Ճակատագիրն ինձ հարվածել է,

Բայց քեզ խնդրում եմ՝ չխղճա'ս,

Այսպես՝ ես ավելի ուժեղ եմ

Ինձ չի' սպանել իմ ցավը այս:



Թող միշտ ցավի', տնքա' իմ սիրտը,-

Ես պետք է ամենքին ժպտամ,

Անկոտրում, համառ է է միտքս

(Միայն, միայն տեղի չտամ:)



Հարյու'ր, հազա'ր փակի ետև

Ես արցունքներն իմ կպահեմ,

Միայն, միայն, քե'զ երբևէ՜

Ինձ պես "ուժեղ"... ես չտեսնեմ...

Ռ.Խաստյան

ԴԻՊՎԱԾ
Մոտենում եմ հարուստ, բայյց ժլատ հարևանիս, որի արմատները Վանից են:
Նրա կինը նախօրեին գանգատվել էր ամուսնուց, թե՝ տանը ինչքան փող կա-չկա հետն է ման տալիս և ո'չ մի կոպեկ կնոջ ձեռքին չի թողնում:
Շատ լուրջ դեմքով, օգտագործելով հարևանության մեջ ունեցած հեղինակությունս, ասում եմ.
- Հարևան ջան, առարկություն չե'մ ընդունում: Էլ մի հարցրու ինչի համար, բայց մոտդ ունեցածդ ամբողջ գումարը հենց հիմա պիտի տաս ինձ: Պահն է այդպես պահանջում: Դու հո գիտե՞ս, ես հենց էնպես մարդուց բան չեմ ուզի...

Հարևանս կարկամում է, գույնը գցում, ձեռքերը սկսում են դողալ: Խեղճ մարդ: Այսպիսի էլ փորձա՞նք, օրը ցերեկո՞վ:

Բանն այն է, որ ես իր համար այն եզակի մարդկանցից եմ, որոնց "չէ" ասելը՝ ռուսի ասած. "себе дороже!":(Պատճառներն այստեղ չեմ բացահայտում):

Հարևանս սկսում է դողացող ձեռքերով գրպանները տնտղել: Մի կապոց թղթադրամ է հանում ու մեկնում ինձ:

- Չլսեցի՞ր: Ասեցի՝ ինչ ունես-չունես մո'տդ: Ամբո'ղջը: - Անդրդվելի հայացքով ու պահանջատիրոջ ձայնով ասում եմ ես, ամբողջովին մտնելով Ռոբին Հուդի դերի մեջ: ...

[Продолжается]

Մեկ ծիծաղում եմ, մեկ՝ լաց եմ լինում,

Ես լաց ու ծիծաղ խառնել եմ իրար,

Կատա՞կն է բախտի, թե՞՝ նոր փորձություն,

Խելագարվել եմ, ա՜խ, սիրո համար:



Հոգեվիճակն իմ մի անուն ունի՝,

Քայլել անդունդի շեղբածայր եզրին,

Բայց ես կառչում եմ արևի շողից,

Սերը դարձնելով՝ փարոսը ճամփիս:



Հա': Հանուն սիրո ես պիտի ապրեմ,

Երջանիկ լինեմ՝ իղձով անմեկին,

Սերը քայլն է իմ դեպի Տիեզերք,

Միայն թե,միայն... մեկը ինձ սիրի...

Ռ.Խաստյան

Գիտեմ, գիտե'մ, սիրելի՜ս,
Գալու է ժամը
Ու ինչ-որ մեկը
Հարվածելու է,
Ըստ որում՝ ուժեղ...

Ես կորչելու եմ,
Փրկելով սերն իմ
Ամենայն աչքից.
Ինչպես դեզի մեջ՝
Ժանգոտ մի ասեղ:

Դու...
Խոստովանահա՞յր ես...
Ուզում...
Ինձ լինել ...
Լացե՞մ: Ծիծաղե՞մ:

Թե՞,
Խոստովանեմ սերն իմ,
Որ մեղքի նման՝
Տարա շալակիս...
Էլի՜ կտանե՜մ:

Գիտեմ,
Գիտե'մ, սիրելի՜ս,
Հանձնվում են
Ուժեղներն անգամ
Դավաճանվելիս:

Բայց կան այնպիսիք,
Որ թուլ չեն տալիս
(ՀԵՆՑ կյանքի' գնով)
Սերը
Խոշտանգել...

Ռ.Խաստյան

Խոսքը միտք է,
Խոսքը գործ է,
Խոսքը դեղ է հրաշագործ,
Թե պետք եղավ, նաև թույն է.
(Հապա ինչպե՞ս պատժել՝ անխոս:)

Խոսքը, իրավ որ, արժեք է,
Ափսո՜ս, հաճախ չենք հասկանում.
Աննպատակ ասում-խոսում,
(Անմտություն ենք սնուցում:)

Սակայն, խոսքը
Ոսկուց է թանկ,
Տո, ի՞նչ ոսկի, ի՞նչ ադամանդ,
Խոսքը հենց Աստծո Զավակն է,
Որ ի վերուստ է մեզ տրված:

Թե որ Ճիշտ չեմ,
Հապա ինչու՞,
Հապա ինչպե՞ս է դա լինում,
Որ աշխարհում այս բազմատես,
Միա'յն, միա՜յն մարդն է խոսում...

Խոսքը՝ բանն է:
Բանն՝ Աստված է:
Ու...
Ամենքին,
Պարգև որպես,-
Արդարորեն բաժանված է:

Մարդուց մի բան է պահանջվում,
Աստծով-Խոսքով լցված՝ մարդուց.
Իմանալ ԱՅՆ
Ճիշտ գործածել,
Պաշտել' ԽՈՍՔԸ, սիրել՝ ԱՍՏԾՈՒՆ...

Իմաստությու՜ն՝ ամենեցուն:

Ռ.Խաստյան