ԿՅԱՆՔ
Անքնությունն ես՝ սրտիս ծանրացած,
Հացն իմ՝ բորբոսնած, զենքն իմ՝ փչացած,
Փակ շրթունքներիս՝ հսկա մի փականք,
Խաբուսիկ ճամփան՝ իմ մոլորության:
Ուսերիս բազմած անտանելի բեռ,
Անկարող ու հաշմ, թուլացած զույգ ձեռք,
Ժայռերից հյուսված անմատչելի լեռ,
Գլխիս ծանրացած յաթաղան անտեր:
Ախոյան անհաղթ, դուշման տմարդի,
Ընկեր միամիտ, բարեկամ՝ անմիտ,
Հոգսից անտեղյակ հարբած ամուսին,
«Մեղայի» չեկող անառակ որդի:
Բամբասող քույրիկ, եսասեր եղբայր,
Խորթացած ծնող, նախանձ հարևան,
Լոկ սիրելին իմ այդպես էլ չեղար՝
...Վիճակախաղում ինձ հասած՝ իմ կյանք...
Ռ.Խաստյան