"Լինե՞լ, թե՝ չլինե՜լ..."
Այս հարցից ավել,
Մեկ ուրիշն է, որ
Մեզ է հուզելու.
"Այս համընդհանուր
Թոհուբոհի մեջ.
"Բա, ՄԵՆՔ Ի՞նՉ անենք..."
Ճիշտը որ ասեմ՝
Ե'ս էլ չգիտեմ:
Բայց
Գիտակցում եմ.
Այս պղտոր ջրում,
Փայլունն ամենքից,
Նաև՝ խոցելին,
Նաև մշտական թիրախը՝ չարի,
Լինելու ենք ՄԵՆՔ
(ԱՆ)հարմար պահին...
Ու չմոռանանք.
Ցրված ենք նաև
Մոլորակով մեկ...
Ուրեմն՝
Խնդրե՜՜՜՜մ,
Անհեթեթ բառեր բերնից չթռցնենք...
Խելոքը միշտ էլ վերջն է ծիծաղում,
Ընթացքում՝ լռում:
Արդ՝ լավ է՝ լռենք...
Ռ.Խաստյան