Մեկ ծիծաղում եմ, մեկ՝ լաց եմ լինում,

Ես լաց ու ծիծաղ խառնել եմ իրար,

Կատա՞կն է բախտի, թե՞՝ նոր փորձություն,

Խելագարվել եմ, ա՜խ, սիրո համար:



Հոգեվիճակն իմ մի անուն ունի՝,

Քայլել անդունդի շեղբածայր եզրին,

Բայց ես կառչում եմ արևի շողից,

Սերը դարձնելով՝ փարոսը ճամփիս:



Հա': Հանուն սիրո ես պիտի ապրեմ,

Երջանիկ լինեմ՝ իղձով անմեկին,

Սերը քայլն է իմ դեպի Տիեզերք,

Միայն թե,միայն... մեկը ինձ սիրի...

Ռ.Խաստյան