Դարուփոս է, խորդուբորդ է կյանքն, իրավ,
Դու չես կյանքիդ, բախտիդ տերը լիիրավ,
Կգա մեկը ու կկանգնի քո շնչին,
Շնչահե'ղձ ես. (կուզե՞ս՝ լռիր կամ կանչիր:)
Ու կդառնաս գերին սեփական մտքիդ,
Ինչ էլ անես՝ զենք է հենված ճակատիդ,
Կուզես՝ անեծք տեղա գլխին աշխարհի,
Կամ թող ճաքեն շրթունքներդ՝ աղոթքից:
Ինչ էլ ուզես, ինչ էլ անես՝ գերի ես...
Թե ուրիշի գերին էլ չես...՝ ԱՆՊԱՅՄԱ'Ն
Գերել է քեզ ամբողջովին մի մեծ «ԵՍ»,
Ու կազատվե'ս... թե շղթայես ԴՈՒ' նրան...
Ռ.Խաստյան