Գլխապտու՜յտ է...

Խիստ խայտաբղետ
Ու խառնաշփոթ
Նորությունների,
Հնությունների,
Հերյուրանքների,
Զրպարտանքների,
Սուտ գովեստների,
Կեղծ "ապրե'ս"ների
Թարսն ու շիտակը
Իրար հետ խառնած,
Իրար հետ ձուլած,
Իրար մեջ լուծած,
Հրով՝ համեմած,
Մրով՝ջրցանած
Ինտեռնետային
Գլխապտու՜յտ է...

(Որից որ, իրա'վ, սիրտ է խառնվու՜մ:)

Օգնի՜ր չընկալե'լ
ՄԵ'ԿՆ էլ,
ՄՅՈՒ'ՍՆ էլ:
Ճի'շտն էլ, սխա'լն էլ...

(Գուցե, չկարդա՞լ...)

Փրկի՜ր, Տե՜ր Աստված:

Ռ.Խաստյան

"Ինքնամփոփ ես դարձել:
Փակվել ես դու ումի՞ց, ինչի՞ց,"- հարցնում եմ ինքս ինձ:

Ժպտում եմ... ինձ,-
"Փորձի'ր:
Ինքդ քո մեջ խորասուզվի'ր:
Նայի'ր, լսի'ր ու համոզվի'ր.
Նոր բան չկա՝ աշխա'րհն է հին:
Բարքերն են հին, կրքերն են հին,
Սերերն են հին,
Դերերն են հին...

Միայն մի բան է նորովի,-
Մարդիկ,
Որ պարզ ու անկեղծ են
ԱՐԴ՝ անվանվում են՝ մ ի ա մ ի՜տ...
Եվ այդ փաստը ինձ հանգեցրեց տխուր մտքի.
Դատարկ ու սին է... ա մ ե՜ ն ի՜ ն չ..."

"Իմաստու՞ն ես...խաղում հիմա"-
Չթողեցի հանգիստ ԵՍ-իս:

"Թե խաղայի՝
Ներքին ձայնդ չէի լինի,
Ա՜յ, աննորմա'լ..."

Ռ.Խաստյան

Եկավ մի պահ՝ խռովեցի ես աշխարհից...
Բայց աշխարհն էլ ետ չմնաց.
Վերցրեց նա էլ,
Ու նեղացավ հե'նց ինձանից...
Այսպես, խռով ու նեղացած,
Մեկս մեկից՝ երես թեկած,
Երկուսով՝ իրարից զատ-զատ,
Համառությամբ մի ապառաժ
Անցանք առաջ...

Ու ապրեցի՜նք:

Նա՝ ի'ր կյանքով, դե ես էլ՝ իմ:

Էլ չե'նք վիճում վեճով ճղճիմ...
Բայց,
Երբ հանկարծ հանդիպում ենք
Մենք իրարու,
Մասնատվում է ամեն մեկս՝ կեսի երկու...

Կես-աշխարհը քիթը՝ երկինք,
Իմ մի կեսին չի' էլ տեսնում,-
Դե, իմ կեսն էլ համառությամբ ետ չի' մնում,
Իր հայացքն է ուղղում... հեռու՜ն...

Սակայն,
Մեր մյուս կեսերը,
Կանգ են առնում
Իրար դիմաց,
Ու հայացքով՝ սիրող, խոհուն,
Գրկախառնվում են, լացում...

Ես՝ աշխարհին,
Աշխահն էլ՝ ի՜նձ
Ահավոր շա՜տ ենք կարոտում:

Ռ.Խաստյան

Հոգի՞ս,
Հոգի'ս,
Հոգի՜ս բացեմ: Ա'յդ ես ուզում:

Բայց չե'ս հարցնում.
Հոգի կոչված ԲԱ՜ՆԸ, Ի՜ՐԸ
Մնացե՞լ է ունեցածիս իմ ցուցակում...

Առանց զգացմունք, Հոգի՝ առանց,
Դատա'րկ,
Դատարկ եմ մնացել
Ու թալանված...

Բազում,
Դաժան
Հարվածներից հետո՝
Քեզնից ստացած...

Հոգիս,
Հոգի'ս,
Հոգի՜ս չեղած
Այցի կգա քեզ՝ երազում,

Ինձնից՝ խլված...

Ռ.Խաստյան

Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Ոտաբոբի՞կ: Շաղի միջի՞ն:
Ծակ կոշիկո՞վ: Ջրափոսու՞մ:
Երիցուկո՞վ՝ իմ հյուսերին:
Թե՞ ՝միշտ մրսած,(ցրտին, տաքին:)
Թռչո՞ղ՝ թևին ծով ալիքի:
Այն աղջնակի՞ն խենթ ու խելառ,
Միշտ ժպտացող՝ դեմքին բախտի...

Դու ինչպիսի՞ն ես ինձ հիշում:
Կամ, թե՝ հիշու՞մ ես երբևէ...

Իսկ, ե՜ս...
Փորձում եմ ես
Դատատարկությունն այն, ուր՝ չկաս...
Ք Ե Զ Ն Ո Վ լցնել...
Ռ.Խաստյան