ես այսուհետ,
Նամակ չեմ ստանա
Սարերի հոտով…
Որ ինձ կախարդեց
Ինչ–որ սատանա
Գարնան աղոթքով…
Աղը մաղելով
Վերքերին բոլոր,
Երբեք չբուժվող,
Սոխակիս
Մեռած դիմակի վրա…
Դիակիս վրա
Ջութակս դարձավ
Խաչվերած
Մի թուր…
Թուր, ...

[Продолжается]

Հերթականեցված ցրտահարություն...

Հերթականորեն
Վերնթաց ապրող
Աստճաններն հղի
Հիասթափությամբ
Վերծանումների
Ատրճանակից
Պոկված գնդակը
Փորձում են բռնել
Ատամնաշարով…
Ինչ–որ ձայներ են
Խզմզվում
Երեսին նրանց
Ապտակի նման
Ապակու միջից
Խելագարության…
Անհեթեթության
Կնիքը նրանց
Այլևս վաղուց
Չի միավորվում
Եզրափակումի…
Խխունջների մեջ,
Ծովի ափերում,
Ձայները նրանց
Երբեք չեն լսվում…
Ու սառցեսրտում
Ցրտահարության
Վերքեր չեն ծնվում…
Թաց է մնում
Միշտ
Խենթացումն
Հաելու…
Կանոնակարգված
Շարասյունն Աստծո
Աստճաններն հլու
Պիտի որ
Անցնեն
Առանց քայլելու…
Առանց արտաքին
Գործակալների
Պիտի կառուցվի
Զրույցը ընդհուպ
Ծովափնյա ըմբոստ
Խխունջների հետ…
Հերթականորեն
Կտցոնահարված
Ապակին այտիդ
Ճաքին մոտեցավ…
Մկրատի նման
Կտավը պատռող,
Կտրականորեն
Գնդակը պոկվեց…
Վերջին վարկիանին
Ողջը բորբոքվեց…
Տերը կամեցավ,
Ճաքը կոտրվեց…
Խխունջները լոկ,
Ապտակի նման,
Ձայնդ կհիշեն…
Ձայնդ կհիշեն,
Բայց չեն կրկնի…
Ու սառցեսրտում
Ցրտահարություն
Էլ ոչ մի բժիշկ
Չի փորձի բուժել…
Կամ էլ փորձարկել
Իննը գրամանոց
Գնդակի քաշը
Գանգուղեղի մեջ…
Հերթականորեն
Ամենը կանցնի… ...

[Продолжается]