Դու ուրի՜շ ես...

Ինչպես՝ ուրիշ է միշտ լինում
Առավոտյան,
Երեկոյան
Ու կեսօրին
Մղկտոցը...
Մե'ն մի վերքի:

Ցավը՝ մեկն է,-
Մղկտոցը
Բաժանվել է երանգների...

Դու ուրիշ ես...

Հուշերի մեջ նորի-հնի
Իմ գաղտնիքն ես անմեկնելի,
Դու ուրի՜շ ես
Սեր իմ... վերջին:

Ռ.Խաստյան

Երկու ամի՞ս...
Երկու ամիս և երկու օ՞ր...
Այդքա՞ն է, որ ճանաչում ենք քեզ հետ իրար,
Այն էլ՝ միայն նամակներո՞վ...

Չէ, չէ',- մի բան շփոթում ես...
Հիշի'ր, հիշի՜ր...
Ախ, խնդրում եմ,
Մեզ երկուսիս ոչ մեկի հետ դու մի' խառնիր:

Բա... էն ո՞վ էր եթե ո'չ դու,
Որը փրկեց ինձ գազանից արյունարբու,
Ու շալակած քարայր բերեց,
Վերքս լիզեց, թուշս պագեց (որ չլացեմ)
Ու դարմանեց...

Բա... ես չէ՞ի,
Որ
Հազարամյակներ հետո
Քո հաղթական կոչի ներքո
Ուսս ուսիդ, սուրը ձեռքիս,
Քեզ փրկեցի "բարեկամի"դավադրանքից...

Ու դրանից մի դար չանցած
Մենք միասին չեինք նորի՞ց...
Հապա ո՞վ էր ստվերի նման քո առնական էությանը հետևողը,
Երբ դու,
Հոգնած ու ուժասպա'ռ
Ազատեցի'ր
Բաշուբոզուկներից
Իմ ու քո սրբազան հ ո ղ ը...

Ու... դեռ պիտի'...
Հա'՝
Ե'ս ու դու': Հե'նց ես ու դու:

Իսկ դու՜...
Երկու ամիս ու երկու օր...

Մոռացի'ր դա:
Մենք ՄԻ արյան կաթիլներն ենք:-
Ա'յ, թե ի՜նչն է հույժ կարևոր...

Ռ.Խաստյան

Ո'չ պարտք եմ ես քեզ,
Եվ ո'չ էլ պարտական
Բացատրություն տալ...

Ոնց ենք ապրելու՞,-
Բնականո'ն:
Բոլորի՜ նման:

Տուն: Աշխատանք:
Զվարճություն:
Տուն: Աշխատանք...

Արանքներում՝
Մեկ-մեկ փոքիկ վեճեր,
("Շախի" համար)

Ձեռք չի՞ տալիս,
Ասում ես՝ ի՞նչ...
Մնացա՞ծը...

Քիչ էր մնում ծիծաղս գար.
Մնացածը՝
Հնացա'ծ է:

Գիտե՞ս,
Թափառող քամուն
Հանգրվանելուց՝
Մեկ-մեկ հոգնում է
Ծովածոցն անգամ...

Ռ.Խաստյան

Տարիներ առաջ երգ հորինեցի,-
Պարզունակ բառեր ու Հոգու խռովք,
Տողերիս վրա՝ նստա-լացեցի,
Նրանց մեջ չկար ոչ մի սիրո գովք:
Այնքան նայեցի, այնքան կարդացի,
Որ ծնվեց նույնիսկ... զարմա՜նք, մեղեդին...
Երգելով, լացով՝ նվագարկեցի...,
Չհանգստացավ, սակայն, իմ Հոգին:
Ահա այդ երգը. մեջբերում կանեմ,,
Չէ՞ որ քեզ էի... հանց՝ նամակ գրել...
Իմ երգի մասին, ա՜խ, դու չիմացա՜ր,-
(Աշխարհներ էիր գնում նվաճե՜լ...)-

"Կյանքում դու իսկապես հասար ինչ-որ բանի,
Իսկ ես՝ ոչինչ, ոչի՜նչ էլ չունեցա'...
Լուռ մի զղջում միայն՝ սիրտս ծակող
Ու գիշերներ՝ անքուն, ամենօրյա...
Կյանքից քեզ հասածը՝ թող քեզ լինի'...
Իսկ ինձ՝ բավ է նույնիսկ... զղջումը սին,
Թող քե'զ լինի այսօր՝ փառք ու պատիվ,
Իսկ ինձ՝ լոկ կարեկցանքդ, մտերիմ, լո'կ կարեկցանքդ՝ սերը իմ..."

Տարիներ անցան... անցավ ժամանակ,
Փոշի են դարձել հուշերն էլ, սերն էլ...
Բայց, մնացել է դեռ մի երազանք.-
Օրերից մի օր՝ քո դեմը հառնել...

Թող որ թոռոմած, թող որ խորշոմած,
Դողդոջուն ձեռքով՝ քո ձեռքը սեղմել,
Մի թեթև լռել: Իսկ հետո՝ կրքով,
ԻՄ այցեքարտը դեմքիդ... շ պ ր տ ե'լ:

Իսկ այնտեղ. ...

[Продолжается]

Զարմանու՜մ ես՝
Չե'մ գանգատվում,
Չե'մ բողոքում, -
Ումի՞ց և ու՞մ:

Գիտե՞ս,
Ես այնքան էլ միամիտ չեմ,(կարծածիդ պես),
Նկատու՜մ եմ ու լռում եմ, այնուհանդերձ:

Ինչու՞,- ասե'մ.
Ասողին լսող է պետք:
Լսողին էլ՝ խելք:

Եվ,
Հետո էլ...
Հասկացել եմ.

Քչի միջի շատը՝ քի՜չ է,
Շատի միջի քիչն է շա՜տը...
Պիտի ԼԻՆԻ, որ ԵՐևԱ Մարդ-Անհատը:

Չե՞ս հասկանում...
Էհ, ի՜նչ ասեմ...
Ինչպե՞ս խոսեմ...


Այս աշխարհը խնոցի չէ,
Մարդն էլ՝ միջի թան-մածունը:-
Հարես, հարես, դես-դեն գցես,
Ու վերջում էլ՝ սերուցք սպասես:

Որպես կանոն,
Այդ հարումից
Արթնանում է մարդ-գազանը,
Որ... ննջում էր:

Էլ ո՞նց ասեմ,-
Եզովպոս չե'մ:

Ռ.Խաստյան